Bazı insanlar dünyaya yalnızca bir ömür yaşamaya gelir; bazıları ise yaşadığı ömrü bir milletin hafızasına, bir mücadelenin tarihine ve binlerce insanın umuduna dönüştürür. Genel Başkanım Levent KURUOĞLU, yarım asırlık ömrünü yalnızca kendisi için yaşayanlardan değil; haksızlığa uğrayanın yanında duran, sesi kısılanın sesi olan, herkes sustuğunda konuşmanın bedelini göze alan insanlardan biridir. Onu yalnızca eğitim çalışanlarının hak mücadelesinde tanımadık. Öğretmenin itibarı örselendiğinde, kamu çalışanı ve emekli yoksulluğa mahkûm edildiğinde, liyakat yerini sadakate bıraktığında nasıl ayağa kalktığını gördük. Fakat onun mücadelesi hiçbir zaman maaş bordrolarına, toplu sözleşme masalarına ya da sendika duvarlarına sığmadı. Şehit öğretmenlerimizin aziz hatırasına uzanan her girişimin karşısında durdu. Şehit askerimizin, polisimizin ve masum vatandaşlarımızın hukukunun siyasi hesaplara kurban edilmesine itiraz etti. Gazilerimiz meydanlarda yalnız bırakıldığında onların yanına koştu; şehit yakınlarının devlete duyduğu güvenin hiçbir pazarlığın konusu yapılamayacağını haykırdı. Terör karşısında kelimelerini eğip bükmeden, “Acaba kim ne der?” hesabına girmeden, milletin vicdanının söylemesi gerekeni söyledi. Cumhuriyet’e, Atatürk’e, millî egemenliğe ve vatanın bölünmez bütünlüğüne yönelen her tehdidin karşısında safını açıkça belli etti. Kadınların ve çocukların uğradığı şiddet karşısında susmadı; bütün siyasi partileri ortak bir vicdanda buluşmaya çağırdı. Depremin yaralarını hâlâ taşıyan Hatay’a giderek yaşanan sıkıntıları yerinde gördü, unutulanların unutulmasına razı olmadı. Çünkü onun için sendikacılık yalnızca üyelerinin hakkını savunmak değil; memleketin acısını kendi acısı, milletin meselesini kendi meselesi bilmektir. Bütün bunları yaparken hayat, onu kendi evinde de en ağır imtihanlardan biriyle sınadı. Eşinin rahatsızlığı nedeniyle yüreği tarifsiz bir endişenin içindeyken bile mücadeleden vazgeçmedi. Kendi acısını sessizce omuzladı; fakat milletin derdi karşısında sesini kısmadı. Bir yanı sevdiği insanın başucundayken, diğer yanı hakkını arayanların yanında dimdik durdu. İşte insanın gerçek büyüklüğü de burada belli olur: Her şey yolundayken güçlü görünmekte değil, kendi dünyası sarsılırken başkalarına umut olabilmektedir. Levent KURUOĞLU, bugün eğitim çalışanları başta olmak üzere bütün kamu çalışanları için bir umut; şehit aileleri ve gaziler için güven veren bir ses; Cumhuriyet’e ve Türk milletinin değerlerine gönülden bağlı insanlar için dimdik bir duruştur. Onun yürüyüşü bir makamın, bir unvanın ya da bir koltuğun yürüyüşü değildir. Bu yürüyüş; hürriyetin, adaletin, liyakatin, vatan sevgisinin ve millet vicdanının yürüyüşüdür. Ben size olan inancımı hiçbir zaman kaybetmedim Genel Başkanım. Çünkü sizin mücadelenizin arkasında hesap değil inanç, gösteriş değil cesaret, menfaat değil memleket sevdası olduğunu biliyorum. Bugün yalnızca doğum gününüzü değil; yarım asır boyunca biriktirdiğiniz onurlu duruşu, dokunduğunuz hayatları ve karanlığın içinden çıkardığınız umutları kutluyoruz. İyi ki doğdunuz Genel Başkanım. İyi ki yorulduğunuz hâlde durmadınız. İyi ki en ağır günlerinizde bile eğilmediniz. İyi ki şehidin, gazinin, öğretmenin, memurun, emeklinin ve bu aziz milletin hakkını kendi hakkınız bildiniz. Yeni yaşınız; eşiniz, çocuklarınız ve sevdiklerinizle birlikte sağlık, huzur ve mutluluk içinde geçsin. Rabbim size, uğrunda mücadele ettiğiniz bütün güzelliklerin gerçekleştiğini göreceğiniz uzun ve onurlu bir ömür nasip etsin. Yarım asır geride kaldı… Fakat inanıyorum ki milletin vicdanında yazılacak asıl destan daha yeni başlıyor. Nice yaşlara Genel Başkanım Levent KURUOĞLU… @leventkuruoglu