Genie

เจน Y แบบชั้น ที่อินรามเกียรติ์ อาจจะมีอีก1 แหล่งนอกห้องเรียน ขอยกเครดิตให้ หนังสือการ์ตูนแก๊กตลก "สาวดอกไม้กับนายกล้วยไข่" จากสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น นักเขียนคือพี่เฟน ที่เอารามเกียรติ์แบบเต็มเรื่องมาเขียนเป็นตอนสั้นในหนังสือ ดั้นด้นเขียนจนจบแล้วได้รวมเล่มสี เป็นรามาวตาร (แต่ชั้นอ่านตั้งแต่เล่ม12 บาทขาว-ดำนะ เด็กประถมอ่ะ แคะกระปุกมาซื้อได้แค่) ชื่นชมในการที่คนเขียนเค้านั่งศึกษาเต็มเรื่อง มาย่อยให้ง่ายกระชับที่สุด เข้าใจง่ายที่สุด แล้วต้องตลกด้วย เพราะ core ของสำนักพิมพ์คือการ์ตูนแก๊กตลก ย้อนกลับไปคือเขียนได้แบบนั้นคือจีเนียสนะ ตอนประถมต้นฉันไม่รู้อะไรหรอก แค่สนุกก็อ่านไป พอที่โรงเรียนขึ้นบทเรียน รามเกียรติ์บทแรกแค่นั้นแหละ ฉันกลายเป็นเด็กที่เก่งวิชาภาษาไทย/วรรณคดีที่สุดในห้อง แล้วแปลกลอนคล่องสุดเพราะจริงๆรู้เนื้อหาเรื่องมาแล้วจากการ์ตูน กลายเป็นเดินเส้นทางเด็กเก่งภาษาไทย แข่งขัน แต่งกลอน กาพย์ ขับเสภา ทำนองเสนาะ เพลงไทยเดิมมาตั้งแต่นั้น โอกาสหลายๆ อย่งในชีวิตเริ่มมาจากตรงนั้น จุดเริ่มต้นคือการ์ตูนแก๊กค่ะ ไม่รู้จะย้อนกลับไปขอบคุณใคร พี่เฟน หรือ บก.วิติ๊ด หรือแม่ที่ยอมให้ตังไปซื้อมาอ่าน ปล.คนเขียน เขียนศึกมหาภารตะด้วย แต่ส่วนตัว รามเกียรติ์เวอชั่นพี่แกย่อยง่ายที่สุดแล้ว ถ้ามีโอกาสไปหาอ่านกันได้ทั้งสองเรื่อง

