Rumors I’ve been hearing. I’ll start with OpenAI, then Anthropic. OpenAI: The internal model’s reasoning jump comes from more aggressive RL, including training in games and simulated environments. Strategies learned there transfer to research mathematics and other fields. Navier–Stokes and ETH show the scale of the improvement. The clue is in the Synthetic RL hiring: self-play, simulators, and synthetic feedback. Anthropic: Same direction with its internal Claude model. It’s trained on long, difficult tasks in demanding environments, and the reasoning skills transfer to other fields. Its ETH result shows how far the improvement has gone. The earlier Universes listing and the RL hiring around mathematical reasoning align with that. Musk’s Digital Optimus hiring explicitly calls for measuring transfer from games into general computer use. That’s why his game-playing AI push matters: games develop abilities that work far beyond the games themselves. The interesting part is where those abilities show up. Each lab’s internal model applies reasoning developed through interactive training to mathematical problems that had resisted decades of work.

Meet Mochi: a tiny browser pet with a real 1,264-neuron Cadence brain that learns from how you treat it. Play or build your own: buildamochi.com Mochi is Bernhard Mueller's open-source project. This is a community account, not affiliated with him or Pragma Research.

Hey $Cadence community, I am hosting a 5 Sol Cadence Brain challenge sponsored by @muellerberndt 5 SOL to whoever builds the coolest cadence brain project/demo. Here are examples: github.com/muellerberndt/cad… Show us what you got.

A frontier class meme will emerge in the next 12 months that will completely change everything

Today Physical Superintelligence PBC is announcing solutions to five long-standing problems in quantum information theory. psi.inc/research/oqp-batch-2… Thread 👇

In 1982, Teuvo Kohonen, an engineer in Helsinki, was puzzled by our brains: Neighbouring patches of the cortex handle neighbouring things, like your thumb sitting next to your index finger, yet nobody ever draws that map. He found a tiny rule where every new example pulls the closest neuron and its neighbours a little toward it, and a tangled mess of neurons smooths itself into an orderly map all on its own. Within a few years his "self-organising maps" were powering a typewriter that wrote down spoken Finnish.

Evrenin simüle edildiği ve hepimizin bir simülasyonda yaşadığı konusunda en ufak bir şüphem yok. Bunu düşünmemin sebepleri sadece felsefi değil, doğrudan fiziğin bize gösterdiği gerçekler. Öncelikle evren, rastgele işleyen bir yer değil. Her şey matematiksel yasalarla yönetiliyor. Bir elektronun davranışından galaksilerin hareketine kadar doğa, inanılmaz bir matematiksel tutarlılık gösteriyor. Biz bu yasaları keşfediyoruz ama neden tam olarak bu yasaların geçerli olduğunu bilmiyoruz. Daha ilginci, evrende hiçbir bilgi ışıktan hızlı iletilemiyor. Saniyede yaklaşık 300.000 kilometrelik aşılmaz bir hız sınırı var. Neden? Doğanın neden böyle bir üst sınırı bulunduğunu açıklayan fiziksel teorilerimiz var fakat neden tam bu değerde olduğunu bilmiyoruz. Kuantum fiziğinde ise durum daha da tuhaf. Bir elektronun nerede bulunacağını her zaman kesin olarak söyleyemiyoruz yalnızca olasılıklarını hesaplayabiliyoruz. Üstelik ölçümün nasıl yapıldığı, elde edilebilecek sonuçları belirliyor. Çift yarıkta girişim deneyi konusuna hiç değinmiyorum bile... Yani en temel düzeyde doğa, günlük hayatta alıştığımız kesinlik anlayışına uymuyor. Kara delikler konusunda öğrendiklerimiz de şaşırtıcı. Bir kara deliğin entropisi, hacmiyle değil yüzey alanıyla orantılı. Bu bulgudan doğan holografik ilke, üç boyutlu sandığımız uzayın daha temel bir bilgi düzeninden ortaya çıktığını düşündürüyor. Şimdi asıl meseleye gelelim. Bir simülasyonun içinde yaşayan gözlemci, simülasyonu yöneten kuralları fizik yasaları olarak keşfederdi. O kuralların kusursuz işlemesi, bulunduğu gerçekliğin nihai gerçeklik olduğunu göstermezdi. Hızın da yavaşlığın da yüksekliğin de alçaklığın da değiştirilemez sınırları var. Yani oyunun kuralları tepeden tırnağa en baştan beri belli. Bence en büyük yanılgımız, evrenin nasıl çalıştığını açıklayabildiğimizde onun gerçekte ne olduğunu da anlamış olduğumuzu sanmamız...

I think you're way, way ahead of mainstream consensus. On the other hand, I'm pretty sure that this, conceptually, will be taught in elementary schools. The materialist idea of consciousness is extremely stupid, once you connect enough scientific fields together. Especially once you stop repeating the mantra "shut up and calcuclate".