ENGELLİ HAKLARI VE ADALET TOPLULUĞU DERNEĞİ

ENGELLİ EMEKLİLİĞİNDE BEKLENEN HER GÜN, HAYATTAN EKSİLİYOR Çok sayıda mağduriyeti çalıştık, yazdık, gündeme taşıdık. Her birinin giderilmesi gerekiyor. Ancak engelli bireylerin yaşadığı sorunlarda zamanın başka bir ağırlığı var. Çünkü beklemek, kimi insanlar için sağlığından, hareketinden, bağımsızlığından ve kalan çalışma gücünden kaybetmek anlamına geliyor. “Engelli” dediğiniz insanlar kimler? Aralarında görme veya işitme kaybıyla yaşayanlar, uzuv kaybına rağmen hayatını sürdürenler, ortopedik engellerle her gün ulaşım mücadelesi verenler var. MS, Parkinson ve kas hastalıklarıyla yaşayanlar; kanser tedavisinin, diyalizin, ağır kalp ve solunum rahatsızlıklarının yükünü taşıyanlar var. Ruhsal, zihinsel veya birden fazla engeli bulunan insanlar var. Üstelik her engel dışarıdan görünmüyor; her hastalık herkeste aynı seyretmiyor. Bu insanların hayatı bir rapor oranına, bir dosya numarasına, birkaç satırlık değerlendirmeye sığar mı? Bir tarafta tedavi, ilaç, hastane ve kontrol randevuları… Diğer tarafta kira, mutfak, faturalar ve aile sorumlulukları… Bütün bunların arasında işe ulaşmak, işin temposuna yetişmek, ağrıya ve yorgunluğa rağmen günü tamamlamak zorunda kalan insanlar var. Dün yapabildiği işi bugün güçlükle yapan, bugün güçlükle yaptığını yarın yapıp yapamayacağını bilmeyen insanlar var. Çalışmaya devam etmek isteyenlerin önünde de engeller bulunuyor. Sağlığına uygun iş bulamayan, erişilebilir bir işyerine ulaşamayan, tedavi saatleriyle çalışma saatlerini bağdaştıramayan insanlar nasıl geçinecek? İş bulamayana “çalış”, çalışma gücü azalana “biraz daha dayan” demekle sorumluluk yerine getirilmiş olur mu? Emekliliğe ulaşmayı bekleyenler var. Aylığı kesildiği için hayatının bütün düzeni bozulanlar var. Kontrol muayenesinin sonucunu beklerken geçimini nasıl sağlayacağını düşünenler var. Her yeni başvuruda durumunu yeniden anlatmak, yaşadığı güçlüğü yeniden kanıtlamak zorunda kalanlar var. Bu belirsizlik yalnızca bir kişiyi etkilemiyor. Eşinin, çocuğunun, bakım veren yakınının hayatına da yayılıyor. Bir dosyanın beklemesi, bir evin bütün düzeninin beklemesi demek olabiliyor. Engelli bireylerin mağduriyetlerinin giderilmesine öncelik verilmesi, diğer insanların haklarını küçültmez. Sağlık kaybının ve gecikmenin doğurduğu ağır sonuçları dikkate alan bir kamu sorumluluğudur. Karar vericilere sormak gerekiyor: Neyi bekliyorsunuz? Daha fazla insanın çalışma gücünü kaybetmesini mi? Geçim sıkıntısının tedavi mücadelesine eklenmesini mi? Çözüm bekleyen bir insanın, verilecek karardan yararlanamayacak hâle gelmesini mi? Bütün bunlar yaşanırken seyirci kalmanın açıklaması nedir? Bu iş bir gösteri değil. Seyredilecek ne var? Burada her sabah kendi bedeniyle yeniden mücadeleye başlayan insanların hayatı söz konusu. Yapılması gereken; sorunları açıkça ortaya koymak, hak kayıplarını gidermek, işlemleri hızlandırmak ve insanları geçimsizlikle belirsizliğin arasında bırakmayacak güvenceyi sağlamaktır. Sosyal güvenliğin değeri, insanın en çok ihtiyaç duyduğu anda yanında olabilmesiyle ölçülür. Engelli emekliliği engellenmemeli. Çözüm bekletilmemeli. Çünkü geciken her çözümün bedeli, bu insanların hayatından ödeniyor.