Variety of things

สำหรับคนที่บอกว่าอ้าว แล้วแบบนี้เราก็ต้องปิดตาข้างนึงคนก็เลี้ยงสัตว์ป่ากันได้แบบผิดกมสิ เราอยากแนะนำให้รู้จักลอร์ด เดนนิงผู้พิพากษาที่ได้รับการขนานนามว่า “ผู้พิพากษาของประชาชน” ลอร์ด เดนนิง มักจะปฏิเสธการตีความกฎหมายแบบเคร่งครัดตามตัวอักษร หากคำนึงแล้วว่ามันจะนำไปสู่ความไม่เป็นธรรมต่อคู่ความที่เสียเปรียบ "หน้าที่ของศาลคือการทำความยุติธรรม ไม่ใช่แค่ทำตามคำสั่งที่ทื่อๆ ของกฎหมาย" เป็นคำกล่าวที่มีบันทึกไว้ กฏหมายทื่อๆที่ผ่านการตีความของท่านได้สร้างการเปลี่ยนแปลงมากมายผ่านคำตัดสินเพื่อช่วยเหลือคนที่ถูกเอาเปรียบจากสัญญาที่ไม่เป็นธรรม กลับมาดูที่นากบุญทิ้ง เราเป็นคนหนึ่งที่อยากให้เกิดการเปลี่ยนแปลงและบางครั้งด้วยโครงสร้างหน่วยงานหลายหน่วยที่ทำตามแค่ใบแบบเป้ะๆมีใบก็ได้ครอบครองนะ ไม่มีก็ยึดโดยไม่ได้มีการประเมินสภาพสัตว์ เอาจริงๆมันน่าเจ็บใจแต่เคยมีคนพูดกับเราว่า... ประเทศที่ประชาชนต้องพึ่งพาตัวเองเยอะรัฐก็ไม่ได้ดูแลมากขนาดนั้นแล้วนับภาษาอะไรกับสัตว์... ประโยคนี้ทำให้เราตาสว่างมาก เพราะประเทศที่ให้คุณค่ากับสัตว์มักเป็นประเทศที่สวัสดิการของคนสูงอยู่แล้ว แม้จะจ่ายภาษีแพงแต่ความปลอดภัยของประชาชนก็สูงตาม อาชีพสำคัญอย่างครู นักดับเพลิง ตำรวจ เป็นอาชีพที่มีรายได้สูงพอๆกับหมอ กลับมาดูที่เราเงินเดือนครูเท่าไหร่ ? ประเทศที่ผู้นำบอกให้ทิ้งหมาแมวตัวเองแล้วเอาตัวรอดก่อน “เข้าใจว่ามันน่ารัก” ประเทศที่มีมูลนิธิช่วยเหลือคน / สัตว์มากเป็นอันดับต้นๆในเอเชีย แม้จะมีข่าวแย่ๆมากมายแต่ก็ไม่เคยหมดไปเพราะบางครั้งผลงานของหน่วยเหล่านี้ก็เป็นที่ประจักษ์มากกว่าหน่วยงาน เอาจริงๆบ้านเราคนตัวเล็กก็ทำๆตามหน้าที่นั่นแหละหลายๆครั้งที่เราเห็นแบบนี้เราก็เลือกที่จะประเมินเองก่อนว่า best case - worst case คืออะไร... มันทีคำนึงบอกว่า : ช่วยหมาจรจัดหนึ่งตัวไม่อาจทำให้โลกเปลี่ยนไป - แต่โรคของหมาจรตัวนั้นจะเปลี่ยนไปตลอดกาล ใช่เลย...ตอนนี้โลกของนากตัวนั้นก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่าโครงสร้างนี้จะมีใครสานต่อจนเปลี่ยนแปลงจากเหตุการณ์นี้หรือไม่......

เอาจริงๆการทำสื่อเป็น "เครื่องมือ" ในการสื่อสารและกระตุ้นความคิด แต่การจะเกิดการเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงได้ จำเป็นต้องมี "การลงมือทำ" การมีสื่อเป็นแค่ตัวกระตุ้นแต่มันไม่ได้เกิดการเปลี่ยนแปลง อย่าประเมินการเปลี่ยนแปลงต่ำขนาดนั้น เอาจริงๆส่วนตัวเราเลี้ยงสัตว์แลพคลุกคลีกับสัตว์มาเยอะมากๆจนค่อนข้างดูออกว่าสัตว์ตัวนั้นอยู่ในสภาพถูกทารุณกรรมไหม ถ้าบริบทคือไม่ บางทีการหลับตาข้างนึงก็อาจจะดีกว่า ในประเทศที่พิธีการลำดับเยอะขนาดนี้การเปลี่ยนแปลงไม่ใช่สิ่งที่คนไม่อยากให้เกิดแต่จะทำยังไงให้เกิดขึ้นล่ะ...? มีคนถามว่าแล้วไม่ไปเอ่ยถามหน่วยงานหรอ? ทำไมโทษแต่อิฟลู เราไม่ได้โทษแค่อินฟลูไม่เรียกว่าโทษด้วยซ้ำ แต่เราแค่ต้องการให้คนที่เป็นอินฟลูคนนั้นสำนึกและเข้าใจว่าตนเอง เป็นต้นเหตุที่ทำให้สัตว์ตัวเล็กๆต.เพราะ ความเจตนาดีที่ไม่มีความรู้ของตัวเอง ในส่วนของทับลานเป็นเชิง “โครงสร้าง” ที่ไม่ใช่มีแค่คนเดียวก็เปลี่ยนได้ การจัดสรรงบประมาณ การปรับเปลี่ยนแนวเขตป่า หรือการเปลี่ยนสถานะที่ดินเป็นอำนาจของรัฐบาลและตัวกระทรวงที่เขาสังกัด ตัวทับลาน “ไม่สามารถ” เปลี่ยนแปลงได้ด้วยตัวเองดังนั้น..ถ้าเราเข้าใจเรื่องนี้เราจะไม่เริ่มต้นถ้าไม่จำเป็นจริงๆหรือต้องตามงานละเอียดกว่านี้ ในพื้นที่ที่มีคนากมาย นากตัวเล็กๆถูกส่งไปคนโยน ความรับผิดชอบกันไปมา สาเหตุการเสียชีวิตช่วงแรกก็ยังไม่สามารถที่จะบอกได้อย่างตรงไปตรงมาว่าเกิดเกิดจากอะไรไม่รู้ว่าเกิดจากการโยนความรับผิดชอบหรือไม่ แต่สุดท้ายก็โบ้ยไปที่การสื่อสารผิดคิดว่าเป็นนากป่า... คือเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้น ได้บ่อยกว่าที่คิด ( ในประเทศนี้ ) ในเมื่อเราเป็นผู้แจ้งเราจะจะต้องตามงานอย่างละเอียด ส่งไปที่ไหนใครรับอยู่ตรงไหนสภาพเป็นยังไงต่อจากนั้นนี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากคุณเป็นกระบอกเสียงแล้วเป็นสิ่งที่ควรทำ ดังนั้นหวังว่านี่คือบทเรียนอันยิ่งใหญ่ของคนที่โลกสวยมากเกินไปที่คิดว่าการเปลี่ยนแปลง เกิดจากแค่การป่าวประกาศ แล้วตามอยู่หลังโทรศัพท์