Pinned Tweet
اعتراف میکنم که
جهان خیلی سریع شده و
این سرعت داره آزارم میده.
و انگار خودم رو باید با چیزی هماهنگ کنم که گِلِش رو ندارم. همهچیز سریعِ سریعِ سریع. اما من میخواستم آهستهتر طی کنم. مثل یک پیادهگرد، خوب ببینم، بچشم، حس کنم، خوب دقت کنم و آرام جلو برم. آرام حاضر باشم و آهسته بسازم✨🤍
باهوش بودن یک نفرین است.
شما بازی رو می فهمید ،
دروغها رو مشاهده می کنید ،
الگوها رو تشخیص میدید،
اما همچنان برای بقا باید خود را به حماقت بزنید…
توی موزهی فرش یه چیز بامزه دیدم 👶🏻
تو کل فرش هم همین یدونه بود
و شاید جالب باشه بدونید که بعضی بافنده ها که دلشون بچه میخواسته ولی بچه دار نمیشدن تو فرش اینطوری بچه میبافتن تا خدا بهشون بده✨🤍
در فرشبافی عشایری و سنتی به این نوع بافت «ذهنیبافی» میگویند؛ یعنی بافنده نقشهای جلوی دستش ندارد و احساسات، اتفاقات روزمره و آرزوهایش را مستقیماً در تار و پود گره میزند.
27
279
غمگینترین جای داستان این است که آدمها اغلب زمانی قدرِ بودنِ کسی را میفهمند که تنها راهِ دیدنش، بستنِ چشمهاست…
3
51
488
اینجا ایرانه.
مادر اجازه نداره جنین توی شکمشو سقط کنه چون جون داره،
ولی پدرش همون بچه رو ۱۶ سال بعد میتونه به هر دلیلی بکشه و اسمشم با افتخار توی آگهی ترحیمش قید میشه😓
3
36
413
نه تو میمانی و نه اندوه،
و نه هیچ یک از این مردم ابادی؛
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت،
غصه هم میگذرد🙏✨🤍
امروز که در دست توام،مرحمتی کن
فرداکه شدم خاک،
چه سود اشک ندامت ؟؟؟
ای آنکه به تقریر وبیان دم زنی ازعشق
ما با تو نداریم سخن،
خیر و سلامت ...
✨🤍
1
41
531
ما میگیم: «خدا رحمتش کند.»
فردوسی می گوید:
«روانش به مینو همی شاد باد؛
به نیکی از او در جهان یاد باد»
واقعا چه شعرایی داشتیم 🫠✨🤍
تو میتونی تو زندگی هزار تا مشکل داشته باشی تا وقتی که بیمار بشی
اون موقع فقط یک مشکل داری
ناگهان تمام چیزهایی که نگرانشون بودی بی اهمیت میشن
سلامتی فقط یک چیز معمولی نیست
همه چیزه، ولی ما اینو درک نمیکنیم تا وقتیکه از دستش بدیم
و بعد رویاها فراموش میشن
خوشبختی محال به نظر میرسه
و زندگی رنگش رو از دست میده
الان که هنوز داریش قدرش رو بدون و این جمله رو یادت بمونه:
"سلامتی تاجیه که آدم سالم روی سرش داره و فقط یه بیمار میتونه اونو ببینه."🙏✨
یه بنده خدایی تعریف می کرد بچه که بودم
رفتم مسجد، سر نمازم با صدای بلند دعا کردم
" خدایا یه دوچرخه به من بده "
ریش سفید محل شنید و گفت:
بچه جان، خدا که کارش دوچرخه دادن نیست
کار خدا لطف به بندگانشه
خصوصا بخشش گناهاشون نه دوچرخه دادن...
صبح روز بعد رفتم یه دوچرخه دزدیدم و تو مسجد سر نمازم دعا کردم
که خدایا منو بابت تمام گناهانم ببخش
ریش سفید شنید و گفت:
آفرین پسرم حالا شدی مسلمان خوب و خداپرست...
از آن روز دیگه من راهمو پیدا کردم.
الان هم یه گوشه مملکت دارم خدمت میکنم،
اول اختلاس میکنم و بعد نماز و نذری و توبه....
خیلیا يه روز عوض ميشن و ميرن از بهترين دوستتون بگیر تا كسى كه خيلى بهش اعتماد داری ،هيچ چيز در اين دنيا ثابت نيست، بعد از شب صبح ِو در آفتاب باران ميگيرد، ما به آفتاب اعتماد كرديم و چتر نبرديم
اما ناگهان باران زد، اين مثالها براى آدمها هم صدق میکنه، وقتى به كسى اعتمادِ زيادى كنيم، ممكنه عوض بشه و بره،
پس حواستون باشه به چه كسى اعتماد میكنيد...!
در شعر کلاسیک پارسی حروف ( خ، چ، گ ) حروفِ خشن محسوب میشدند و به کار نبردن یا کمتر به کار بردن آنها در شعر جزئی از هنر و مهارت شاعری بود، اما حضرت حافظ این رسمِ نانوشته را با سرودن بیتی بسیار زیبا با ۷ "خ" به چالش کشید و نشان داد هنر و عشق میتواند همهی خشونتها را به لطافتی زیبا و عاشقانه بدل کند...
خیالِ خالِ تو با خود به خاک خواهم برد
که تا زِ خالِ تو خاکم شود عبیرآمیز ...
همهی "خ" های زندگیمان شاید در انتظار چیدمان عاشقانهای هستند، تا طوری دیگر خوانده شوند🤍✨




