Pinned Tweet
اللَّهُمَّ اجْعَلْ نَفْسِي أَوَّلَ كَرِيمَةٍ تَنْتَزِعُهَا مِنْ كَرَائِمِي وَ أَوَّلَ وَدِيعَةٍ تَرْتَجِعُهَا مِنْ وَدَائِعِ نِعَمِكَ عِنْدِي
خدايا جانم را نخستين نعمت گرانبهايى كن كه داده اى و مى ستانى و نخستين سپرده از سپرده هايت كه نزد من است و باز مى گردانى.
#نهجالبلاغه
چرا به سیاستمدارِ در حال خروج از قدرت میگویند «اردک لنگ»؟
عبارت «lame duck» ریشه در بورس لندنِ قرن هجدهم دارد. در حدود سال ۱۷۶۱، معاملهگرانی که نتوانسته بودند بدهیهای خود را بپردازند و از بازار اخراج میشدند، «اردک لنگ» نامیده میشدند؛ چون مثل اردکی که پایش آسیب دیده، مجبور بودند با حالتی ناهنجار و لنگانلنگان از «اِکسچنج آلی» بیرون بروند.
در همان فضای مالی، معاملهگران خوشبین را «گاو نر» (bull) و بدبینها را «خرس» (bear) میخواندند. «اردک لنگ» هم عضوی از همین حیواناتِ استعاری بود: کسی که دیگر توان ادامه دادن ندارد و از بازی خارج شده است.
این تعبیر در قرن نوزدهم به آمریکا رسید و از سال ۱۸۶۳ به سیاست راه پیدا کرد. امروزه در سیاست آمریکا به مقامِ منتخبی گفته میشود که انتخابات را باخته یا دورهاش رو به پایان است و تا زمان تحویل قدرت، عملاً نفوذ چندانی ندارد. دورهی بین انتخابات و شروع بهکار جانشین را هم «دورهی اردک لنگ» مینامند.
استعارهاش ساده و دقیق است: اردکِ لنگ دیگر نمیتواند با گله پرواز کند و ناچار است پشت سر بماند. سیاستمدارِ در حال خروج از قدرت هم تقریباً همین وضعیت را دارد؛ هنوز در سمت است، اما قدرت واقعیاش کم شده و دیگران چشم به فرد بعدی دوختهاند.
#LameDuck #اردک_لنگ
10
99
وَتِلْكَ الْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ…
روزها را میان مردم میگردانیم؛ گاهی کام یکی است و گاهی کام دیگری. پیروزی امروز، شکست فردا را نفی نمیکند و شکست امروز هم پایان راه نیست. اما این گردش، تصادفی یا خارج از ارادهٔ الهی نیست.
لَا مُؤَثِّرَ فِي الْوُجُودِ إِلَّا اللَّهُ
هیچ مؤثری در هستی جز او نیست. آنچه به چشم ما «اسباب» و «علتها» میآید، تنها مجراهایی هستند که به اذن و قدرت او عمل میکنند. اگر امروز برتری با قومی است، از استقلال آنها نیست؛ و اگر فردا ورق برگردد، باز هم خارج از تدبیر او نخواهد بود.
پس نه در اوج، غرور جایز است و نه در حضیض، یأس. هر دو حالت، آزمونی است که مؤثر حقیقیاش همان است که روزها را میگرداند.
#توحید
5
101
«فصبرت و في العين قذى وفي الحلق شجا، أرى تراثي نهبا»
از خطبه شقشقیه
#نهجالبلاغه
#امیرالمؤمنین
7
121
در دیارِ بیوفایی، رنگِ رخ زردِ من
از نسیمِ باغِ وطن، هیچ درمانی نداشت
در غریبستان اگر صد رود جاری شود،
خاکِ تشنهٔ دل از یادِ وطن سیراب نشد
#غربت
#دوری_از_وطن
#ایران
7
#عاشقانه #امام_علی (ع) برای #حضرت_زهرا (س)
«لکل اجتماع من خليلين فرقة وکل الذي دون الفراق قليل و انّ افتقادي فاطمه بعد احمد دليل علی ان لا يدوم خليل»
وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ (۱۳۳) الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ وَ اللَّـهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ (۱۳۴) وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّـهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّـهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ (۱۳۵) أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ (۱۳۶)
و بشتابید به سوی مغفرت پروردگار خود و به سوی بهشتی که پهنای آن همه آسمانها و زمین را فرا گرفته و مهیّاست برای پرهیزکاران. (۱۳۳) آنهایی که از مال خود در حال وسعت و تنگدستی انفاق کنند و خشم خود فرونشانند و از (بدیِ) مردم درگذرند، و خدا دوستدار نکوکاران است. (۱۳۴) و آنان که اگر کار ناشایسته کنند و یا ظلمی به نفس خویش نمایند خدا را به یاد آرند و از گناه خود (به درگاه خدا) توبه کنند-و کیست جز خدا که گناه خلق را بیامرزد؟-و آنها که اصرار در کار زشت نکنند چون به زشتی معصیت آگاهند. (۱۳۵) آنهایند که پاداش عملشان آمرزش پروردگار است و باغهایی که زیر درختان آنها نهرها جاری است، جاویدان در آن بهشتها متنعّم هستند، چه نیکو است پاداش نیکوکاران! (۱۳۶)
آل عمران [۱۳۳-۱۳۶]
Hasten towards your Lord’s forgiveness and a paradise as vast as the heavens and the earth, prepared for the Godwary (133) —those who spend in ease and adversity, and suppress their anger, and excuse the faults of the people, and God loves the virtuous; (134) and those who, when they commit an indecent act or wrong themselves, remember God, and plead to God seeking forgiveness for their sins —and who forgives sins except God?— and who do not persist in what they have committed while they know. (135) Their reward is forgiveness from their Lord, and gardens with streams running in them, to remain in them. How excellent is the reward of the workers! (136)
