طالبان در مثلث عقیده، قبیله و غنمیت قابل فهم هستند:
اول: عقیده طالبان: طالبان برخلاف تمامی گروههای اسلامگرا - فاقد دکترین، مرجع دینی (رهبر عالم) و الگوی تاریخی اسلامی هستند. طالبان از بدو تاسیس به حیث یک پروژه تا اکنون در تقلای خلق یک دکترین عقلانی میباشند. این کمبود از بستر ظهور این گروه مییاید. ملا عمر به حیث رهبر این گروه سواد دینی لازم را نداشت و به همین دلیل لقب «ملا» که ابتداییترین رتبه مدرسهای است را حمل میکرد. طالبان دور اول ظرفیت تولید دانش دینی را نداشتند. حالا ملا هبتالله در پی پر کردن این خلا با حکیم حقانی میباشد. مشکل این دو در برداشت کویتهای شان از اسلام است: اسلام این دو از مدارس کویته منشه میگیرد و جهانبینی انان هم از وزیرستانها میاید.
دوم: طالبان همیش فاقد مرجع دینی و صلاحیت دینداری رهبری نیز بودهاند. ملا عمر از مسجد در زابل ظهور کرده بود و هیچ مدرکی در مورد صلاحیت فقهی ملا منصور رهبر دوم طالبان وجود ندارد. یکی از دلایل انتخاب هبتالله هم پر کردن این خلا توسط استخبارات خارجی بود. امروز ۹۰ در صد رهبری طالبان توانایی خواندن متن کتبی را ندارند. ۱۰۰ در صد به پشتو و گاهی اردو صحبت میتوانند و برخی در پنجسال گذشته تازه در مواجهه با جامعه فارسیزبان - فارسی صحبت کردن شکسته به لهجه پشاوری را اموختهاند. مهمتر از همه بخش بزرگ از زندهگی رهبران طالب در پاکستان سپری شده است: مثلا ملا یعقوب اگر ۴۰ ساله باشد - نیم عمرش در کراچی سپری شده است و با تکثر فرهنگی افغانستان نااشناست.
۳- الگوی رفتاری: طالبان به لحاظ رفتار سیاسی فاقد الکوی تاریخی رفتاری نیز هستند: طالبان ادعای پیروی از صحابهای را دارند که سلمانفارس و بلال حبشی عزیزتر بر قوم پیامبر بود در حالیکه طالب جامعه افغانستان را به طالب، قومهای ملا هبتالله، حقانی و اندیولان، رفقای قومی خود و رعیت (سایر مردم) تقسیمبندی کرده است. بزرگترین تفاوت رفتاری طالب با هر گروه اسلامی دیگر در قساوت و بیباکی در خونریزی مسلمانان است. طالب تا اخرین لحظه در مسجد، مدرسه، شفاخانه، میدان والیبال، مراسم فاتحه … خون مسلمانان را ریخت. امروز هم طالب در خونریزی مسلمان هیچ حد و مرز نمیشناسد و هر توجیه را برای ادامه خونریزی پیدا میکند.
دوم: قبیله: طالب به نظام مدرن و اصل حاکمیت قانون باور ندارد. نظمفکری و فرهنگی طالب در بیعت مطلق، اطاعت کور و رعیتماندن توده خلاصه میشود. طالب از لحاظ تفکر فرهنگی به شبیهسازی مطلق و مومیایی کردن جامعه باور دارد. طالب جامعه را میخواهد ایینهای صورت و شکل خودش باشد. به همین دلیل شکم خالی زن بیوه برای طالب کماهمیتتر از نوع پوشش او میباشد. واسواس طالب در برابر زن هم از تفکر مطلق قبیلهای این گروه منشه میگیرد. طالب زن را رعیت درجهدو منبع شر و معادل به کنیز میپندارد. تقابل غیرتاریخی طالب با فرهنگ حاکم فارسی هم از عقده محرومیت این گروه میاید و الی شکستن یادبود مولانای رومی چی توجیه میتواند داشته باشد.
۳- غنیمت: طالب کلیت مملکت را یک غنمیت جنگی میبیند. طالب به خدمات و توسعه باور ندارد. ۹۰ در صد بودیجه طالب هزینه معاش و خدمات رهبران طالب میشود. طالبان ۱۰ نوع مالیه دینی و غیردینی از مردم میگیرد. جایی که ذکات، خمس و حشر باشد از دین استفاده میکند و جایی که مالیات مدرن غربی کاربرد دارد، از ان استفاده میکند. وقتی مساله خدمات به مردم باشد باز مثل حقوق تقاعدی انرا غیراسلامی و غیرشرعی اعلان میکند.
