Amid Farahi

سال‌ها دنبالت بودم عزیز زیبا

از روزهایی که می‌گذرانم

این فیلمی که از پدر جاویدنام محسن عباسی منتشر شده که داره به برادرش خبر مرگ برادر را میده نابودم کرد، بعد یک مشت پفیوز هنوز دارند خونشوری می‌کنند. این دیگه ظلم نیست یک چیزی فراتر از ظلمه کلمه‌ای برای این نیست

اینجا دقیقا داشتم غر میزدم که آره با زدن زیر میز آنقدر فاصله دارم و همه چی سخته و فلان، که یکی از رفقای جان در حین رفتن به مستراح این عکس از بنده گرفتند، و فرمودند بزرگ‌ترین مشکل تو اینه که هیچوقت نه از خودت نه از چیزی تو زندگیت راضی نیستی میدونم راست میگه ولی کاریش نمیتونم بکنم

به عنوان یک خبرنگار در زندگی حرفه‌ایم باید بی‌طرف بمونم، هر حرومزاده‌ای منکر کشتار دی ماه شد و هر چیزی را در مقابل جنایت دی ماه گذاشت تکلیفتون را‌باهاش مشخص کنید، در دی‌ماه جنایت علیه بشریت‌اتفاق افتاد، نه جنایت جنگی که حتی جنگ هم مقصرش جمهوری اسلامیه من فقط گزارش کردم مشاهداتمو

afp.com/en/iran-war-sows-bit… این گزارش آخری که من با متیو بنینگتون در واشنگتن کار کردم در مورد دیاسپورای ایرانی و اتفاقات بعد از دی ماه و جنگ، تمام تلاشم را مردم که بی طرف باشم و امیدوارم که بخوانید و نظرتون را بهم بگید

شاید آرزوی محالی باشه یک روزی این عکس روی پول ایران چاپ بشه، از روزی که ویدا موحد این حرکت را انجام داد تا کشته شدن جاویدنام مهسا امینی، و تمام جاویدنامان دی ماه که مترقی ترین جنبش اجتماعی ایران را رقم زد،این جرقه همه چیز بود، اینجا جایی بود که ما دوباره یک ملت شدیم با حرکت یک زن

برای یک پروژه مهم همه چیز را کنسل کردم به مدت یک هفته، دقیقا قبل از آغاز پروژه جوری مریض شدم که ۴۸ ساعت فقط تو تخت بودم و سه روز هم با تب و لرز عکاسی کردم، دقیقا وقتی عکس‌ها را فرستادم حالم بهتر شد، اینم از زندگی ما

با مصوبه جدید مجلس من حتی به فرودگاهم نمیرسم

بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

The Islamic Republic continues to use executions as a tool of intimidation and control. Today’s executions in Isfahan are yet another reminder that fear not justice drives this machinery of death. The world must not remain silent. #StopExecutionsInIran #HumanRights

اونجایی که مادر جاویدنام مهدی خلیلی سر مزارش میگه با کارگری بزرگت کردم، اگر انسان باشی این جمله تکونت میده بعد یه مشت پفیوز ۲۴ ساعت دارند خونشوری می‌کنند

این چهار فریم از یکی از عجیبترین نمایش‌های هوایی که تو زندگیم دیدم On assignment for #afp – at Washington, DC

قبل از آنکه عکاسی کنم چاپ را شروع کردم به واسطه شغل پدرم ساعت‌ها در نوجوانی در تاریکخانه با این مدل ایزل عکس ۱۳*۱۸ چاپ میکردم، بعضی وقتها به واسطه حواس‌پرتی من کاغذهای نو با کاغذهای نور خورده قاطی می‌شد و بالاخره بزرگوار از خجالت من در می‌اومد، امروز با دیدن این خیلی دلتنگ شدم

این عکس را دیروز گرفتم، این عکس دقیقا روزگار ماست تکه پاره جدا افتاده، درگیر با اعتقادات مختلف، با حقیقت هزارپاره، مشکل‌ترین کار این روزها در جهان ایرانی بودنه و به واقع میشه گفت ما سیاسی‌ترین مردم جهانیم و تنها نقطه مشترک ما یک چیز است، ایران – at Washington, DC

چهار فریم از مسابقه MMA در کاخ سفید، در شب امضای توافق #MMA #Whitehouse #washingtondc – at Washington, DC

تقریبا نزدیک به دو سال می‌شد عکاسی ورزشی نکرده بودم، ورکشاپ کنون قبل از جام جهانی برای ترینینگ دوربین R1 و لنز ۱۰۰-۳۰۰ این فرصت را داد که یک بازی عکاسی کنم تجربه جذابی بود، چقدر از عمر همه عکاس‌ها در ایران صرف شد فقط برای نیاز اولیه عکاس که لنز و دوربین هست دلم میسوزه برای خودمون