Ben taş devrinde Türk, tunç devrinde Türk, altın devrinde Türk olmak isterdim. Bütün hilkat devirlerinde Türk, devirsiz hayatlarda Türk, hayatsız devirlerde Türk!..Türk doğmak Türk ölmek! Türk, Türk, Türk! ..
Aslâ derileşmezdi vezîr esvabı sende,
Sen zorla büyüktün ne kadar istemesen de!
En sonra eğildinse de kurşunla eğildin,
Altınlar akarken de züğürd ölmeyi bildin.
Topraksa paylaşılmış
Kıyılarsa yağmalanmış
Umut hacizde
Ya bu neyin puştluğu bu
Sana yokluk, sana yasak, sana dam
İnsan değil – hâşâ – bir yağmacı soyu bu
Bıçak kemikte…
Anlatarak bitiriyorum hayatımı
Bilmiyorum başka nasıl bitirilir bir hayat
Bir çiçek çizdim bu akşam avcuma
İsmini herşey koydum.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Mail Caddesi'nde
Piyastos oldum
Malure
Üç alçak polisle
Lirlonfa malure
Atladılar çılgınca üzerime
Lirlonfa malure
Ama kral kızıyor
Lirlonfa malurette
Ve yemin ediyor tacı üzerine
Lirlonfa malure
Beni dans ettireceğine
Lirlonfa malure
Darağacının tepesinde
Lirlonfa maluré
Otuz altı kez ve yüz kez
Ressam dağı resmetmeye çalıştı
Üzüntüden dağıldıkça tekrar tekrar uğraştı
Otuz altı kez ve yüz kez.
“Aman, kendini asmış yüz kiloluk bir zenci,
Üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten;
Ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci?
Hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten.



