Roni retweeted
Son olayları konuştuk... Konuşacağız, yazacağız ve mücadelemizi sürdüreceğiz, milletimiz özgürleşinceye dek. Asla haksızlık yapmayacağız ,fakat haksızlığada boyun eğmeyeceğiz! youtube.com/live/Y8kmQnoJ3ZA…
Roni retweeted
Dikkat edin millet ve yandaşları, hatta korumaları da onun gibi yürüyor, oğulları başta olmak üzere ker kesim onun gibi çalıyor, onun gibi konuşuyor. Kürdler bunlardan medeni bir ilişki, barış beklemesin, kendi bekasında sorunlarını ulusal örgütlesin, çocuklarına mutlaka Kürdçe ve Kürdlüğe ait değerleri öğretsinler.
Roni retweeted
Rojava-Suriye'de MİT ve Hakan Fidan'ın entegrasyonunu destekleyen başka hangi hain ve sapkın Kürdler var?
-Hakan Fidan: Suriye’de entegrasyonu destekliyoruz, Mekke İttifakı’na yeni katılımlar isteriz nerinaazad2.com/tr/hakan-fid…
Roni retweeted
Siyasi görüşün, dini inancın ne olursa olsun yiğit olacaksın. İşte Cüneyt Arkın’ın yiğitliği: Siyasi görüşlerine tamamen ters olduğu halde gerçeği söylüyor.
Bu durumda Cüneyt Arkın benim için gerçek bir yiğittir. Hayatta her şey olabilirsin lakin yiğit değilsen hiçbir şeysin. İki gerçek sanatçının ve kahramanın ruhu şad olsun.
Roni retweeted
Fuat Önen’in, bir ulusu yüz yıldır inkâr eden bir sisteme karşı sarf ettiği bu sözler kuşkusuz onurludur; aşırıya kaçmamakta, mağdur bir milletin varoluş beyanının normları kapsamındadır.
Aşırı gibi gözükmesi, Apocu teslimiyetçiliğin karşısında öyle görünmesindendir. Bundan ötürü bunlardan yiğitliğe ve mertliğe saygı duymak beklenemez. HEVBENDİ ulusal ve uluslararası hukuk yolunda mücadelesine devam edecektir.
Devlet planı olarak Devlet Bahçeli'ye hayranlık duyan Kürtler türetildi. Savunduğu politik ve ideolojik yapı olarak Yahudiler için bir Nazi neyse namuslu Kürdler için de bu unsur böyle olmalı.
Bahçeli'nin ideolojik partisinden ve beraber pos verdiği bu pespaye yaratık konuşuyor. “İlk aşamada gürültü çıkmaması için evdeki 5 kişiyi tel ve çamaşır ipiyle boğmaya çalıştık. Bizzat bir öğrenciyi, Osman Nuri Uzunlar veya Hürcan Gürses olabilir, boğazını telle sıkarak öldürdüm.”
Roni retweeted
İsmail Beşikçi ve Fuad Önen; yirmi yaşımdan itibaren fikir dünyamı derinden etkileyen iki aydın insan. Hazzopulo Pasajı'nda ve Medya Kitabevi'nde uzun saatler kendisi ile sohbetlerimiz olmuştu.
Fuad Önen Hoca dün akşam serbest bırakıldı. Özgürlüğüne kavuşur kavuşmaz, bulduğu ilk mikrofonda sözünü yine esirgemedi:
" Güzel ülkemizin adı Kürdistandır. Bu millet siyasi statüsünü alacak, siyasi statümüz de bağımsız Kürdistandır! "
Gözaltına alınan diğer isimleri tanımıyorum. Aralarında sevmediğim, düşüncelerini benimsemediğim, tasvip etmediğim bir kişi de var. Ancak geldiğimiz noktada mesele kişisel yakınlıklar, sempati ya da siyasi beğeniler değildir.
Kürdlerin örgütlenme özgürlüğüne yönelik bu girişimi, kimlere yönelmiş olursa olsun, kınamak lazım gelir. Ki zaten DEM Parti de üzerine düşeni yerine getirerek bu saldırıyı kınadı.
Fuad Önen hocanın şahsında Kurdistan Ulusal İttifakı (HEVBENDÎ) platformuna geçmiş olsun dileklerimi sunuyorum.
Roni retweeted
Buna alışacaksınız. Karşınızda Apocular yok. Gözaltından çıkar çıkmaz, daha kapının önünde “Ülkemizin adı Kürdistan ve biz bu siyasi statüyü alacağız” diyen insanlar var. Gözaltılar bu talebi susturamaz.
Hevbendî, Kürt milletinin birçok parti, kurum ve şahsiyetinden oluşmuş siyasal ve yasal olarak meşru bir ulusal ittifaktır.
Bu sabah yapılan baskınlarla gözaltına alınan Hevbendî kurucu ve üyelerinin gözaltına alınmasını şiddetle kınıyorum, protesto ediyorum ve derhal serbest bırakılmalarını talep ediyorum.
Bu akıl değil, bu fobi boşunadır. Bir asırdır bu inkarcı zihniyet çözüm olmamış ve olamayacaktır. Roni Dere
Roni retweeted
Hevbendî, Kürt halkının birçok parti, kurum ve şahsiyetinden oluşmuş siyasal ve yasal olarak meşru bir ulusal ittifaktır.
