Metin Kaçar

Kolektif işler yapmanın en değerli yanı, belki de tek ortak noktası sinema olan insanları bir arada görebilmek. Bunun ışığında liste çılgınlığına yeni bir boyut kazandırdım ve yaklaşık yetmiş kişinin seçimleriyle kolektif bir dosya hazırladım. İşte son beş yılın en iyi 50 filmi!

İnsanlar kendilerini ırkçı olarak görmeden nasıl ırkçı bir topluluğun parçası haline gelebilir? Cristian Mungiu’yu yeni filmi Fjord vesilesiyle anmışken, bir önceki filmi R.M.N.’i de önermiş olayım.

Yahu neden herkes aynı düşünsün ki? Biri Türk desin diğeri Türkiye. Varsın Türkiye sineması gramatik olarak yanlış olsun. İngiliz sineması derken, yerli sinemaya Türkiye Sineması desin. Sana ne? Sen Türk de; Türk ana babadan doğan Türk olarak yaşa hayatının sonuna kadar, bize ne.

Güçlü ve çoğunlukta olmanın sağladığı konforla tek taraflı bir tarih anlatısının içinde büyüyen; Her vatandaş Türktür söylemine sığınılarak meşrulaştırılan asimilasyonu ve farklı etnik kimlikleri tek bir etnisite altında eritme çabasını görmezden gelen canım insanlar.

You Can See Everything izlendi, ziyadesiyle sevildi ama şerh düştüğüm birkaç nüansı aşağıda yazdım. 8/10

Mahershala Ali’li Your Mother, Your Mother, Your Mother, anlatım gücü yüksek, hikayesinin altını dolduran olgun bir film. Özellikle finalindeki duygusal çözülme, baba-kız ilişkisini merkeze alan filmlerden beklediğim duygusal yoğunluğu fazlasıyla karşılıyor. 7/10

Yaklaşık 15 sene amatör sinema yazarlığı yaptım. Yazmanın ve okumanın keyifli olduğu yıllardı, geride kaldı. Şimdilerde YouTube'ta gezi videoları çekiyorum. Destek olmak istersiniz hemen şuradayız. youtube.com/@geziland.offici…

Uzun zamandır Letterboxd'a favori dörtlüme, o yıl içinde en beğendiğim filmi koyuyorum. Muhtemelen The Banshees of Inisherin giderken yerine Wild Horse Nine gelecek

Spotify'a The Boss yazınca Bruce Springsteen çıkıyor. Bu nefis ayrıntıyı 2016'da American Honey'i izlerken öğrenmiştim. Patron'u pek severim, film de müthiştir, artık böyle filmler çıkmıyor dedirtir.

Mike Flanagan'ın kendi janrında memur yönetmene dönüşüyor olması bir beni mi rahatsız ediyor?

Benim için filmin yıldızı, pek sevdiğim Himesh Patel. Aurası müthiş.

Ama sinemada popüler isimlerle çalışmak filmin her zaman lehine olmuyor sanırım. Odysseus değil Matt Damon, Telamahos da Peter Parker gibi hissettim hep.

The Odyssey'i sinemada, sinema çekimi izledim. Eğer kalitesinden emin olmadığınız bir sinemaya gitmeyi düşünüyorsanız hdfilmcehennemi'den açıp sinema çekimi izleyin. Film güzeldi bu arada, The Odyssey'i önceden nasıl biliyorsanız öyle. 7/10

Nolan'ın The Odyssey'ine yaklaşırken eskilerden başka bir uyarlama önereyim. İzleyeli yıllar oluyor ama büyük keyif aldığımı hatırlıyorum. Mukayese etmek açısından izlenebilir.

Cape Fear, atmosferi ve yarattığı gerilimle harika ilerliyor. Prodüksiyon kalitesi üst düzey; özellikle sanat tasarımına büyük özen gösterilmiş. Uyarlandığı filmden belirli noktalarda uzaklaşsa da ben dizinin her anından razıyım. Psikolojik gerilim sevenler kaçırmasın.

İlk bölümü izlerken acaba dedirtti ama ilerledikçe o kadar sardı ki, yer yer zevkten kahkaha atarak izliyorum. Senenin en güzel sürprizi.

Üçüncü kez The Pitt'i izlemeye çalışıyorum ama hala yemek yerken bile sarmıyor. Mucizevi bir dizi.

Maç var mı diye kanala bakarken True Grit'e denk geldim. Vay be gençliğimizin filmleri.