Toros dağlarında son günler. Yörükler, ovaya evlerine dönmeye başlıyor artık. Allı turnam bizim ele varırsan Şeker söyle kaymak söyle bal söyle

🏛️Abdal Musa lokması. 📍Antalya

Antalya ve Anamur arasındaki kıyı bandı, Türkiye'nin ve hatta Avrupa'nın en çok hortum görülen bölgelerinden biridir! Gece yine şiddetli hortum vardı şehirde. Hortum iki işçi konteynerini parçaladı ve maalesef 4 işçi hayatını kaybetti.

“Dikenden kaçayım derken gülü terk etme! Ehl-i dosttan kaçan nefs kurduna yem olur!” Hâcı Bektâş Velî

Kozmik Diyagram ve Hacı Bektaş Veli.

"Her ne arar isen kendinde ara" demiş Hacı Bektaş Veli... "Kendimi aradım" demiş Herakleitos... Felsefenin, aydınlanmanın Anadolusunda gele gele bu çağda gelmişiz dünyaya, yazık...

🏛️Sarı Saltuk Bektaşi Dergahı. 📍Bosna 🇧🇦 “Gelmiştik bir zaman Sarı Saltuk'la Asya'dan; Bir bir Diyâr-ı Rûm'a dağıldık Sakarya'dan.” Yahyâ Kemal

Yıllaaaar, yıllar önce Tarkan'ın Aşık Veysel türküsü provasının video görüntüsü. Zaman ne de çabuk akıyor. Ah zamanın sonsuzluğunu anlamayanlar.

İran'lı müzisyen Elham Saae, Akordeon'la güzel bir Aşık Veysel türküsü çalıyor! Dünya gözüyle göremediklerini gönül gözüyle görmüş bir derviştir Aşık Veysel. “dünyaya geldiğim anda yürüdüm aynı zamanda, iki kapılı bir handa gidiyorum gündüz gece”

Aşık Veyselin iki gözü, Yaşar Kemalin de tek gözü kör. Bir gün Aşık Veysel ve Yaşar Kemal kolkola İstiklal Caddesi'nde yürüyorlar. Yanlarından Sait Faik geçiyor. Sonra Sait Faik Çiçek Pasajı'na gidip; “biraz önce çok acaip bir şey gördüm, iki adam tek gözle yürüyorlardı” diyor.

Veysel der çıkayım bir yüce dağa Ağışlar bezenmiş yeşil yaprağa Zaman gelir tenim düşer toprağa Karışır toprağa toz olur gider “Dostlar beni hatırlasın.” #ÂşıkVeysel 25 Ekim 1894 - 21 Mart 1973

“Dostlar beni hatırlasın.” #ÂşıkVeysel 25 Ekim 1894 - 21 Mart 1973 📍Kavakpınar Cemevi Aşık Veysel Anması.

Amerika (ABD)’de Alevi Bektaşi deyişlerine ve bağlamaya ilgi büyüyor. Youtube vb dijital platformlarda Alevi Bektaşi deyişleri dinleyerek bağlama çalmayı öğreniyorlar. Alevi Bektaşi nefes ve deyişleri tüm dünyayı kültür elçimiz olarak sarıp sarmalıyor.

Kâfi Baba Alevi Bektaşi Derneği, Samandağ’da depremzede 7-14 yaş arası çocuklar için Turna Robotik Kodlama Okulu'nu açıyor. Geleceğin üreticileri bu sınıflarda yetişecek, umut yeniden yeşerecek! Depremin izlerini dayanışma ve teknolojiyle silinecek. Emeği geçenlere teşekkürler!

Halk ozanı Âşık Veysel, Dr. Türkan Saylan ve Fotoğrafçı Ara Güler. 📅Tarih: 1965 📍Sivrialan Köyü - Sivas

Feyzullah Çınar Babanın kendi sesinden dinleyelim. (Tarih 1960) 🔻 Buluruz Mevla'yı vicdanımızda, Allah aşikardır seyranımızda, Türk dili okunur irfanımızda, Arabî, Farisî lisan gerekmez. 1937'de Sivas'ın Divriği ilçesinin Çamşıhı bucağına bağlı Gürpınar Köyü'nde doğdu. 1950 yılında Alevi Bektaşi deyişleri ve nefesleri söylemeye başladı. 1966 yılında ilk plağını çıkardı. Yaşamı boyunca; Alevi Bektaşi deyişleri ve toplumsal türkü sözleri nedeniyle hapse de girdi. 1969 yılında Fransa'ya giderek, Alevi-Bektaşi kültürü ve müziği üzerine Irène Mélikoff ile birlikte konferanslara katıldı ve konserler verdi. Bu gezi sürecinde Fransa Radyo Televizyonu ve Unesco tarafından iki adet uzunçaları (long-play) yayınlandı. 1983 yılında hakka yürüdü. Devri daim olsun.

Muhabbet bağında bir gül açıldı Bir derdim var bin dermana değişmem Yüküm lal-i gevher mercan saçarım Bir derdim var bin dermana değişmem

Polonya’da bir üniversitede yüksek lisans yapan Dilan Deniz Gezgin adlı öğrenci, derste Alevi Bektaşi deyişi dünletti sınıfa. Dersi kendi hesabında paylaşan öğrenci şunu yazdı: “Polonya'da yüksek lisans yapıyorum. Radyo dersimizde hocamız bizden bizim için anısı olan bir şarkıyı seçip üzerine konuşmamızı istedi. Ama bu şarkı bizim kültürümüze ait bir şarkı olmalıydı. Ben de ilk konserimde söylediğim ve çaldığım Bugün Bize Pir Geldi türküsünü seçtim. Daha sonra oylama yapıldı, en çok oyu bu şarkı aldı.”

“Benim sadık yârim kara topraktır…” Âşık Veysel’in bu unutulmaz dizeleri, Eskişehir’in kültürel tarihinde de özel bir yere sahip. Sivaslı, Alevi-Bektaşi ozanımız, Çifteler Köy Enstitüsü’nde görev yaptığı sırada Kara Toprak şiirini Eskişehir’de yazdı. Doğançayır ve Yeşilyurt köylerindeki cem törenlerine katılarak bu toprakların inanç ve kültür yaşamına da eşlik etti. Bir halk ozanının dizelerinde ölümsüzleşen Eskişehir, Anadolu’nun ortak kültürel mirasında iz bırakmaya devam ediyor.