Seraphim ft. Asylum

(ขอระบายสักนิดเดี๋ยวลบ) พูดตามตรงว่าตอนเรียนก็ไม่ค่อยเชื่อหรอกว่า DID มันใกล้ตัวขนาดนั้น จนกระทั่งช่วงที่ mdd หนักมากๆจนนักจิตจับสังเกตได้ว่าเหมือนจะมีหลาย alter นั่นหล่ะ ถึงได้รู้ว่า อ่อ กุไม่ใช่แค่วัยรุ่น mdd ที่เครียดจนสติแตก แต่กุมี alter อื่น switch ออกมาเวลาเครียดโดยไม่รู้ตัว สิ่งที่ถูกนักจิต point out เลยคือ 1. ขี้ลืมมากจนต้องเพิ่ง external reminder ตลอดเวลา = switch alter ไปแล้ว ความทรงจำก็เลยขาดหายไปเป็นช่วงๆ เหตุการณ์ที่มีหลักฐานว่ามันเกิดขึ้นแน่ๆ ก็ลืมไปเหมือนไม่เคยมีความทรงจำนั้นเกิดขึ้นเลย 2. จำหน้าคนไม่ได้ = อาจจะรู้จักกันด้วย alter อื่นที่ไม่ใช่ alter ณ ตอนนั้น เพราะงั้นนึกให้ตายมันก็นึกไม่ออก 3. สำนวน/น้ำเสียงการพูดแตกต่างกันชัดเจน สรรพนามแทนตัวเองต่างกัน สรรพนามแทนคนอื่นต่างกัน preferred name ต่างกัน การใช้ภาษาความสุภาพ/กันเองเปลี่ยนไปแบบสังเกตได้ว่าเหมือนคนละคน ตอนนี้อยู่ในขั้นเพิ่งได้ไดแอก ยังแยกแยะ อะไรต่างๆใน head space ไม่ค่อยเป็น (treatเป็นความฝันลอยๆมาตลอด) แต่ที่คาดเดาได้คือทุก alter ในระบบมีความเก็บตัวหมดจนไม่เคยได้ interact กันจริงจัง ก็เลยไม่เคยได้ recognize ว่าแต่ละ alter เป็นปัจเจกต่อกัน ฟีลต่างคนต่างหลบมุม ไม่รับรู้การมีอยู่ของกันและกัน ก็เลยเพิ่งมาไดแอกได้เอาตอนโตป่านนี้ 🙂‍↕️