น่าจะต้องหาเวลาไปละ ถ้ารีวิวดีขนาดนี้ ชอบพ่อใหญ่ Hans Zimmerซะด้วย

ช่วยยังไงให้ดูเหมือนไปปล้น..คือฉันเอง🥹🥹 บนรถตรงทางยกระดับขาออกจากสุวรรณภูมิ มีคนต่างชาติยืนทำหน้ายุ่งโดนคนขับแท็กซี่รุมอธิบายอะไรอยู่ ในเขามือหอบหิ้วข้าวของเต็มไปหมด คนขับของฉันบอกว่าขอลงไปช่วยเขาได้มั้ย ฉันพยักหน้า นั่งบนรถ ปล่อยคนขับลงไปคุย แต่เท่าที่ส่องดูจากหน้าต่าง...มันดูยุ่งวุ่นวายกว่าเดิมเสียอีก เลยตัดสินใจลงไปช่วยแปล พบว่าคนขับแท็กซี่ของเขาบอกน้ำมันหมด(ผิดกฎนะ คนขับสนามบินต้องเตรียมตัวก่อนรับผู้โดยสาร) เขาบอกต้องหารถลงไปเติม รอแค่10นาที 10 นาทีกี่โมง!? จากตรงนั้นไปปั๊มที่ใกล้ที่สุดแล้ววนขึ้นสนามบิน ผ่านขาเข้ามาตรงทางยกระดับทางออกอีกรอบไม่มีทาง 10 นาที อย่างต่ำต้อง 30 นาที คนขับขี้จุ๊มุสาฯชัดๆ แล้วจู่ๆ คนขับที่น้ำมันหมดโทรเรียกเพื่อนแท็กซี่ตัวเองขึ้นมา แต่แต่งกายไม่สุภาพ ไม่ใช่แท็กซี่สนามบินแล้วก็ไม่ยอมกดมิเตอร์ คนขับฉันส่งสายตาไม่ไว้ใจ แล้วถามว่าคุณจะช่วยเขาไหมครับ ฉันเลยถามว่าจะขึ้นมากับเรามั้ย เขาพยักหน้า สายตากังวลมากๆ ดูผ่อนคลายลง แต่เรื่องมาแย่ลงตอนฉันปักหมุดจุดที่จะส่งเขาผิดไป10 km (ไม่ได้ตั้งใจ กรุงเทพฯ มันซับซ้อนแถมแต่ละสถานที่มีชื่อจริง ชื่อเล่นเต็มไปหมด) เขาขอลงรถแล้วเรียก GRAB ด้วยสีหน้าแววตาที่กลัวฉันมาก ตัวสั่นหน้าซีดไปเลย ฉันเลยบอกเขาว่า โอเค คุณหาทางกลับที่พักนะ อีก 2 ชั่วโมงคุณควรถึงที่พัก ฉันจะโทรเช็ค หลังจากนางถึงที่พักคงค่อยได้สติมั้ง ตอนโทรเช็คเลยขอบคุณแล้วชวนไปกินข้าว นางมาสารภาพว่าคิดว่าฉันเป็นหัวหน้าแก๊ง taxi scammer ทุกอย่างมันดูเข้าเค้าไปหมด เขาโดนtaxi ที่พูดอังกฤษไม่ได้รุมพูดอะไรไม่รู้ ใส่อยู่15นาที กลางแดดเปรี้ยงๆ สักพักมีรถคันนึงขับมาจอด แล้วมีคนที่ดูพูดอังกฤษได้อย่างคล่องปร๋อลงมาเสนอตัวจะช่วย ยังไงผมก็ต้องเชื่อคุณ ณ ตอนนั้น พอขึ้นรถไปด้วยก็ส่งผิดที่ ผิดหมุด สถานการณ์มันส่อสุดๆ ว่าคุณผู้หญิงคนนี้คือโจรชัดๆ คือหัวหน้าแก๊งมิจ คือผู้อยู่เบื้องหลัง ขำฟันจะหลุด เป็นการพบกันที่ขำบรรลัย เข้าใจผิดกันไปสุดๆ 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣

บางทีก็ ไร้Time ไร้person

ตามหาเด็กนวดส่วนตัวปบบพี่เผือกค่ะ5555 นวดให้เมียทุกวันมา10 ปี โคตรน่ารักกก

งื้ออ

รีวิวการต้องลงลิฟท์ตัวเดียวกับแก๊งผู้ชายที่เม้าแฟ่ดกันว่า ซุกกิ๊กซุกชู้ยังไง โดนจับได้เพราะอะไรแล้วตอแหลยังไงจนรอดมาได้บ้าง เสียงหัวเราะคิกคักสะใจที่หลอกเมีย/แฟนสำเร็จนี่มันโคตรน่าขยะเเขยงหู ทุกคนดูศีลเสมอกันดี ส่วนชั้น...เป็นการลงลิฟต์ที่กำหมัดแน่นมาก

อ่ะ ตั๋วที่จองไว้จะยังได้บินมั้ย55555

จังหวะที่เลียทำความสะอาดขนคือ "ขนชั้ลรึก็ไม่ใช่ ของหล่อนทั้งนั้น"

scents of some fresh air ~