𓃬☼ خردنامه

این شعر را در زمان خاموشی اینترنت نوشتم. بافت زبان خودخواسته کُهن و به سبک شاهنامه است تا تصویرسازی حماسیِ درخورِ دلاوران میهن داشته باشد. توییتر چند بار به دلیل محتوای حساس محدود کرد، ولی دوباره آن را به پاسِ جانفشانی فرزندان آزاده‌ی ایران می‌گذارم. (صدا با هوش مصنوعی تغییر داده شده) چکامه: سخن از کجا باید آغاز کرد سر رشته را از کجا باز کرد که بنویسم این نامه پر اشک و آه دلی پاره پاره سری دادخواه که تا خون به رگ باشدم در خروش بود جانم از دادخواهی به جوش ز هفت و چهل سال از این پیشتر به هر روز شد درد ما بیشتر یکی دودمانی ز تازی وشان همه دیو و ویرانگر و بدنشان بپا کرد آیین اهریمنی که سوزاند ایران به این دشمنی همه کارشان کشتن و سوختن زر و سیم بهر خود اندوختن بر ایرانیان بخت بد چیره شد همه روزشان چون شب تیره شد چنین شد بسی سال‌های دراز سراسر نشیب و نبودی فراز شهنشاه ایران از ایران بدور سیاهی بپوشانده هر راه نور هزاران فسونگر میانشان به‌کار که پوشیده ماند رخ شهریار ولی داستان راه دیگر گرفت به دلهایشان مهرش اندر گرفت چنین شد که در اختر تیر و تار میان سیاهی در آن روزگار در آن آسمانی که بی ماه گشت همه نور و امیدشان شاه گشت ز هر گوشه از خاک ایران به راه چو کاوه هزاران شدی دادخواه ز بیداد آن زشت و پتیاره دیو برامد ز هر کوی و میدان غریو که هرکس که دردش غم میهن است بر این دیو اهریمنی دشمن است بپوید بخواند شهنشاه را به یاری همان خسرو گاه را که فرمان دهد تا که جنگ آوریم سر ناکسان زیر سنگ آوریم به گیتی چو این بانگ و فریاد خواست که شه را به آبادی و داد خواست شهنشاه ایران ز میهن بدور شنید و غمی شد از آن رنج و شور بدانست هنگام جنگ آمدست به دیو سیه کار تنگ آمدست به سر سال‌ها در پی چاره بود نگون کردن دیو پتیاره بود پیامی به همراهی از راه داد فرستاد آن شاه فرخ نژاد چنین گفت کای مردمان بزرگ تنومند مردان زنان سترگ کنون شهر ایران همه لشگرست یکی راه دشوار پیش اندرست اگر داغدار و اگر خسته‌ایم اگر بهر میهن کمر بسته‌ایم نشاید که مانیم دیگر خموش ز بیداد دیو سیه جامه پوش اگر صد هزاران هزاران شویم یکی رود جاری ز باران شویم توان شست بنیاد بیداد و کین ستانید پس ملک ایران زمان براینگونه خوانم شما را به راه که همراه یاران در این رزمگاه دو روز دگر تا دو شب در خروش همه همگنان تیز و بیدار هوش به هر کوی و برزن به هنگام شب بخوانید فریادتان را به لب چنان تا شب تار روشن کنیم ز دیوان تهی خاک میهن کنیم ز شادی چکید اشک از دیده‌گاه شد آماده ایران به فرمان شاه چنین رفت تا شام پیمان رسید شبی کانچنان کس به گیتی ندید از آن شب یکی داستان یادگار بگویم که ماند بر این روزگار شب هجدهم بود و دی ماه بود نخستین فراخواندن شاه بود چو خورشید ایران ز مغرب گذشت تن آسمان اندکی تیره گشت هم از سیستان و هم از زاهدان هم از طوس و هم آذرآبادگان هم از بیستون و هم از اصفهان هم البرز کوه و هم از لردگان هم از هگمتانه هم اروندرود لرستان ٬ بروجرد و شهر دروود به هر شهر دیگر ز مازندران ز گیلان و سمنان و کرمانشهان همه مردمان گشته هم‌داستان هم از روستا و هم از شارستان ز هر کوی و برزن هزاران دلیر زن و مرد و کودک به کردار شیر فراوان به میدان برون ریختند به گیتی شکوهی بر انگیختند همه خوندل از دست دیو سیاه ز بیداد آن پیر چرک تباه زبانشان به دشنام دشمن بلند همه نامدار و همه ارجمند به بالا به کردار سرو روان دلاور تر از صد یل بهلوان همه پهلوی خواه و دل شاه جوی دلاور به میدان و آزاده خوی یکی انجمن در پی شهریار چو گردان جنگی هزاران هزار بگسترد چون آتشی تیز باد همه شهرها دست مردم فتاد خبر چون به دیو سیه جامه پوش رسید از چنان رستخیز و خروش همی رنگ رخساره‌اش شد سپید تنش گشت لرزان به کردار بید همه اهرمن پیکران را بخواند به فرمان سخن‌ها بر آنان براند که باید زمین را به خوناب شست دگرباره راهی به بیداد جست هر آنکس که دیدید برنا و پیر به سرهایشان برگشایید تیر مبادا شما را ز کشتن هراس چه با تیر و خنجر چه چکش چه داس پس آنگه روان شد به فرمان اوی سپاه سیاهی به هر شهر و کوی که بگشاید آتش بر آن مردمان وگر مرد و زن یا که پیر و جوان ز سوی دگر مردمی دادخواه در آن تنگ میدان به فرمان شاه نبدشان ز دیو سیه هیچ باک به دستانشان شیر و خورشید پاک به هر کوچه‌ای لشگر آراستند همه پهلوی را به جان خواستند یکی پیش پرچم شدستی دوتا زدی بوسه بر چهره‌ی پادشا به جایی دگر کوس جنگی به راه خروشان نمودی همه رزمگاه همه پایکوبان همه در خروش بدان‌سان که گویی شب آمد به جوش به هر شهر ایران چنین جلوه‌گر نمودند شیران جنگی هنر

شاه، گرانیگاه باور مردم به پیروزی است! هر آن‌کس در هر سویی در پی درست کردن جریانی جدا از این گرانیگاه است، هم‌راستا با رژیم کار می‌کند. امروز، پس از ماه‌ها تخریب و دسیسه‌های فراوان رژیم درون و بیرون مرز، دوباره چنان روشن شد که تا گرد شاه را پراکنده نکنیم، پیروزترین ما خواهیم بود و نور ایران، تاریکی رژیم را از میان خواهد برد. پاینده ایران جاوید شاه

فردا رژیم و چهره‌های عروسکی‌اش، بی‌تردید تلاش فراوانی برای خبرسازی و حاشیه سازی می‌کنند. به هیچ چیز جز شاه و فرانکفورت نپردازید، به انگلیسی، فارسی و آلمانی فضا را با نام شاه، ویدئوهای مردم در فرانکفورت و نیروی زنده‌ی مردم ایران پر کنید. جاویدشاه

انتخاب کردن استفن میلر نشان می‌دهد که ونس نفوذ جریان ونس در کابینه کاهش که نیافته هیچ، افزایش نیز پیدا خواهد کرد.