خانوم رَوان‌شِناس

من دلم یه پناه میخواد؛ البته بیشتر از من یلدا کوچولوعه ته قلبم دنبال یه پناهه...

درسته زندگی اکادمیک سخته ولی می‌ارزه.🌱

دیگه نمیخوام ناراحت باشم.

🧸🤎

باید جم کنم خودمو.

این روزها حساس شدم، پیام‌های دوستامم که بهم نشون دادن چقدر از همه‌جا کم‌رنگ شدم و گریه کردنم وسط محل کار، همه دست‌به‌دست هم دادن تا بهم بفهمونن خستم. اتفاق افتادن همه اینا توی یه روز، منو به این نتیجه رسوند که این خستگی رو باید قبول کنم؛ فکر کنم به شاد زیستن و استراحت نیاز دارم.

اینجا دقیقا یه مرحله قبل سکوت بعد پذیرفتن اتفاق میوفته و باید بگم غم اون از همه بدتره.

واقعا انرژی ادما، حرفاشون، طرز نگاهشون، کوچیک‌ترین رفتارشون، اینکه به حرفام ارزش قائل می‌شن یا نه در کل همه چی روم تاثیر میزاره بچه‌ها و در پی هر اتفاقی که ذره‌ای اذیتم می‌کنه به راحتی ادما رو میتونم پاک کنم هر چند حتی این پاک کردن ادماهم روم تاثیر میزاره؛ این روزا خیلی درگیرم.

خودمم نمیدونم چه غلطی میکنم، شماها که جای خود دارید.

هر دوره از زندگیم که گفتم این سری همه چی بهتر میشه. :)