امروز مردم افغانستان، داراییهای ملی خصوصا معادن شمال، منابع دولتی «زمین»، خیرات خارجیها و مالیات همه به ماشین تولید بهره و سود به طالب مبدل شده است که هزینه انرا نسلهای اینده هم پرداخت خواهند کرد.
مقاله از استاد محق 👇
طالبان مخالفت مسلحانه با حاکمیت خود را «بغاوت» میخوانند و با استناد به برخی برداشتهای فقهی، مقابله با چنین مخالفتی را وظیفه دینی حکومت معرفی میکنند.
شماری از مبلغان سلفی و شبهسلفی نیز با تأکید بر وجوب اطاعت از امیر، حتی اگر ظالم باشد، از این موضع پشتیبانی میکنند.
محمد محق، پژوهشگر دینی در مقالهای که در افغانستان اینترنشنال نوشت معتقد است که در چنین برداشتی، معمولاً مسئله مشروعیت خود آن نظام نادیده گرفته میشود، و آنها از خود نمیپرسند که آیا صرف تسلط نظامی بر یک سرزمین، برای یک گروه مشروعیت سیاسی و دینی ایجاد میکند؟
آقای محق در این مقاله بررسی میکند که آیا هر گروهی که از راه زور حکومت را تصرف کرد، میتواند خود را حاکم واجبالاطاعه بداند و مخالفانش را «باغی» بخواند؟ اگر حاکمی عدالت را رعایت نکند، حقوق مردم را پایمال سازد و راه مشارکت و اصلاح سیاسی را بر هر کسی غیر از گروه خود ببندد، آیا مخالفت با او نیز «بغاوت» است؟ یا ممکن است خود چنین حاکمی، بنا بر موازین قرآنی، مظهر «بغی» باشد؟
نسخه کامل مقاله را در افغانستان اینترنشنال بخوانید.
afintl.com/202611070082
رهبر جبهه مقاومت ملی افغانستان:
«تبعیض در برابر هزارهها مساله یک قوم نیست بل مساله عدالت، وجدان و اینده افغانستان است.»
@AhmadMassoud
نانمردم مهمترین مسالهای حکومتداری است. ملا هبتالله مردم را مسوول شکم خودش و کارتل دور و برش میداند اما حاضر به مسوولیت
پذیری در برابر شکمخلق نیست. امارت طالب یک سلسلهمراتب استثماری از پایین به بالاست که مردم مکلف به تسلیم، بیعت، اطاعت و جزیه هستند.
مردم باید بیدار شوند. طلای بدخشان و زمرد پنجشیر حق مردم محل است.
تاریخ حرکتی معنادار و رو به جلو دارد که تحت اراده و تدبیر خداوند ج هدایت میشود و همیش به سوی هدفی الهی در حرکت میباشد.
طالب با ظلم بیپایان بر مردم مورد غضب دوباره الهی قرار میگیرد.
انانی که غایتمندی تاریخ را بر اساس مشیت الهی میدانند، بیشتر به مجازات تاریخی باور دارند.
مقاومت هم با «صبر جمیل» معنی پیدا میکند و شکست طالب با گذشتزمان حتمی رقم میخورد.
طالب در دوحه به امریکا تسلیم شد. بار بار در مجالس من خودم از خلیلزاد شنیدم که میگفت: طالبان در ۲۰۱۶ به امریکا مراجعه کرد و گفت: «چقدر ما را به دلیل یک تصمیم غلط ملاعمر (حمایت از القاعده) مجازات میکنید. حال ملا عمر مرده و ما میخواهیم «صلح = تسلیم» کنیم.» اما تا اخرین مرمی سربازان ارتش مشروع افغانستان را کشت.
طالب به هر کس زورش بکشد ابدا رحم نمیکند و به هرکس زورش نکشد، تسلیم میشود. مقایسه ادبیات طالب در برابر مردم افغانستان و بیرونیها را توجه کنید، ذات این گروه بهتر نمایان میشود. 👇
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان میگوید پاکستان آمادگی لازم برای حل تنشها از راه گفتوگو را ندارد.
او افزود که تلاشهای طالبان و کشورهای میانجی برای کاهش اختلافات میان دو کشور تاکنون نتیجهای در پی نداشته است.
ذبیحالله مجاهد خاطرنشان کرد: پاکستان با پافشاری بر پالیسیهای ناکام خود مانع حل تنشها از راه گفتوگو شده و آماده نیست تا راه مسالمتآمیز را در پیش بگیرد.
