بوکمارک کنید : بدون اما و اگر و شرطها و شروط ها : ۱.نتانیاهو، نخست وزیر خواهد ماند. ۲. حمله ای تا ۲۷ ام اکتبر نیست. این یک #نظر شخصی است ، نه #تحلیل این توییت بزودی تا یکهفته دیگر آزمون خواهد شد…

دو پیش‌بینی خلاف جریان غالب ثابت کرد: قدرت روی کاغذ نیست، پشت صحنه ست امیدوارم در این روزهای تاریک، اندکی امید و آرامش به دل‌هایتان آورده باشم صفحه ام‌ ریفرش نمیشه، نمیدانم من و میبینید؟ صفحه‌ام را احتمالا ریپورت هماهنگ میکنند؛ اگر قطع شد پشتیبان را دنبال کنید @DNA_SHADOW1

بر خلاف نظرسنجی ها ، نتانیاهو پیروز است

ایرانیان طی یک دهه، نتانیاهو و دکترین امنیتی او را شناخته‌اند؛ از سکوت معنادارش تا هماهنگی‌های راهبردی با واشنگتن.اما رویکرد دیگرنامزدها برای ما روشن نیست، مسئله، دشمنی ساختاری اسرائیل با جمهوری اسلامی نیست؛ مسئله زمانه، تغییر رهبری یعنی بازتعریف هماهنگی‌ها و خرید زمان برای رژیم.

دل میلیون ها مادر و پدر ایرانی را التیام بخشیدی، نتیجه هر چه باشد ؛@netanyahu تو برنده ای…

سه عامل علیه نتانیاهو در انتخابات امروز تا این لحظه، سه موضوع به ضرر نتانیاهو تمام شده است: ۱. مانور مخالفان روی اخبار جعلی: مخالفان نتانیاهو با دامن زدن به این روایت که او می‌خواسته پیش از انتخابات به ج.ا حمله کند تا نتیجه انتخابات را به سود خود تغییر دهد، تلاش می‌کنند او را متهم کنند که امنیت اسرائیل را فدای قدرت سیاسی خود می‌کند ۲. افزایش بیسابقه رای دهندگان نارضایتی نظامیان: حدود ۱۱۰ هزار حریدی که بخش مهمی از پایگاه ائتلاف نتانیاهو محسوب می‌شوند، با مسئله معافیت از سربازی روبه‌رو هستند. نظامیان از این تبعیض ناراضی‌اند و این اختلاف به زیان نتانیاهو است ۳. مشارکت اعراب: افزایش مشارکت رأی‌دهندگان عرب می‌تواند به نفع گادی آیزنکوت و مخالفان نتانیاهو باشد. همچنین شنیده‌هایی درباره استقرار تیم‌های فیلمبرداری وابسته به لیکود در اطراف حوزه‌های رأی‌گیری عرب‌نشین مطرح شده که فردا نتوانند زیرش بزنند اما چرا همچنان معتقدم نتانیاهو نخست‌وزیر باقی خواهد ماند؟ نتانیاهو اصلا به پیروزی قاطع نیاز ندارد. کافی است مخالفانش نتوانند بر سر جانشینی او و تشکیل دولت توافق کنند که تا این لحظه نتوانستند! مهم: در اسرائیل، تعداد کرسی‌ها مهم است، اما توانایی تشکیل دولت مهم‌تر است یعنی نتانیاهو برای در قدرت ماندن ، کافیست رقبایش نتوانند ائتلاف کنند که این کار را نتوانستند انجام بدهند نتانیاهو استاد بازی ائتلاف‌هاست؛ حتی اگر انتخابات را نبرد، ممکن است قدرت را واگذار نکند. و در آخربا اینکه چند ساعتی به اتمام رای گیری نمانده، ولی باز هم روی حرفم هستم ، نتانیاهو نخست وزیر خواهد ماند

بد شد که! ترامپ میگوید، این توافق در مقطعی از جنگ، موقتی بود و جهت عبور کشتی؛ بخوانید، «تجاری، مین روبی خلیج فارس و ملوانان » بود رژیم دوباره و البته ۱۰۰ بار دیگه هم که گوول خورد…

