ᴸᵁᴹᴵ✩PN_Chevalier⚔️

พูดถึงคาแรคเตอร์ นี่โฟกัสที่พิพิมพ์อยากให้บอนนี่ดูโตขึ้นจากในไพลอต #BeMineSeries อีกหน่อย y-y เพราะลักษณะภายนอกและนิสัยพิพิมพ์เป็นอะไรที่ค่อนข้างโดดเด่นและชัดเจน "เป็นจุดที่ทำให้เพิร์ธตกหลุมรัก" พิพิมพ์ไม่ใช่คนเสียน้ำตาง่ายๆ ยิ่งฟูมฟายคือไม่ใช่เลย ด้วยความเป็นอาจารย์ ลูกสาวคนโต ต่อให้มีเรื่องถาโถมเข้ามาแค่ไหนพิพิมพ์เป็นคนเก็บความรู้สึกตัวเองเก่งจนเพิร์ธยังอดชื่นชมในใจไม่ได้ตั้งแต่วันที่นั่งคุยกันอะ แฟนหายหน้าไม่ติดต่อ ทั้งโกรธทั้งโมโหจนไฟสุมอกก็ไม่โวยวาย เจอแฟนเดินมากับแฟนเก่าก็นิ่งใส่ แถมยังเมินอีก คนที่ทำหน้าไม่ถูกคือพี่เพิร์ธโน่น หูลู่ หางตก คอหดไปหมดแล้ว ตอนโดนบอกเลิกชีก็ยังอยู่ในท่าทางสงบ ถามย้ำแบบนิ่งๆว่าจะเลิกแน่ใช่ไหม โทรถามจนเพิร์ธต้องวนรถกลับมาแล้วใจอ่อนยอมพูดทุกอย่าง ชีใช้จิตวิทยาสูงมาก จริงๆใช้มาตั้งแต่ช่วงที่เปิดใจให้เพิร์ธแล้วด้วยซ้ำ นี่คือคนที่เล่นเกมเก่งที่สุด ไม่อยากให้สูญเสียตรงไป ค่อนข้างคาดหวังมากๆ เพราะอยากเห็นบอนนี่แสดงในบุคลิกที่แตกต่างจากที่เคยได้รับมาทุกบทอย่างสิ้นเชิง ถึงพิพิมพ์จะอายุน้อยกว่าแต่ก็โตกว่าเพิร์ธอยู่หลายส่วนในเชิงทัศนคติ ความคิด การแสดงออก ส่วนพี่เพิร์ธนี่รู้สึกว่าคาแรคเตอร์สามารถยืดหยุ่นได้บ้างเพราะเป็นคนเข้าหาคนน้องก่อนซะเยอะ อีกอย่างเพิร์ธเป็นคนเลือกปฏิบัติชัดเจน คนที่คนนอกมองเข้ามาอาจจะคิดว่าเป็นคนนิ่งๆ สุขุมเย็นชาก็คือมาดของนักธุรกิจ แต่สำหรับพิพิมพ์ ครั้งแรกที่ได้เจอเพิร์ธชีค่อนข้างประหลาดใจด้วยซ้ำ เพราะคนพี่ยิ้มแทบจะตลอดเวลา ถึงจะยิ้มแบบเจ้าเล่ห์แต่ก็แอบหยอดน้องแทบจะทุกประโยค แถมยังชอบกวนน้องให้น้องขัดใจเล่น เลยไม่คิดว่าจะเสียหายอะไรถ้าจะเขียนออกมาให้พี่เพิร์ธชีเพี้ยนๆสร้างเสียงหัวเราะไปบ้าง เพราะถึงจะเพี้ยนแต่ชีก็เป็นแค่กับเธอขาคนเดียวอะ

อ่าน #บมชก Be My Sugar แล้วก็คิดว่าปมที่ใส่มาไม่ได้หนักมากถึงขั้นเป็นนิยายดราม่าอะไรขนาดนั้น แล้วก็ไม่คิดว่ามันจะเอามาดัดแปลงใส่ความโรแมนติกคอมเมดี้ไม่ได้ด้วย ถ้าในซีรีส์ใส่คอมเมดี้ลงไปจะครบรสเลยด้วยซ้ำ เชียร์ให้เอนี่sที่ยังไม่อ่านมาอ่านเถอะ ความสัมพันธ์แบบข้าวไรซ์เบอร์รี่ที่คุ้นเคยมากอะ เป็นนิยายดีๆอีกเรื่องที่คิดจะหาเล่มเก็บไว้เหมือนกันก่อนจะได้ดูซีรีส์ #BeMineSeries เอาจริงๆ ปมส่วนใหญ่ในเรื่องเป็นเรื่องของครอบครัวฝั่งคนพี่ การแก่งแย่งทางธุรกิจ แล้วก็ปมแฟนเก่าของตัวพี่เพิร์ธนั่นแหละ ตอนอ่านเสียงบอนนี่ก็ลอยมาอีกแล้วว่า "คนไทยเป็นอะไรกับคนเก่า" 555555555555555555 แต่พี่เพิร์ธชีไม่ใช่คนตัดแฟนเก่าไม่ขาดจนทำให้อ่านไปแล้วรู้สึกอึดอัด หรือรำคาญใจนะ ชีเจ็บแล้วจำแล้วก็ตัดขาดเลย แต่ก็จะมีแฟนเก่ามาวนเวียนให้พิพิมพ์แอบหึงอยู่บ้าง(เพราะอะไรต้องไปอ่าน) แต่อาการหึงหวงของสองคนนี้มันออกแนวหึงแบบแสดงออกมาให้พอน่าหมั่นเขี้ยว เหมือนเล่นแมวจับหนูกันมากกว่า พี่เพิร์ธชีชอบคนน้องตั้งแต่ช่วงแรกที่รู้จักเลยด้วยซ้ำ เพียงแต่ยังไม่อยากยอมรับว่าตัวเองตกหลุมรักคนง่ายขนาดนั้น แต่คำพูดแต่ละคำทั้งจีบ ทั้งหยอด ไม่มีเลยมาดนักธุรกิจเวลาอยู่กับน้อง พอน้องดุทีก็หูลู่หางตกทั้งที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน พอน้องหยอดกลับบ้างก็หูตั้งหางกระดิก เป็นหมาบ๊อก น้องพิพิมพ์ก็คือเคะพี่สาวคนสวยในอุดมคติสุดๆ ต่อให้จะเป็นน้องแต่ด้วยความเป็นอาจารย์เลยจะดูโตกว่ายัยเพิร์ธก็ไม่แปลก เคะมีเหตุผล เคะเข้าอกเข้าใจ เอาใจใส่มาก โกรธคนพี่อยู่แท้ๆแต่ยังไงคนพี่ก็ต้องกินข้าว บอกเลิกแบบตดยังไม่ทันหายเหม็นชีก็เรียกให้เค้ากลับมาแล้วทอดไข่เจียวให้กินอีก ชอบเวลาน้องหึง น้องจะไม่งี่เง่าแต่น้องจะมีวิธีการแสดงออกที่มันน่ารักน่าหยิกแทน ส่วนคนพี่นี่ไม่เก็บอาการอะไรทั้งนั้น หึงก็บอกหึง หวงก็บอกหวง อิจฉาสิตางค์ก็บอกออกมาตรงๆแต่ก็ให้เกียรติในฐานะที่เป็นคนในใจน้อง ชีไม่เคยขอให้พิพิมพ์เลิกรักหรือเอาสิตางค์ออกจากใจ แต่แค่ขอจะมาเป็นคนที่อยู่ในใจและเป็นคนที่ถูกรักโดยพิพิมพ์ด้วยเท่านั้นเอง โดยรวมเป็นนิยายรักหวานชื่นเหมือนอ่านชีวิตประจำวันของคนจีบกัน รักกันไปวันๆจริงๆอะ ต่อจะให้เริ่มด้วยแฟนปลอมๆแต่จีบจริง หยอดจริง ชอบจริงทั้งนั้นแล้วทั้งสองคนก็เข้าใจตรงกัน คนน้องถึงจะนิ่งๆก็มีมุมที่น่ารักน่าแกล้งอยู่เยอะ อย่างน้อยก็ยังมีมุมที่ทำให้ยัยเพิร์ธดูเป็นพี่ขึ้นมาจริงๆบ้างถึงจะน้อยก็เถอะ ซีนกุ๊กกิ๊กหรือเลิฟซีนชวนเขินทุกซีนอยากให้ซีรีส์ถ่ายทอดตรงนี้ออกมาแบบละเมียดละไมที่สุด เวลาพี่เพิร์ธมองพิพิมพ์มันไม่เคยปิดมิดถึงความชื่นชอบและคลั่งใคล้ในตัวน้องอะ โดยเฉพาะต้นคอ ชีชอบของชีมากจริงๆ และนี่อยากเห็นซีนนั่งจิบไวน์แต่ไม่ปล่อยมือน้องที่สุด ชีวิตนี้ไม่เอาอะไรแล้วขอนั่งจับมือเธอขาไปเรื่อยๆก็พอ รักเมียที่สุดในโลกอะ