میلاد رضایی

مردک دیوانه رفته کل گرینلند رو با هوش مصنوعی به یک ناو هواپیمابر تبدیل کرده است. بچه ۵ ساله هم دیگه اینکارها رو نمیکنه. بعد این مجنون میگه ایرانی ها قابل اعتماد نیستند.

میگن نامه ونس خطاب به محسن رضایی بوده یا به قول معروف حتما طرف پاسخ محسن رضایی بوده که دستش رسیده و یا در جلسه چهارجانبه کشورهای پیمان مکه در تهران محسن رضایی حضور داشته بعد نتیجه گرفته اند که پس قالیباف از مذاکرات کنار گذاشته شده است. جالب اینجاست که این وسط رسانه هاشون سکوت کردند نه تکذیبیه نه تاییدی هیچی...مگه اتفاق عجیبی رخ داده ساکت هستید چرا که اگر خبر درست باشه که اتفاق خاصی نیفتاده قالیباف هم مثل بقیه مذاکره کننده های ایرانی یک دور نوبتش بود و تموم شد رفت . چیزی از دستاورد های مذاکراتی قالیباف کم نمیشه. همه چیز در تاریخ ثبت هست. ضمن اینکه مگه تا دیروز نمیگفتید باید از مذاکره کننده ایرانی حمایت کنیم؟ الان محسن رضایی شده مذاکره کننده. اگر هم خبر کذب هست چرا سکوت کردید؟ چرا پاستور یا بهارستان چیزی نمیگه و چرا با شایعه الکی محسن رضایی رو می‌فرستید صدر لیست ترور.(قطعا اسم محسن رضایی در لیست افراد داخل امان نامه نیست ) البته این هم عرض کنم در جنگ احتمالی بعدی دشمن دیگه سراغ ترور گسترده مقامات سیاسی و حتی رسانه ای ها هم می‌رود و اون امان نامه هم دیگه اعتباری ندارد . البته اگر آن جنگ گسترده اصلی آغاز شده باشد وگرنه اگر حمله سریع و کوتاه مدت باشد هنوز نیاز به افراد سیاسی خاص وجود دارد. در جنگ اصلی آتی حضور هر فرد سیاسی معروف در داخل ایران برای دشمن هزینه زیادی دارد. چرا که دشمن نیاز به استفاده رسانه ای از ترور گسترده سیاسی دارد که بگوید کل حاکمیت را حذف کردم.

پس از اردن، کویت نیز تمرینات نظامی مشترک خود را آغاز کرده است. آنها قصد دارند در حفظ امنیت ایالات متحده و اسرائیل موفق‌تر عمل کنند تا در صورت تکرار اشتباهات ایران در بخش مذاکره و اجازه تنفس به دشمن، در جنگ آینده، کشورهای عربی آماده مشارکت در یک ائتلاف نظامی زمینی علیه ایران باشند.

خداوکیلی این سوسول بازی ها چیه آخه. یکبار هسته ای بشید تموم بشه بره دیگه. انگار بزرگوار انشا نوشته. در جنگ موجودیتی دشمن نگاه میکنه ببینه هزینه حمله برای خودش چقدر هست نه اینکه چهارتا گاو شیرده و نهایت چهارتا کشور عقب افتاده اروپایی تو سری بخورند.

شرکت "قطرانرژی" روز پنجشنبه اعلام کرد قراردادی ۲۰ساله با شرکت استرالیایی "وودساید انرژی" برای خرید سالانه سه میلیون تن گاز طبیعی مایع، ال‌ان‌جی، از پروژه لوئیزیانا در آمریکا امضا کرده است. پیش تر درباره وضعیت بحرانی گاز در قطر صحبت کرده بودیم و اینکه که رسانه ها غربی از خرید گاز مایع از آمریکا صحبت می‌کنند یعنی یکی از بزرگترین تولید کننده های گاز در دنیا بابت حضور در طرح آمریکا برای حمله به ایران به این فلاکت افتاده است. الان هم که رسما تایید شده اونم نه برای چند ماه یا چند سال بلکه برای دو دهه.

پاکستان گفتن من «اعتراضاتی» نسبت به پیوستن ایران به پیمان مکه ندارم و این تصمیم به سه طرف اصلی بستگی دارد! نه تو رو خدا رضایت بده. یک چیز هم بگم در این وضعیت بحرانی عربستان، البته از این جریان غرب‌گدا و تیم عراقچی اصلا بعید نیست برای نجات عربستان جزو پیمان مکه هم بشوند. نهایتا برای آرام کردن خشم مردم میگن قالیباف بره پیمان امضا کنه یک دشتی کرده باشد. دیگه بن سلمان از ترامپ که بدتر نیست که قاتل رهبر شهید و کودکان میناب بود و رفتند باهاشون توافق کردند. بعدم میاد میگه اینم سند ذلت عربستان هست کی به کیه! والله...