بچه ها، امیدوارم از این شاهکار بی‌نظیر راضی بشوید! یادتان باشد من نظر صریحم را یک هفته پیش ارائه کردم؛ وقتی از کارشناسان اینترنشنال تا کدشکن‌های توییتر، همه از حمله قریب‌الوقوع بی بی میگفتند تفاوت تحلیل با هیاهو همین است؛ تحلیلگر موج‌سوار نیست، آنچه را دیگران نمی‌بینند، می‌بیند

اگر فقط«هماهنگی منطقه ایه» پس چرا رییس اطلاعات ترکیه بجای وزیر خارجه اش در تهرانه؟

لعنت به آن ۵۷ که کاری کرد یک ایرانی، به‌جای زندگی کردن، مجبور باشد هر روز اخبار جنگ و سیاست جهان را دنبال کند تا شاید کورسوی امیدی برای آزادی کشورش پیدا شود! آخر چرا مردم عادی باید بدانند حزب لیکود چیست؟ آیزنکوت کیست؟ نتانیاهو امروز چند بار حرف زده و ترامپ کجا و چند بار اسم ایران را آورده؟ مگر ما ایرانی‌ها چه گناهی کرده‌ایم که حتی آرزوی یک زندگی معمولی هم برایمان تبدیل به رؤیا شده است؟ چرا مردمی که باید به فکر زندگی، خانواده، آینده فرزندان و خوشبختی خود باشند، مجبورند از صبح تا شب اخبار جهان را زیر و رو کنند، شاید از میان هزار خبر، روزنه‌ای برای آزادی کشورشان پیدا شود؟ دنبال روزنه امیدی برای خود هزار صفحه را دنبال کنند این همان بلایی است که فاجعه ۵۷ و حکومت آخوندها بر سر ما آورد. نسلی را سوزاند، نسلی را آواره کرد و نسلی را در انتظار فردایی که هرگز نرسید، پیر کرد. ما فقط عمرمان را از دست ندادیم؛ حق یک زندگی معمولی را از ما گرفتند. مردم کشورهای دیگر اخبار را از روی علاقه دنبال می‌کنند، اما ما ایرانی‌ها از سر ناچاری؛ چون سرنوشت زندگی‌مان را در تصمیم‌های دیگران جست‌وجو می‌کنیم. ما از زندگی چیز زیادی نخواستیم؛ فقط می‌خواستیم زندگی کنیم. و این شاید تلخ‌ترین میراث جمهوری اسلامی باشد: نسلی که به‌جای ساختن خاطره، عمرش را صرف انتظار برای آزادی کرد. و در آخر حرف دل ✍️: من به‌عنوان کسی که سال‌ها در حوزه سیاست و تحولات بین‌المللی پژوهش کرده‌ام، گاهی از خودم خجالت می‌کشم؛ نه از آنچه می‌نویسم، بلکه از این واقعیت تلخ که به‌جای نوشتن از منافع ملی ایران، آبادانی وطن و آینده فرزندانمان، ناچارم هر روز سخنان سیاستمداران کشورهای دیگر را رصد کنم و برای شما بنویسم؛ شاید در میان تصمیم‌های آنان، نشانی از آزادی ایران پیدا شود. باور کنید گاهی چنان دلم می‌گیرد که حتی قلمم یاری نمی‌کند. می‌مانم که چه بنویسم و چگونه بنویسم تا این درد را بفهمانم؛ درد ملتی که حتی برای رؤیای یک زندگی معمولی، چشم به اخبار جهان دوخته است. چه بر سر ما آوردند که به‌جای نوشتن از آینده ایران، مجبوریم آینده ایران را در سخنان دیگران جست‌وجو کنیم؟

هی @grok پنتاگون از اسپيس ایکس پرسيد، اینترنت آزاد،یا دايركت تو سل براى ايران چقدر میشه؟

رییس کمیسیون امنیت ملی مجلس: غیر مسکونی سازی اسراییل کار ۱ ساعت است شما که ۲ روز قبل پست کامیونیتی را خواندید ، میدانید که چه میگوید… طوری شخمت بزنند ، که تا قیامت اثری ازتون نخواهد ماند… این خط این نشان.

سکوت این ملت از ترس نیست؛ آرامش پیش از آخرین خیزش است

تام باراک میگوید، امریکا در همین دو روز آخر هفته حمله خواهد کرد خواهیم دید، چه خواهد شد تا ۲۷ ام حمله ای نیست!