AdSnuit

'Mijn familie woont hier al eeuwen en ik ben daar trots op!' Oh ja? En waar ben je dan zo trots op? Meer dan 200 jaar betrokkenheid bij slavernij en kolonialisme? Hoe we onze welvaart opbouwden door andere landen leeg te roven en de bevolking te knechten? Hoe we ons geloof aan hen opdrongen? Met een fanatisme en bloedzucht waar de Islam nog wat van kon leren? Of ben je trots op de Politionele Acties? Het uitmoorden van hele dorpen in de koloniën? Of misschien wel op het gemak waarmee we het grootste deel van de Nederlandse Joodse bevolking richting vernietiging duwden? Of op hoe we nu weer massaal wegkijken van genocide en onnoemelijk leed, maar nu met Israel als dader? Ik heb zelf echt helemaal niets met trots zijn op een land. Of op een nationaliteit. Omdat ik wel donders goed weet waar het toe kan leiden. Komt bij dat etniciteit een complex gegeven is. En ook sterk aan verandering onderhevig. 'De Nederlander' was vijftig jaar geleden een ander dan nu. Om over 100 jaar en 200 jaar maar te zwijgen. De mensen die de laatste paar dagen beginnen over 'trots' en 'identiteit' gebruiken het slechts als schaamlap om zich af te zetten tegen 'de ander'. Het is pure angst. Niet willen delen. Toch al bizarre welvaart willen behouden voor jezelf. Het is kleinburgerlijk, benepen en gevaarlijk. Ik ben persoonlijk geboren in Nederland, maar heb heel wat van de wereld gezien en voel mij helemaal geen Nederlander. Ik spreek de taal, maar daar houdt het wel mee op. Ik zou ook heel goed elders op de wereld kunnen wonen. Want wie veel reist, beseft al snel dat mensen mensen zijn. Waar ze ook geboren zijn, waar ze ook wonen. En wie dat uit het oog verliest, is onderdeel van het probleem.