🐾 ~ PP ~ 🐾 (@PPSMILEY_) header
🐾 ~ PP ~ 🐾 (@PPSMILEY_) profile picture

คุณเจี๊ยบ🐥🤍✨คุณจิ๋ว🐰🤍✨

Joined April 2021
Photo by 🐾 ~ PP ~ 🐾 (@PPSMILEY_)Photo by 🐾 ~ PP ~ 🐾 (@PPSMILEY_)Photo by 🐾 ~ PP ~ 🐾 (@PPSMILEY_)Photo by 🐾 ~ PP ~ 🐾 (@PPSMILEY_)Photo by 🐾 ~ PP ~ 🐾 (@PPSMILEY_)Photo by 🐾 ~ PP ~ 🐾 (@PPSMILEY_)Photo by 🐾 ~ PP ~ 🐾 (@PPSMILEY_)Photo by 🐾 ~ PP ~ 🐾 (@PPSMILEY_)
ੈ♡‧🌷 𝘔𝘺 𝘧𝘢𝘷𝘰𝘳𝘪𝘵𝘦 𝘱𝘭𝘢𝘤𝘦 𝘪𝘴 𝘺𝘰𝘶 🐥🐰.゚♡ꕤ
156
1
370
10,741
🐾 ~ PP ~ 🐾 retweeted
โนอึลเป็นคนที่ใช้เสียงดาราได้คุ้มค่าจริงๆ นะ พึ่งรู้ไฟล์ทนั้นมีแต่เด็กๆ ไปแข่งหุ่นยนต์ เล็กสุด 6-7 ขวบ ปล่อยให้นอนพื้นเย็น ๆ ได้ไงวะ แล้วคนแก่อีก ขอให้ได้กลับบ้านเร็วๆ ห่มผ้าอุ่นๆ กินข้าวให้อร่อย เดินทางปลอดภัย
7
10
269
🐾 ~ PP ~ 🐾 retweeted
นี่อยากรู้ว่าสายการบินนี้มันจะแจ็กพอตตอนไหน เพราะที่ผ่านมามีแต่ ผดส ที่ไม่ได้มีแสงอะไรเรียกร้องกันเอง แล้วมันก็เกิดสักทีอันนี้มาเกิดกับคนที่มีแสงอยากให้มันได้รับอะไรบ้าง ขอบคุณน้องที่เป็นเสียงให้คนที่อยู่ในไฟลท์เดียวกันและไฟลท์อื่นๆ ที่ได้รับความเดือดร้อนจากสายการบินมาตลอด
ต่อ ตอน7โมงให้ผู้โดยสารมาต่อคิวพร้อมกับผู้โดยสารไฟลทเช้า ยืนรอกัน2-3 ชั่วโมง ไม่ได้เช็คอินเพราะทำไม่ทัน ไล่ผู้โดยสารเก่าตกค้างจากเมื่อคืนไปเช็คอินบ่ายแทน แล้วให้ยืนอีก 2ชั่วโมงเพื่อรับคูปองอาหาร 1500เยน = 200กว่าบาท นี่สงสารพ่อกับแม่เลยไม่ให้รอแล้ว พามาทานข้าวและมานั้งรอ 30กว่าชมแล้วในนาริตะ ไม่ได้ไปไหนสักที เลื่อนเป็นกี่โมงก็ยังไม่รู้ ไม่เคยคิดจะมาสายการบินนี้เลย ที่ต้องจองนี้ให้ทุกคนเพราะ flight มาทำงานเรา ถูกจองจากลูกค้าสายการบินนี่เลยอยากบินพร้อมๆกันกับทุกคน
8
5
536
โพแฟนที่แปลว่าเขาหล่อ ตรงไทป์ ชอบ อยากเป็นแฟนแต่ไม่ได้อยากเป็นเแฟนจริง ๆ ชอบเล่นมุกจีบที่ไม่ได้แปลว่าจีบจริง คือคลั่งรักจริง ยอมรับ แต่ไม่ได้อยากได้ศิลปินมาเป็นแฟนนะเว้ย ใครเข้าใจบ้างอะ5555
17
5,803
185
4,826
139,249
🐾 ~ PP ~ 🐾 retweeted
ลอยแพ ผดส ให้นอนพื้นด้วยสภาพอากาศ 4 องศา เนี่ยนะ มีแต่เด็ก คนแก่ ถ้าไฟล์ท นี้ไม่มีดาราเรื่องคงเงียบสินะ เสียทั้งเวลา ทั้งสุขภาพจิต รอดูว่าจะรับผิดชอบยังไง
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น. ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น. พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น. และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า “แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?” พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน? ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่ หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า “แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก” กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “พรุ่งนี้ผมมีงานครับ” แล้วเดินออกไป คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ? ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า “สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?” “พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?” “แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?” “ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?” แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้ ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?” เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า “If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
5
