:: บทสนทนาในเธียเตอร์กับแฟนเพจ :: ช่วงเสาร์-อาทิตย์ ที่ผ่านมา มีเรื่องนึงที่ผมคิดว่าอยากเก็บไว้เล่าหลังจากรีวิวสเตจให้ครบ และรอให้เวลาผ่านไปสักสองสามวันก่อน จริง ๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวกับน้อง ๆ แต่เป็นเรื่องตัวของผมล้วน ๆ ความบังเอิญ คือ ผมสุ่มได้แถวที่มีแฟนเพจของตัวเองนั่งดูสเตจอยู่ด้วย และเขาก็รอจนสเตจใกล้จบแล้ว ถึงได้หันมาถามผมว่า "คุณคือคน ๆ นั้นสินะ OTAStory" ผมเลยหันไปยอมรับว่าเป็นผมเอง เข้าใจว่าเขาคงเห็นจากหน้าจอมือถือ และการเปิดแอปของผมเลยถาม จริง ๆ ก็มีหลายครั้งเลยที่แฟนเพจเข้ามาทัก แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ผมถูกถามในเธียเตอร์ ท่ามกลางบทสนทนาในวันนั้น มีคำพูดนึงจากเขาที่น่าสนใจมาก เขาบอกว่า "ออกมาจากเงาบ้าง คนเขาคิดว่าคุณเป็นสายฟรีอยู่นะรู้หรือเปล่า?" พูดตามตรง จะบอกไม่รู้เลยก็คงไม่ใช่ แต่ผมก็มั่นใจว่าตัวเองไม่ใช่สายฟรีแน่นอน แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ย้อนกลับมาคิดถึงคำพูดนั้นว่า แล้วการพิสูจน์ตัวเองว่าเราสนับสนุนวงมากแค่ไหน หรือเวลาไปงานแล้วต้องประกาศตัวเองว่าผมคือใครให้คนรู้เยอะ ๆ มันมีความจำเป็นยังไง โดยส่วนตัวผมเคารพทุกคนที่เปิดเผยตัวเอง และเคารพทุกคนที่ตามวงแบบไม่เปิดเผยตัวว่าเป็นใคร เพราะทุกคนมีเงื่อนไข และความสะดวกใจในชีวิตแตกต่างกัน ถ้าใครเจอผมแล้วจำได้ เข้ามาทักกันผมยินดีมากที่จะได้คุย แต่ถ้าใครเดินสวนกันในงานแล้วไม่รู้จักผมเลย ก็ขอให้รู้จักผมในฐานะแฟนคลับคนนึงที่สนับสนุนวง BNK48 และ CGM48 ก็พอ ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้ และขอบคุณที่ยังติดตามเพจ OTAStory ครับ 💜💚