Karol Wałachowski

Kiedy słyszymy, że burdele na doby to tylko 0,3% rynku, wiemy, że ktoś znowu liczył apartamenty w centrum razem z domem po babci na Podlasiu... O co chodzi z najmem krótkoterminowym? Głównie o to, że z miasta robimy lunapark dla turystów, mieszkańców wypychamy na obrzeża i porzucamy infrastrukturę (szpitale/przychodnie/szkoły/baseny itd.) wartą miliardy złotych - wszystko po to żeby zadowolić interes wąskiej grupy inwestorów. Na cenę mieszkania wpływają dwie rzeczy: 👉średnia zdolność kredytowa 👉zwrot z inwestycji I głównie o tej drugiej dzisiaj będzie mowa. Jeśli jakieś dobrze skomunikowane mieszkanie blisko centrum jest w stanie generować np. 500 zł za noc w najmie krótkoterminowym to to mieszkanie zostanie wycenione właśnie pod takiego inwestora i jego zwrot z inwestycji. Innymi słowy o mieszkanie konkurujesz nie tylko z inną rodziną z Polski czy paczką studentów chcących wynająć to mieszkanie, ale też z turystami, którzy mogą zapłacić dużo więcej za krótki wypad do Polski. Komentatorzy zestawiają 15mln wszystkich mieszkań z (rzekomymi) 50 tys. mieszkań dostępnych na krótki wynajem i wychodzi im 0.3% czyli brak problemu i jest to bardzo wygodne myślenie dla branży. Sytuacja jednak wygląda zupełnie inaczej, kiedy uświadomimy sobie, że problem nie dotyczy całej Polski, tylko konkretnych dzielnic w kilku największych miastach. Na wycinku mapy który widzisz na screenie doszło w ciągu CAŁEGO ROKU 2025 tylko do 472 transakcji. Każdy kto kupił jedno z tych 472 mieszkań musiał przebić ofertę turysty z zagranicy, a jak taka osoba się nie znalazła to mieszkanie przechodzi na turystyczną mapę Krakowa i inwestor robi z niego hotel. Na zaznaczonym obszarze znajduje się ponad 2000 trójkątów, czyli lokali pod najem krótkoterminowy - aby ich tyle powstało to od 2018 do 2026 roku połowę wszystkich transakcji musiałby wygrać inwestor robiący z mieszkań hotele. Patrząc na to w ten sposób już nie mamy przed oczami 0.3% wszystkich mieszkań tylko niemal połowę wszystkich nowych transakcji i ogromną konkurencję na rynku mieszkaniowym, która w oczywisty sposób odbija się na cenach. W ten sposób krok po kroku, lokal po lokalu normalni mieszkańcy zostają wyrzuceni z danej dzielnicy - wykluczeni cenowo, bo nie dorównają oni stawce jaką jest w stanie za mieszkanie zapłacić turysta. Dana dzielnica pustoszeje i staje się z każdym rokiem coraz bardziej nieznośna do życia. Wypchnięty mieszkaniec nie znika - ląduje 20 km dalej, skąd codziennie wraca do pracy w mieście, na które go już nie stać. Płaci za to godziną w aucie dziennie i tankowaniem, a miasto - korkami i smogiem, co wydaje się umykać wszystkim zwolennikom robienia hoteli z mieszkań.