Beste Henri, ik ga wél op vakantie als de bom valt! Ik heb weer eens naar een psychiatrische patiënt geluisterd. Ik weet het, dat moet je op mijn leeftijd eigenlijk niet meer doen zonder begeleiding van een cardioloog, maar soms ben ik gewoon roekeloos. Dit keer was het Henri Bontenbal. Henri heeft namelijk ontdekt dat Nederlanders op vakantie gaan. Sterker nog, gemiddeld 2,4 keer per jaar! Dat kan natuurlijk niet, zijn jullie helemaal gestoord geworden?? Daar zitten we dan met z'n allen. In onze luxe caravan in Frankrijk, met een blik knakworsten, een luchtbed van de Action en een campingtoilet waarvan de inhoud na drie dagen spontaan zelf de camping afrent. En dat terwijl er tanks gekocht moeten worden! Henri vindt dat we best een beetje van onze vakanties kunnen inleveren om onze veiligheid te betalen. Een zogenaamde vrijheidsbijdrage. Wat een schitterend woord. Vrijheidsbijdrage! Ik vind het knap hoe ze in Den Haag belastingverhogingen tegenwoordig namen geven alsof je zojuist een prijs hebt gewonnen. Gefeliciteerd! U bent geselecteerd voor de Nationale Vrijheidsbijdrage! U ontvangt helemaal niets, maar we halen wel geld van uw rekening! Maar even serieus, Henri. Je wilt dat ik mijn vakantie opoffer voor oorlogsmaterieel? Waarom? Als die oorlog daadwerkelijk uitbreekt, hoef ik toch helemaal niet meer naar Benidorm? Dan komt het vuurwerk gewoon naar mijn eigen achtertuin! Geen urenlange files richting Zuid-Frankrijk. Geen tolwegen. Geen jankende kinderen op de achterbank. Geen vrouw die om de twintig kilometer vraagt of ik wel zeker weet dat we goed rijden. Nee hoor. Gewoon een comfortabele tuinstoel, een koud biertje en wachten tot er ergens een raket verkeerd wordt afgesteld. Wat ik vooral zo bijzonder vind, is dat politici altijd precies weten waarop wij kunnen bezuinigen. Onze vakanties. Onze boodschappen. Onze verwarming. Onze auto. Ons pensioen. Binnenkort komt er waarschijnlijk een minister met het voorstel dat we best een nier kunnen verkopen. Je hebt er immers twee. 'En zeg nou zelf, meneer Krispijn, u kunt toch ook met één nier prima functioneren?' Jazeker, Henri! En jij kunt met één hersenhelft politiek bedrijven. Sterker nog, ik krijg regelmatig de indruk dat je dat al jarenlang doet... 'Het is maar een kleine bijdrage aan uw eigen veiligheid, meneer Krispijn.' Ja, natuurlijk. Maar ik heb eigenlijk nog een veel beter idee. Laten we onze vakanties voortaan gewoon doorbrengen op militaire oefenterreinen. De kinderen lekker een weekje in een loopgraaf, moeder op een opblaasbed naast een Leopardtank en vader met een barbecue tussen de landmijnen. Om zeven uur 's morgens geen animatieteam meer dat met een achterlijk dansje de camping wakker maakt, maar een sergeant die schreeuwt dat je je nest uit moet. En 's avonds gezellig met z'n allen rond het kampvuur. Tenminste, als het geen brandende munitieopslag is. Scheelt meteen enorm in de kosten. Maar wat mij het meest verbaast, is dat Henri kennelijk denkt dat iedere Nederlander jaarlijks een maandsalaris aan vakanties uitgeeft. Nou Henri, ik ken mensen die al dolgelukkig zijn wanneer ze aan het einde van hun salaris nog een stukje maand overhouden. Die hoeven helemaal niet naar het buitenland. Die beleven iedere maand al een survivalvakantie zodra de energierekening op de deurmat valt. Een weekje boodschappen doen bij de supermarkt is tegenwoordig ook een avontuurlijke reis. Je vertrekt met honderd euro en komt thuis met drie boodschappen, een lege portemonnee en een ervaring die vergelijkbaar is met beroofd worden in een donker steegje. Maar gelukkig krijgen we er veiligheid voor terug! En daar ben ik natuurlijk ontzettend blij mee. Want mocht er ooit een raket op mijn huis vallen, dan kan ik in mijn laatste seconden tenminste denken: Godzijdank dat ik die week Benidorm heb overgeslagen. Anders hadden we die raket nooit kunnen betalen. Overigens wil ik helemaal niet bijdragen aan de veiligheid van Nederland. Ik betaal mij al jaren de pleurus en zie het alleen maar onveiliger worden. Maar mag ik ook ff weten wat jij dan in gedachten had? Een tank voor de deur? Een persoonlijke schuilkelder? Een luchtalarm met snoozefunctie? Of komt Henri zelf iedere avond even langs om te controleren of de Russen zogenaamd al achter mijn coniferen zitten? Want als ik mijn zuurverdiende vakantie moet inleveren, verwacht ik daar toch minimaal een behoorlijke service voor terug. En misschien kunnen we ook eens beginnen met het beantwoorden van een eenvoudige vraag: Waarom heet het eigenlijk een vrijheidsbijdrage wanneer ik helemaal niet vrij ben om te besluiten of ik eraan meebetaal? Dat lijkt mij ongeveer hetzelfde als een overvaller die een pistool op je hoofd zet en zegt: 'Uw vrijwillige bijdrage aan mijn financiële onafhankelijkheid, graag.' En ik zal wel mee moeten doen aan die zogenaamde vrijheidsbijdrage, want die is natuurlijk niet vrijwillig. Gerard Krispijn