Υπάρχει ένα σημείο στην υπομονή μας, που όταν το περάσει κάποιος δεν υπάρχει επιστροφή. Η ψυχή μας το νιώθει πολύ πιο γρήγορα από ότι το αντιλαμβάνεται ο νους. Είναι αυτό, που ο νους μας αρνείται να πιστέψει και να δεχτεί, ενώ η ψυχή προετοιμάζεται ήδη.

Η αγάπη έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όλοι θα ήμασταν μόνοι ή θα είχαμε δυσλειτουργικες σχέσεις, αν λειτουργούσαμε με εγωσυντονικούς όρους. Είναι η ανιδιοτέλεια του συναισθήματος κ της προσφοράς, που προάγει την ανθρωπιά μας. Όχι το αντίθετο.