تنشها میان پاکستان و طالبان در یک سال گذشته بهشدت افزایش یافته و بارها به درگیریهای مرزی و حملات هوایی پاکستان به خاک افغانستان انجامیده است.
اسلامآباد طالبان را به فراهم کردن پناهگاه امن برای اعضای تحریک طالبان پاکستان و سازماندهی حملات این گروه از خاک افغانستان متهم میکند؛ اتهامهایی که طالبان افغانستان رد کردهاند.
در این میان تلاشهای میانجیگرانه کشورهای منطقه نیز تاکنون نتوانسته است اختلافات دو طرف را حل کند.
یکی از تضادهای اصلی ما با ملاهبتالله و شریکایش در مورد فلسفه وجودی نظام است. ملا هبتالله به سیستم اطاعت بیپرسان و بیعت مطلق همه باور دارد در حالیکه ما رضایت مردم و حاکمیت قانون را منبع مشروعیت نظام میدانیم. هبتالله مسیر حفظ نظاماش را در استفاده خشونت حداکثری میبیند در حالیکه ما مقاومت و دفاعمشروع را برای بقا حیاتیمیدانیم.
این تفاوت با حداقلسازی مسایل مهم کشوری مثلن «رفتندختران به مکتب طالبی» حل نمیشود.
One of the key narratives pushed by the Taliban and echoed by naive diplomats is the alleged drop in poppy cultivation.
This is a prime example of how the regime fabricates facts to mask its true nature for the international audience. The Taliban's legacy remains rooted in terrorism and narcotics; it can only be truly eradicated when the regime itself is dismantled. 👇
Despite a Taliban ban on opium production in Afghanistan since 2022, production has risen fivefold in a year, says a new @UNODC survey.
news.un.org/en/story/2026/10…
امارت طالب بر دو ستون تریاک و تروریزیم بنا یافته است. تروریزیم برای طالب طنابنجات و تریاک و قاچاق منبعحیات این گروه میباشد.
تریاک و تروریزیم دو مایهننگ تاریخی برای اعتبار و عزت افغانستان است که تنها با نابودی طالب این میراث شرور مهار شدنیاست.
Abdullah Khenjani retweeted
The NRF’s head of political office and spokesperson says he met with UN Security Council members. He says an overwhelming majority of countries have ruled out giving Afghanistan’s UN seat to the Taliban, a major reassurance for the anti-Taliban armed opposition.
فرصت شد تا با شماری از اعضای شورای امنیت سازمان مللمتحد وضعیت افغانستان را بررسی کنم. تصمیم اکثریت مطلق کشورها نهایی شده است که کرسی سازمانمللمتحد ابدا به طالب داده نمیشود. این به این معنی است که جهان طالب را هرگز نماینده افغانستان بهرسمیت نمیشناسد.
این اطمینان بزرگ برای افغانستان ازاد و اپوزسیون دموکراتیک ضد طالب است.
فرصت شد تا با شماری از اعضای شورای امنیت سازمان مللمتحد وضعیت افغانستان را بررسی کنم. تصمیم اکثریت مطلق کشورها نهایی شده است که کرسی سازمانمللمتحد ابدا به طالب داده نمیشود. این به این معنی است که جهان طالب را هرگز نماینده افغانستان بهرسمیت نمیشناسد.
این اطمینان بزرگ برای افغانستان ازاد و اپوزسیون دموکراتیک ضد طالب است.
زنان افغانستان ستونفقرات مقاومت این فصل تاریک افغانستان هستند. امروز با سوادساختن مردم افغانستان یکی از بزرگترین انتقامهای تاریخ از دانشستیزان قرن است.
برای بانو یفتلی مبارک عرض میکنم و این یک سیلی محکم دیگر سرنوشت به روی طالب است.
I am honored to receive NationSwell’s inaugural Possible Futures Award in the Advocacy category and extend my sincere gratitude for this recognition.
The awards recognize 12 individuals for their contributions to leadership, creativity, advocacy, and social impact.
This honor is a tribute to the courage and resilience of Afghanistan’s women and girls, who continue to advocate for their rights, dignity, freedom, and education despite profound challenges.
I dedicate this award to them. Their strength inspires my continued commitment to justice, equality, and a future where every woman and girl can learn, thrive, and shape her own life.
@NationSwell
مریم رحمتی نخستین خبرنگار از افغانستان است که برنده این جایزه شده است. برای او و همکاران محترم افغانستانانترنشنال تبریک عرض میکنم.