8
863
🐾 ~ PP ~ 🐾 retweeted
บางคนจะรู้ตัวบ้างไหม ชอบหาเรื่องให้ศิลปิน ศิลปินของทุกคนไม่ควรจะต้องโดนด่าเพราะแฟนคลับตัวเอง โพสอะไรคิดบ้างว่ามันจะย้อนกลับหาคนของเราไหม
1
57
84
2,582
🐾 ~ PP ~ 🐾 retweeted
ต่อ ตอน7โมงให้ผู้โดยสารมาต่อคิวพร้อมกับผู้โดยสารไฟลทเช้า ยืนรอกัน2-3 ชั่วโมง ไม่ได้เช็คอินเพราะทำไม่ทัน ไล่ผู้โดยสารเก่าตกค้างจากเมื่อคืนไปเช็คอินบ่ายแทน แล้วให้ยืนอีก 2ชั่วโมงเพื่อรับคูปองอาหาร 1500เยน = 200กว่าบาท นี่สงสารพ่อกับแม่เลยไม่ให้รอแล้ว พามาทานข้าวและมานั้งรอ 30กว่าชมแล้วในนาริตะ ไม่ได้ไปไหนสักที เลื่อนเป็นกี่โมงก็ยังไม่รู้ ไม่เคยคิดจะมาสายการบินนี้เลย ที่ต้องจองนี้ให้ทุกคนเพราะ flight มาทำงานเรา ถูกจองจากลูกค้าสายการบินนี่เลยอยากบินพร้อมๆกันกับทุกคน
ตอนแรกนึกภาพไม่ออกว่าอยู่กันยังไง แล้ว4 องศา...แต่พอเห็นรูปนี้ในเฟส คือแย่มกว่าที่คิดมากกก เด็ก100 กว่าชีวิต รวมๆแล้วผู้โดยสาร300 คน ทำไมแอร์เอเชียห่วยได้ขนาดนี้อะ
53
768
19
761
46,523
อยากให้มองเรื่องนี้อย่างเป็นกลาง เขาใช้พื้นที่ส่วนตัวของตัวเองร้องเรียนปัญหาการทำงานของสายการบิน ในมุมของผู้รับบริการคนหนึ่ง รวมถึงในฐานะลูกชายที่ตั้งใจพาคุณพ่อคุณแม่ไปเที่ยวพักผ่อน แต่กลับต้องมาเจอกับเหตุการณ์แย่ๆแบบนี้ ทุกคนเข้าใจได้ว่าเที่ยวบินสามารถล่าช้าหรือดีเลย์ได้ แต่สิ่งที่ควรตั้งคำถามต่อคือ เมื่อเกิดเหตุการณ์ขึ้นแล้ว สายการบินมีมาตรการจัดการและดูแลผู้โดยสารที่ตกค้างอย่างไร และมีความรับผิดชอบต่อผู้โดยสารที่ได้รับผลกระทบมากน้อยแค่ไหน การดีเลย์อาจเป็นเหตุสุดวิสัย แต่การดูแลผู้โดยสารหลังเกิดเหตุเป็นสิ่งที่ไม่ควรถูกละเลย
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น. ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น. พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น. และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า “แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?” พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน? ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่ หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า “แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก” กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “พรุ่งนี้ผมมีงานครับ” แล้วเดินออกไป คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ? ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า “สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?” “พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?” “แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?” “ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?” แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้ ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?” เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า “If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
83
1
50
9,815
🐾 ~ PP ~ 🐾 retweeted
แอบเห็นใจเลยอะแบบนี้ ทั้งที่มาเที่ยวญี่ปุ่นแท้ ๆ เสียเงินจองตั๋วเครื่องบินราคาก็ไม่ใช่เท่ารถทัวร์ แต่ต้องมาเป็นผู้ประสบภัยอีก สายการบินแบบนี้เมื่อไหร่จะโดนอะไรสักที แล้วสายการบินไม่สามารถจัดหาที่พักให้ได้ = ไม่มีเงินแล้วปะอะ เอาเงินไปหมุนฉ่ำ ๆ เลยปะ 5555555555
21
1,176
19
359
108,856
🐾 ~ PP ~ 🐾 retweeted
ตอนแรกนึกภาพไม่ออกว่าอยู่กันยังไง แล้ว4 องศา...แต่พอเห็นรูปนี้ในเฟส คือแย่มกว่าที่คิดมากกก เด็ก100 กว่าชีวิต รวมๆแล้วผู้โดยสาร300 คน ทำไมแอร์เอเชียห่วยได้ขนาดนี้อะ
