Ali Samadijavan

جناب آقای جلیلی! شاید کمتر کسی یادش باشد اما "سوتفاهم" توافق‌نامه‌‌ای بود که شما بعنوان مسئول پرونده هسته‌ای در سال ١٣٨٩ با ترکیه و برزیل به نمایندگی از آمریکا نهایی کردید و ایران متعهد شد تا ١٢٠٠ کیلو اورانیوم‌هایش را امانت بدهد دست اردوغان! و اوباما! یک سال! بعد به ما اورانیوم ٢٠درصد  بدهد!! از این بگذریم که این توافق نامه، سیگنال ضعف محسوب شد و ارمغان #راه_حل شما حدود سه هفته بعد تبدیل به قطعنامه تحریمی ١٩٢٩ شد و روسیه و چین هم به آن رای دادند. اما شما بهتر می‌دانید که بدون تفاهم‌نامه اسلام‌آباد، نمی‌توانستیم ۸۰ میلیون بشکه نفت بفروشیم و پول آن را دریافت کنیم. این درآمد به ما کمک کرد تا تاب‌آوری اقتصادی و اجتماعی‌مان را تا انتخابات آمریکا و پس از آن بالا ببریم و شکست دیگری به آمریکا تحمیل کنیم. بدون این تفاهم، معلوم نبود امروز در چه موقعیتی بودیم. به تصریح سیدمجید موسوی عزیز فرمانده هوا و فضا: " در دوره توقف آتش، سرعت ما در بِروزرسانی و پرکردن سکوهای پرتاب موشک و پهپاد، از قبل جنگ هم بیشتر شد. " امروز اگر حمله به اردن معادلات نظامی را تغییر می‌دهد و می‌بینید که دشمن مجبور است در حمله مجدد به ما با احتیاط تصمیم بگیرد، نتیجه همان دوره بازسازی نظامی اسلام آباد است. جناب آقای جلیلی قابل کتمان نیست که دستاورد تفاهم‌نامه ایران و عمان که ترتیبات ایرانی را تثبیت می‌کند، نتیجه اجرای بند۵ اسلام آباد است. اگر ما و شما می گوییم حق داشتیم و داریم به کشتی های کشورهای مختلف دنیا که جنگی هم با ما ندارند حمله کنیم، برای تقویت منطق خودمان  به اسلام آباد استناد  می‌کنیم که آمریکا تفاهم‌نامه را نقض کرده است. بند اول چیزی که شما می‌گویید سوتفاهم باعث شده وحدت ساحات از نظر حقوقی و سیاسی تثبیت شود بگونه‌ای که رهبر انقلاب در پیام خود به دبیرکل و رزمندگان حزب‌الله به آن بعنوان خط مشی راهبردی جمهوری اسلامی ایران در دفاع از جبهه مقاومت استناد کردند. بر اساس بند اول همین تفاهم‌نامه است که اگر آمریکا اعلام پایان یک طرفه جنگ کند و اسراییل به ایران حمله کند، حملات ما به منافع آمریکا از منطق حقوقی نیز برخوردار خواهد بود البته که امروز هر ناظر داخلی و خارجی فهمیده‌ست جمهوری اسلامی ایران در احقاق حقوق ملت ایران در دفاع از ایران و مدیریت تنگه هرمز منتظر منطق‌های حقوقی و بین‌المللی نبوده و نیست