رنج و فشار روانی بر زنان روزنامهنگار قابل دید نیست اما اکثریت مطلق خبرنگاران ازاد و در کل ازادی بیان با تهدید جدی طالب و لابیطالب به اشکال مختلف قرار دارند.
این مسوولیت اخلاقی جامعه ماست که در این شرایطی که پروژه تهدید، فشارروانی و شخصیتکشی خبرنگاران بخش از جنگ طالب و لابیطالب است - از خبرنگاران ازاد افغانستان و بهویژه همکاران افغانستان انترنشنال حمایت قاطع کنیم.
@maryam_rahmati @HNajafizada
Afghanistan International’s @maryam_rahmati wins the Ricardo Ortega Memorial Prize at the prestigious 2026 UNCA Awards for her extensive coverage of the situation of AFG women. Maryam has reported on the UN, Iran, international affairs, and AFG for over 4 years from New York.
We welcome the candidacy of @Lana_Nusseibeh for UN Secretary-General and extend our warmest congratulations on her nomination. A steadfast advocate for women’s rights, her leadership highlights the vital role of Muslim women in global governance.
@mofauae
I am standing to be Secretary-General because I believe this is a moment to act with greater urgency: to act earlier, bring people together across difference, and drive the work forward until it produces concrete results. That is how we rebuild trust in the United Nations and ensure it delivers meaningful change for the people it exists to serve.
My vision: lananusseibeh.org
The National Resistance Front (NRF) strongly condemns the recent attack on UNAMA local staff in Bamyan Province. This incident tragically aligns with the warnings we issued just last week. The Taliban bear full responsibility, and must be held accountable for this breach.
Once again, we urge the international community not to rely on Taliban information or their unverified assurances.
@UNAMAnews
روز ملی زبان اوزبیکی را برای تمام گویندهگان این زبان مهم مردم افغانستان تبریک عرض میکنم. ترکتباران افغانستان بخش مهمی از تاریخ و فرهنگ جغرافیای کنونی ما هستند که تنوع تاریخی و کثرت فرهنگی جامعه ما امروزی ما را نمایندهگی میکنند.
همزمان خوشحالم که نشرات رسانهای زبان اوزبیکی در افغانستانانترنشنال نیز اغاز میشود. از دوست محترم ما جناب نجفیزاده صاحب تشکری میکنیم که زمینه صدای بیشتر مردم را در حوزه عمومی فراهم میسازد.
@HNajafizada
As indigenous communities of this region, we commend @SMirziyoyeva for her leadership, dedication, and the progressive steps taken toward Uzbekistan’s development. However, people of Afghanistan note a stark contradiction between these progressive values and current foreign policy regarding Afghanistan. While she positions herself as a champion of progressive leadership for Uzbeks and beyond, her government continues to deepen cooperation with a Taliban regime widely recognized for its systemic oppression and gender apartheid. Such policies risk undermining her long-term legacy. We strongly urge her to realign Uzbekistan's regional policy to reflect a genuine commitment to human rights and the dignity of women of Afghanistan.
طالبان در پنجشیر هفتصد پوسته بنا کردهاند: ارایش نیرو در پنجشیر بهگونه شکل گرفته است که هر پوسته در فاصله دید پوسته دیگر قرار دارد. طالبان نزدیک به ۳۰ هزار نیرو در پنجشیر دارند که اکثریت مطلق این نیرو ساکنان جنوب افغانستان هستند. در هر پوسته بین ۳۰ تا ۴۰ طالب حضور دارد. این حضور دو برابر تعداد نیرو نسبت به پوستههای مرزی با پاکستان است. پس از برگشت طالب، ارایش نیروی طالب در پنجشیر اغاز یک دشمنی جدید در تاریخ افغانستان است. در تاریخ افغانستان هیچ منطقه به این حدنظامی، کنترول و سرکوب نشده است. این ارایش نیرو اولویت نظامی طالب را نیز بیان میکند. طالب امروز پنجشیر را بزرگترین تهدید استراتیژیک برای خودش میداند. همزمان طالب پنجشیری بودن را جرمانگاری سیاسی کرده است و در کشتن پنجشیری در خانه و کوه و دشتاش بدون هیچ احتیاط تاریخی و مصلحت وطنداری عمل میکند.
تاریخ افغانستان مسیر فراز و نشیب را طی میکند: امروز اکثریت در برابر جنایات طالب در پنجشیر و در برابر پنجشیری خاموش هستند. فردا تاریخ فصل تازهای خود را میگشاید… و هر جنایتی حساب و کتاب سیاسی و نظامی خود را میداشته باشد.





