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น. ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น. พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น. และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า “แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?” พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน? ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่ หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า “แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก” กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “พรุ่งนี้ผมมีงานครับ” แล้วเดินออกไป คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ? ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า “สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?” “พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?” “แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?” “ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?” แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้ ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?” เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า “If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
5
2,448
19
523
152,389
เพราะว่ารอยยิ้มของพี่บอสคือสิ่งล้ำค่าที่สุด🥺 เหนื่อยก็พัก พักได้เท่าที่ใจต้องการ เพราะว่าจิตใจของพี่สำคัญที่สุด กอดๆคนเก่งจากตรงนี้นะ ยิ้มเยอะๆ ฟัดพุงขาวจั๊วะ หอมหัวชุนชุน เติมลูกๆให้เป็นกำลังใจตัวเองเยอะๆนะ 🫂🐥🤍✨
5
13
358
เหตุการณ์คล้ายๆแบบนี้ เคยเกิดตอนวันที่ 18 เมษา 2025 กับเราเหมือนกัน เพียงแต่ตอนนั้น ทางAirAsia แจ้งผู้โดยสารเร็วกว่าครั้งนี้มาก แจ้งตั้งแต่ตอนต่อแถวเชคอิน ซึ่งตอนนั้นก็ทุ่มกว่าแล้ว แต่ไฟล์ทออก21:00 เราจองผ่านtrip ก็ได้เมลแจ้งเลื่อนไฟล์ทว่าเป็นเช้าวันถัดไปตอน 9:00 วิธีการจัดการก็แย่ไม่ต่างเหมือนกัน คือให้นำ้กับคุ้กกี้ คูปองกระดาษไว้ซื้อของในสนามบินราคา1500หรือ2000¥ นี่แหละ(จำไม่ได้) และถุงนอนบอกให้หานอนเอาในสนามบิน เพื่อรอไฟล์ท9 โมงออก มันยังดีกว่าเหตุการณ์ของคุณ Noeul มาก เพราะมีเวลาให้จัดการ ตอนนั้น2ทุ่มกว่ากือบ3ทุ่มบางคนเค้าก็ต้องจำใจนอนตรงนั้น บางคนก็ออกไปหาโรงแรมนอน เรามีธุระถ้าบิน9:00 วันถัดไป จะไม่ทันธุระ แล้วมาคิดต่ออีกว่าถ้า9:00 แล้วเครื่องยังบินไม่ได้ล่ะ ต้องเลื่อนอีกละทำไงเราเลยซื้อตั๋วเครื่องบินใหม่บินที่ฮาเนะดะกลับ นั่งบัสจากนาริตะไปฮาเนะดะ เชคอินแบบเฉียดฉิว พอมาอ่านที่ทางคุณ Noeul โพสต์ รอบนี้คือแย่ที่สุดเกินจะคิดได้ ปล่อยเวลาให้ทุกคนรอจนไปถึง5ทุ่มกว่า อยากให้ทางผู้โดยสารทุกคนเรียกร้องสิทธิ
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น. ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น. พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น. และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า “แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?” พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน? ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่ หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า “แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก” กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “พรุ่งนี้ผมมีงานครับ” แล้วเดินออกไป คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ? ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า “สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?” “พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?” “แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?” “ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?” แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้ ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?” เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า “If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
25
14
3,060
🐾 ~ PP ~ 🐾 retweeted
สายการบินนี้มีโฆษณาเรื่องตรงต่อเวลาของผู้โดยสารด้วยนิ แนวๆอย่าทำให้คนอื่นเสียเวลา แต่พอเวลาสายการบินมีปัญหาเสียเองกลับทำแบบนี้กับผู้โดยสาร อย่างน้อยถ้าบอกเร็วคนคงหาเที่ยวบินใหม่หรือที่พักได้บางอ่ะ สงสารทุกคนมาก แล้วเจ้าหน้าที่สนามบินควรหาที่อุ่นๆให้บ้างแต่ก็ไม่มีเลย แล้งน้ำใจมาก
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น. ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น. พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น. และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า “แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?” พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน? ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่ หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า “แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก” กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “พรุ่งนี้ผมมีงานครับ” แล้วเดินออกไป คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ? ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า “สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?” “พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?” “แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?” “ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?” แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้ ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?” เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า “If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
1
9
9
3,037
ขอคำตอบด้วยค่ะ @airasia ทำคนถึงปล่อยทิ้งคนกว่า100ชีวิตไว้แบบนี้ มีทั้งเด็กเล็กและผู้สูงอายุ อีกทั้งการกระทำของเจ้าหน้าที่ การตอบคำถาม ปิดไฟไล่ ไหนจะการพูดของกัปตันที่ว่าพรุ่งนี้ผมมีงานพร้อมกับเดินหนี แล้วทุกคนตรงนั้นไม่มีงานหรอ พูดออกมาได้ไงคะ ก็หวังว่าทุกคนจะรับการเยียวยาที่เหมาะสม ไม่ใช่แค่ส่งกระเช้ามาขอโทษเนาะ บริษัทขนาดใหญ่ทำงานบริการก็ให้มันสมกับที่โฆษณากับที่ลูกค้าไว้ใจหน่อย @airasia
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น. ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น. พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น. และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า “แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?” พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน? ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่ หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า “แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก” กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “พรุ่งนี้ผมมีงานครับ” แล้วเดินออกไป คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ? ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า “สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?” “พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?” “แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?” “ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?” แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้ ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?” เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า “If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
1
270
111
34,781
คงคอนเซป ไม่พิมพ์ผิดไม่ใช่พีพี🙂‍↕️ หงุดหงิดมากไปหน่อย
2,032
🐾 ~ PP ~ 🐾 retweeted
เกินควบคุมมาก มาถึงจุดนี้ได้ไง 5555555555
1
2,291
19
3,050
93,901
🔴 มีรายงานว่า “ไทยแอร์เอเชีย เอ็กซ์” เที่ยวบิน XJ607 โตเกียว(นาริตะ)-ดอนเมือง ทำการบินด้วยเครื่อง A330-300 ทะเบียน HS-XTN ซึ่งจริงๆ มีกำหนดออก 19.45น. ยังคงจอดที่สนามบินนาริตะจนถึงเวลานี้ ซึ่งเข้าช่วงเคอร์ฟิวและสนามบินได้ปิดการขึ้นลงแล้ว 🔴มีผู้โดยสารบางส่วนเริ่มโพสต์ในกลุ่มท่องเที่ยวว่า ได้รับแจ้งว่าถูกยกเลิกเที่ยวบินหน้าประตูทางออกแล้ว และดูเหมือนว่าเครื่องบินอาจมีปัญหาทางเทคนิค 🛩️ สำหรับเครื่องบินลำนี้เพิ่งกลับเข้ามาให้บริการในฝูงบินได้เพียงไม่กี่วัน หลังไปเข้าเช็คมานานกว่า 2 เดือน ทั้งนี้ข้อมูลอย่างเป็นทางการ และรายละเอียดที่อัพเดทล่าสุด กรุณารอทางสายการบินชี้แจงเพิ่มเติม
374
10
136
61,104
🐾 ~ PP ~ 🐾 retweeted
แค่เรื่องที่เพิ่งเจอมาก็หนักพอแรงแล้ว เรื่องก่อนหน้านั้นอีก แล้วไหนจะเรื่องที่ยังไม่ถึง แต่มีความกังวลอีก คนเรามันจะแบกรับอะไรได้มากขนาดไหนกัน ไม่ว่าปัญหานั้นจะแก้ยากหรือง่าย ก็ขอให้นึกถึงตัวเองไว้ก่อนเสมอนะ ถ้าจำเป็นต้องเลือก ก็เลือกตัวเองก่อนได้เลย รักตัวเองให้มากๆ แล้วจะได้มีแรงเหลือมารักคนอื่นต่อ นะ
1
30
86
2,326
โหนกระแสพี่หนุ่มต้องเข้าแล้วมั้ง รวมตัวกัน ทำเรื่องให้ใหญ่ไว้ก่อน เพราะถ้าเรื่องเงียบกลัวจะโดยปล่อยเบลอ
3
8
1,083
🐾 ~ PP ~ 🐾 retweeted
อะไรใหม่ๆ โดนไล่ไปนอนพื้นเย็นๆในสนามบิน เพราะ พนงบอก ไม่ใช่ความรับผิดชอบเขา ติดต่อต้นทางไม่ได้.. ลาขาดเลยสายการบินนี้ นอนหน้าประตูทางเข้า55555 ไฟลทก็ยังไม่รู้จะมีไหม ให้รอเมลตอนเช้า
217
1,409
78
4,119
272,580
🐾 ~ PP ~ 🐾 retweeted
ต่อ ถ้าคุณมีลูก หรือถ้าพวกเราเป็นครอบครัวของคุณ คุณจะยอมให้พวกเรานอนบนพื้นท่ามกลางอากาศหนาวแบบนี้จริง ๆ เหรอ? สิ่งที่ทำให้ผมตกใจคือเจ้าหน้าที่คนนั้นกลับหัวเราะ ก่อนจะถามผมกลับว่า “What should I do for you?” “แล้วคุณจะให้ผมทำอะไรให้ล่ะ?” ทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นต่างก็งงกับคำตอบที่ได้รับ หลังจากนั้นมีพนักงานร้องเพลงเสียงดังด้วยท่าทีที่ดูหงุดหงิด ซึ่งในความรู้สึกของผม เหมือนเป็นการพยายามไล่ให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ ผู้โดยสารชาวไทยหลายคนเริ่มเรียกร้องขอความช่วยเหลือเรื่องที่พัก รวมถึงสอบถามว่าสามารถออกเอกสารยืนยันการยกเลิกเที่ยวบินเพื่อใช้ดำเนินการขอเงินคืนได้หรือไม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่าเรื่องเหล่านี้ไม่ใช่หน้าที่ของเขา ให้ผู้โดยสารจองตั๋วใหม่เอง แล้วค่อยกลับไปขอ Refund ที่ประเทศไทย และเมื่อมีการพูดถึงการร้องเรียน ก็ได้รับคำตอบในทำนองว่า “จะฟ้องก็เรื่องของคุณ” สถานการณ์เริ่มตึงเครียดมากขึ้น มีการตะคอกใส่ผู้โดยสาร