#Quran_Hadi
6
110
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللهِ
وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنائِکَ
#کربلا
10
162
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللهِ
وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنائِکَ
عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بَقیتُ
وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللهُ
آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُم
اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ
وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ
وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ
وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسین
دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش
وز شما پنهان نشاید کرد سِرِّ مِیفروش
گفت آسان گیر بر خود کارها کز رویِ طبع
سخت میگردد جهان بر مردمانِ سختکوش
وان گَهَم دَر داد جامی کز فروغش بر فلک
زهره در رقص آمد و بَرْبَط زنان میگفت نوش
با دلِ خونین لبِ خندان بیاور همچو جام
نی گَرَت زخمی رسد، آیی چو چنگ اندر خروش
تا نگردی آشْنا زین پرده رَمزی نشنوی
گوشِ نامحرم نباشد جایِ پیغامِ سروش
گوش کن پند ای پسر وز بهرِ دنیا غم مَخور
گفتمت چون دُر حدیثی، گر توانی داشت هوش
در حریمِ عشق نَتْوان زد دَم از گفت و شنید
زان که آنجا جمله اعضا چشم باید بود و گوش
بر بساطِ نکتهدانان خودفروشی شرط نیست
یا سخن دانسته گو ای مردِ عاقل، یا خموش
ساقیا مِی ده که رندیهایِ حافظ فهم کرد
آصِفِ صاحبقرانِ جرمبخشِ عیبپوش
8
179
کسانی که ایران را مقصر بر هم زدن تفاهمنامه میدانند، ترتیب وقایع را وارونه میخوانند.
ایران از تفاهمنامه بیرون نیامد؛ طرف مقابل آن را از داخل خالی کرد.
اگر تردید دارید، از دقیقهٔ ۲۰ به بعدِ این پادکست را بشنوید. جو کنت، رئیس پیشین مرکز ملی مبارزه با تروریسم آمریکا، دقیقاً همین را شرح میدهد:
INTEL Roundtable w/ Larry Johnson & Joe Kent - Week Wrap 2-OCT nitter.gq/i/broadcasts/1pKdRDvkO…
اندک اندک جمع مستان میرسند
اندک اندک می پرستان میرسند
دلنوازان نازنازان در ره اند
گلعذاران از گلستان میرسند
اندک اندک زین جهان هست و نیست
نیستان رفتند و هستان میرسند
جمله دامنهای پرزر همچو کان
از برای تنگدستان میرسند
لاغرانِ خسته از مرعای عشق
فربهان و تندرستان میرسند
جان پاکان چون شعاع آفتاب
از چنان بالا به پستان میرسند
خرم آن باغی که بهر مریمان
میوههای نو زمستان میرسند
اصلشان لطفست و هم واگشت لطف
هم ز بستان سوی بستان میرسند
1
4
132
Little by Little They Arrive
(Rumi, Divan-e Shams)
Little by little the gathering of the enraptured arrives,
little by little the adorers of the Beloved arrive.
The heart-soothers, the graceful and beloved, are on the Way,
the rose-faced ones arrive from the Garden of the Rose.
Little by little, from this world of being and non-being,
the annihilated have passed, and those abiding in Him arrive.
Their skirts laden with gold, like the treasures of the earth,
they arrive for the sake of the poor in spirit.
The lean ones, worn out in the meadows of Love,
arrive made whole, nourished and sound.
The souls of the pure, like rays of the Sun,
descend from that Height to the lowly depths.
Blessed is the garden where, for those like Mary,
fresh fruits arrive in the heart of winter.
Their origin is Grace, and their return is Grace;
from the Garden toward the Garden they arrive.
52
الْغَرِيبُ مَنْ لَيْسَ لَهُ حَبِيبٌ
غریب آن است که دوستی ندارد.
نهجالبلاغه، نامه ۳۱
فَقْدُ الْأَحِبَّةِ غُرْبَةٌ
جای خالی دوست، خود غربت است.
نهجالبلاغه، حکمت ۶۵
#نهجالبلاغه
#امیرالمؤمنین
@AmeereKalam
@nahjolbalaqe_
@nahjolbalaqe110
نَفسِی عَلَى زَفَرَاتِهَا مَحبُوسَةٌ
یا لَیتَهَا خَرَجَت مَعَ الزَّفَرَاتِ
لَا خَیرَ بَعدَکَ فِی الحَیَاةِ وَإِنَّمَا
أَبكِی مَخَافَةَ أَن تَطُولَ حَیَاتِی
جانم در آههایش زندانی است؛ کاش همراه آهها بیرون میآمد.
پس از تو در زندگی خیری نیست؛ تنها از بیم درازی عمر میگریم.
امیرالمؤمنین علیهالسلام
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللهِ
وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنائِکَ
عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بَقیتُ
وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللهُ
آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُم
اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ
وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ
وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ
وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسین
#کربلا
14
218