از اجتماعات به قول خودشون صد هزار نفری رسیدند به این دلقک بازی که آبروی هر ایرانی رو همه جای دنیا میبره و همین پیرزن احمق باعث میشه تمام مردم دنیا علیه مهاجران ایرانی موضع بگیرند. وسط ده تا پلیس ایستاده بازم مثل چی می‌ترسه شعار بده

در همه این سالها حتی یکبار یادم نمیاد از مخاطبان گرامی اصرار و خواهش کرده باشم که برید این تحلیل حتما ببینید یا بخوانید اما اینبار واقعا خواهش میکنم هرکس دلش برای ایران می تپد بره این تحلیل با حوصله ببینه و بعد اگر دید درسته لطفا تا میتونه اون منتشر کند youtu.be/C76X8FFKH3s

فرار غول‌های فناوری در منطقه؛ اخراج‌های گسترده نیرو و تغییر استراتژی شرکت‌های آمریکایی #تحلیل_کوتاه بر اساس اطلاعات و روایت‌های دریافتی از افراد شاغل در شرکت‌های بزرگ فناوری حاضر در کشورهای عربی ، موج جدیدی از تعدیل نیرو، بسته‌شدن دیتاسنترها و تغییر ساختار اساسی در شرکت‌های آمریکایی فعال در منطقه (از جمله دبی، ابوظبی، بحرین و عربستان) به راه افتاده است. این تغییرات شامل موارد زیر است: ١_تعدیل نیروی شدید در شرکت‌های بزرگ: به عنوان نمونه، در شرکت اوراکل از یک تیم ٣٠ نفره تنها ۵ نفر حفظ شده و ۲ ٢۵ نفر اخراج شده‌اند، و تیم‌های ابوظبی و بحرین نیز با تعدیل شدید نیرو یا تعطیلی کامل مواجه شده‌اند. البته دولت های عربی به این شرکت ها فشار آورده که تغییر مدل کاری و سپردن امور به پیمانکاران را دنبال کنند. آنها به شدت نگران آن هستند که تاثیر حملات ایران به پایگاه‌های آمریکایی در این کشورها باعث فرار شرکت های دیگر غیر آمریکایی نیز بشود. به همین دلیل به صورت موقت شرکت‌های آمریکایی به دنبال جمع‌آوری یا کاهش زیرساخت‌ها و دیتاسنترهای خود هستند تا امور را به پیمانکاران محلی واگذار کنند و کنترل مستقیم کمتری داشته باشند. وضعیت سایر شرکت‌ها نیز همین است. آمازون نیز تعدیل نیروی شدیدی انجام داده و شرکت‌های دیگر وضعیت مشابهی را تجربه می‌کنند، هرچند برخی شرکت‌ها مانند مایکروسافت هنوز به صورت جدی این روند را پیش نگرفته‌اند اما بزودی آنها نیز واکنش خواهند داد. نکته مهم اینجاست که باید فکر کنیم که چرا شرکت‌های آمریکایی بدون سایه نظامیان در منطقه دوام نمی‌آورند؟ واقعیت این است که با نگاهی به این تحولات و عقب‌نشینی تدریجی زیرساختی شرکت‌های بزرگ فناوری آمریکا در منطقه، ابعاد عمیق‌تری از وابستگی اقتصاد و تجارت به قدرت نظامی را آشکار می‌کند. حضور شرکت‌های چندملیتی آمریکایی در خاورمیانه فراتر از یک تعامل صرفاً اقتصادی است؛ این شرکت‌ها زیر چتر امنیت، ثبات و تضمین‌های استراتژیک ارتش ایالات متحده در منطقه پا گرفته‌اند. تجربه نشان داده است که شرکت‌های آمریکایی بدون پشتیبانی و حضور مستمر نظامیان این کشور در منطقه، امنیت لازم برای سرمایه‌گذاری های کلان، حفظ دیتاسنترهای حساس و استقرار زیرساخت‌های کلیدی خود را حس نمی‌کنند. وقتی توازن قوا یا حضور نظامی دستخوش تغییر یا نااطمینانی شود، سرمایه‌گذاران و غول‌های فناوری نیز بلافاصله استراتژی خود را تغییر می‌دهند؛ دیتاسنترها را جمع‌آوری می‌کنند، ریسک حضور مستقیم را کاهش می‌دهند و کارها را به شرکت های کوچکت تر محلی یا منطقه ای به عنوان پیمانکار می سپارند و لایه‌های واسطه برون‌سپاری می‌کنند تا در صورت بروز بحران، خسارت کمتری متحمل شوند. به بیان ساده، در دکترین اقتصاد سیاسی آمریکا، «توسعه فناوری و حضور شرکت‌های تجاری» همیشه پیوندی ناگسستنی با «سپر نظامی و قدرت سخت» داشته است و بدون پشتوانه امنیتی نظامیان، این بنای تجاری دوام چندانی نخواهد آورد. آمریکایی ها تنها در چین این سیاست را دنبال نکردند و امروز همگی پشیمان هستند که چرا برنامه ای برای مهار چین از قبل آماده نکرده بودند. البته حضور در چین همواره زیر سایه نیروی دریایی آمریکا در منطقه بوده است اما بازهم فرق است بین پایگاه نظامی مستقر در خاک یک کشور تا حضور یک ناوگروه در آب‌های مجاور است. اینجاست که یکبار دیگر به قدرت اثر گذاری ایران پی می‌بریم. به همین دلیل آمریکایی ها و نوچه های نفوذی آنها به عنوان لیدرهای جریان کودتا در کشور تلاش زیادی می‌کنند که ایران دست از سر تنگه هرمز بردارد تا نظامیان آمریکایی شاید بتوانند به منطقه بازگردند. البته بعد از سیلی سنگین ایران، بعید است این اتفاق رخ بدهد. یاعلی برای اطلاع از اخبار بیشتر لطفا کانال تلگرامی فالو نمایید t.me/iran_cityofsun