และเจ้าหน้าที่คนหนึ่งถึงขั้นบอกว่าจะเรียกตำรวจมาไล่เด็ก ๆ และผู้โดยสารชาวไทยออกจากพื้นที่ สุดท้ายผมจึงพยายามอธิบายกับผู้โดยสารคนอื่น ๆ ว่า “ออกมากันก่อนเถอะครับ ตอนนี้เราไม่มีทางเลือก ยังไงเราก็คงต้องออกไปรอข้างนอกก่อน” เพราะผมมองว่าการยืนโต้เถียงกันต่อไปก็คงไม่ได้ทำให้สถานการณ์ดีขึ้น ผมกับครอบครัวจึงตัดสินใจออกมารับถุงนอนกับบิสกิตที่เจ้าหน้าที่จัดเตรียมไว้ให้ หลังจากนั้นพวกเราก็ถูกบอกให้ไปนอนบริเวณใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ตรงนั้นอากาศเย็นมาก และพื้นก็เย็นมากเช่นกัน ผมเป็นห่วงคุณพ่อกับคุณแม่มาก กลัวว่าท่านจะไม่สบายจากการต้องมานอนในสภาพอากาศแบบนี้ แต่ตอนนั้นพวกเราก็แทบไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากรอจนถึงเช้า เช้าวันต่อมา ผมตรวจสอบข้อมูลในแอปพลิเคชันของสายการบิน พบว่าเที่ยวบินของผมถูกเลื่อนเวลาอีก 2 รอบ ตอนแรกเปลี่ยนเป็นเวลา 11.00 น. และหลังจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นเวลา 15.00 น. ของวันนี้ ซึ่งผมเองก็ยังไม่รู้ว่าจะมีการเลื่อนออกไปอีกหรือไม่ เมื่อเดินขึ้นมาบริเวณเคาน์เตอร์เช็กอิน ก็พบกับแถวผู้โดยสารที่ยาวมาก เนื่องจากมีผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในช่วงเช้าของวันนี้อยู่แล้ว และทางสายการบินนำผู้โดยสารที่ได้รับผลกระทบจากเที่ยวบินเมื่อคืนมารวมเช็กอินในช่วงเวลาเดียวกัน ตอนนี้พวกเราจึงต้องมาต่อคิวอยู่บริเวณท้ายแถว ทั้งที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์เมื่อคืนมา และแทบไม่ได้พักผ่อนกันเลย สถานการณ์ตอนนี้ค่อนข้างสับสนมาก เพราะเท่าที่ได้ยินผู้โดยสารด้านหน้าพูดคุยกัน ดูเหมือนว่าเที่ยวบินของวันนี้ก็อาจมีปัญหาหรืออาจถูกยกเลิกอีก แต่ผมยังไม่สามารถยืนยันข้อมูลตรงนี้ได้ จนถึงตอนนี้ผมเองก็ยังไม่รู้แน่ชัดว่าเราจะได้เดินทางกลับเมื่อไหร่ ⸻ ผมอยากบอกว่าผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และถ้าเครื่องบินไม่พร้อมใช้งาน การยกเลิกเที่ยวบินเพื่อความปลอดภัยของผู้โดยสารย่อมเป็นสิ่งที่ถูกต้อง แต่สิ่งที่ผมไม่เข้าใจคือการจัดการกับผู้โดยสารหลังจากเกิดปัญหา ทำไมถึงต้องรอประกาศยกเลิกเที่ยวบินจนถึงเวลา 23.00 น. ทั้งที่ได้รับแจ้งว่าอะไหล่จะมาถึงในเช้าวันถัดไป? ทำไมผู้โดยสารถึงไม่ได้รับคำแนะนำที่ชัดเจนว่าต้องทำอย่างไรต่อ? ทำไมเด็กเล็กกว่า 100 คน รวมถึงผู้สูงอายุและครอบครัวอีกจำนวนมาก ถึงต้องมานอนบนพื้นสนามบินท่ามกลางอากาศหนาว โดยไม่มีการจัดหาที่พักที่เหมาะสม? และทำไมการที่ผู้โดยสารพยายามสอบถามถึงสิทธิและความช่วยเหลือที่ควรได้รับ ถึงกลายเป็นสถานการณ์ที่มีการตะคอก ขับไล่ และขู่ว่าจะเรียกตำรวจ? ผมไม่ได้ต้องการสิทธิพิเศษอะไร และไม่ได้คิดว่าตัวเองควรได้รับการดูแลมากกว่าผู้โดยสารคนอื่น ผมแค่รู้สึกว่าทุกคนควรได้รับคำอธิบายและการปฏิบัติที่เหมาะสม โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่ผู้โดยสารไม่ได้เป็นฝ่ายก่อให้เกิดปัญหา สำหรับผม สิ่งที่ทำให้รู้สึกแย่ที่สุดไม่ใช่การที่เครื่องบินเสีย แต่เป็นการเห็นเด็ก ๆ ผู้สูงอายุ และครอบครัวจำนวนมากต้องเผชิญกับสถานการณ์แบบนี้ โดยไม่รู้ว่าจะได้รับความช่วยเหลืออย่างไร ผมหวังว่า AirAsia X จะออกมาชี้แจงถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น รวมถึงแนวทางรับผิดชอบต่อผู้โดยสารที่ได้รับผลกระทบในครั้งนี้ เพราะทุกคนมีงาน มีครอบครัว มีภาระหน้าที่ และมีเวลาที่สำคัญของตัวเองเหมือนกัน และผมคิดว่าคงไม่มีใครอยากให้พ่อแม่หรือลูกของตัวเองต้องมาเจอกับเหตุการณ์แบบนี้ครับ
49
1,422
24
1,188
88,165