وقتی بعضی آدمارو میبینی دلت میخواد بری کامپیوترو روشن کنی و تو وُرد با فونت 72 بنویسی: کیری. و با ویدیو پرژکتور بندازی رو سقف اتاقت و دراز بکشی و ساعتها به سقف زل بزنی.
اون قسمت از شب که از دوستات خداحافظی میکنی، قدمزنان به سمت خونهت حرکت میکنی، خندههات یهو خشک میشن و تمام بدبختیات و دلتنگیات دوباره شدت میگیرن، واقعا عجیبه.