Bu sabah yapılan baskınlarla gözaltına alınan Hevbendî kurucu ve üyelerinin gözaltına alınmasını şiddetle kınıyorum, protesto ediyorum ve derhal serbest bırakılmalarını talep ediyorum.
Bu akıl değil, bu fobi boşunadır. Bir asırdır bu inkarcı zihniyet çözüm olmamış ve olamayacaktır.
R. Aydın Dere
Roni retweeted
MİT Başkanı İbrahim Kalın ''Ben yeri gelir, Nietzsche'nin kapısını çalarım.'' Hayır sen Kürdlerin kapısını işaretlersin hapse atılsınlar diye. Oysa Nietzsche kırbaçlanan ata sarılıp ağlamıştı.
Heidegger'in varlık meselesinden anlasaydın varlığı yasaklı Kürd milletinin varlığını yasaklayan devletin MİT şefi olmazdın.
''Sartre ile varoluşçuluğu konuşuyorum'' diyor. Oysa Satre'yi anlasaydın bu Fransız felsefecinin Cezayr'in bağımsızlığını nasıl savunduğunu da anlardın ve Türk ırk devletinin ırkçılığına karşı gelirdin. Bunları anlayacak yolda olsaydın bu denli kafa tasçı ve statükocu olmazdın.
MİT Başkanı İbrahim Kalın:
- Ben yeri gelir, Nietzsche'nin kapısını çalarım.
- Yeri gelir, Heidegger'le varlık meselesini, Wittgenstein'le, dil meselesini, Sartre'la egzistansiyalizmi konuşurum.
- Ama bütün bunları yaparken pergelimin iğnesinin nerede sabit olduğu bellidir.
- Onun sayesinde de ben bilirim ki İbn Arabi de burada, İmam Rabbani de burada, İmam Gazali de burada.
- Buranın derinliği, buranın zenginliği öyle göz ardı edilecek, öyle birkaç kitap okuyarak, birkaç başlık atılarak ortaya konacak bir zenginlik değil, bir ömür belki çalışmayı, okumayı, derinleşmeyi gerektiren bir çabadır o, bir yolculuktur.
* Turkish Intelligence Chief İbrahim Kalin
Hevbendî, Kürt milletinin birçok parti, kurum ve şahsiyetinden oluşmuş siyasal ve yasal olarak meşru bir ulusal ittifaktır.
Bu sabah yapılan baskınlarla gözaltına alınan Hevbendî kurucu ve üyelerinin gözaltına alınmasını şiddetle kınıyorum, protesto ediyorum ve derhal serbest bırakılmalarını talep ediyorum.
Bu akıl değil, bu fobi boşunadır. Bir asırdır bu inkarcı zihniyet çözüm olmamış ve olamayacaktır. Roni Dere
Mustafa Altıoklar konuşuyor...Alın size, hem entellektüel hem de yiğit.
Bir de ortalıkta yüzlerce "biji Apo" diyen kendisini aydın sanatçı sanan trekler var.
Her Dönem Hakikati Konuşan Adam
Mustafa Altıoklar’ın Türkiye’nin sinema meselesi üzerine yaptığı konuşma, yıllar önce Habertürk ekranlarında dile getirdiği sözler aklıma geldi. Buna benzer sözleri çok sevdiğin sanatçılardan olan Cezmi Baskın da dile getirmişti. Kürdistan ismine sahip çıkmıştı.
Altıoklar, 29 Eylül 2011 tarihinde Habertürk’te Balçiçek İlter’in sunduğu Karşı Görüş programında yaptığı açıklamalarda, Türklerle Kürtlerin kaynaşmadığını ifade etmişti. Kürtlerin kendi kaderlerini tayin hakkı bulunduğunu ve ayrılma hakkının da bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğini savunmuştu.
“Kürt olsaydım bağımsızlık için mücadele ederdim” diyen Altıoklar, iki halkın önce ayrılarak daha sonra komşu iki ülke olarak yaşayabileceği bir çözüm modelini dile getirmişti.
Roni retweeted
Mijar ev qas zelal e!
Gelo hat fêmkirin ?
(Konu bu kadar net! Acaba anlayabildiniz mi? )
Her tişt bi #Kurdî xweş e!
Roni retweeted
📌Sevgi Çelik, Aryan Serhat, Bayram Bozyel & weitere #HEVBENDÎ-Mitglieder wurden vom Erdogan-Regime festgenommen. Der Einsatz für die Rechte der Kurden ist kein Verbrechen. Die Festgenommenen müssen sofort freigelassen werden!
@medeniduran7
Roni retweeted
Kolonyal bir milletin ulusal bilincin uyanışı olmaksızın özgürleşmesi ve bir statü sahibi olması imkânsızdır. Bu tez, modern siyasal düşünce tarihinde oldukça köklü bir yere sahiptir. Kolonyal bir milletin milli duygu ve reflekslerini besleyen ve uyanışa geçiren olgular vardır. Bunlar olmaksızın ne gerçek ulusal haklara kavuşabilir ne de kalıcı bir özgürlüğe erişebilir. Yaklaşık 30 milyon nüfusa sahip Türkiye'deki Kürt halkı, son 50 yılda 150 bin kayıp vermiş, binlerce köyü haritadan silinmiş ve birçok kenti yerle bir edilmiş olmasına rağmen neden hâlâ anadilinde eğitim hakkına sahip değildir veya varlığı anayasal düzeyde tanınmamaktadır?
Kuşkusuz pek çok neden ileri sürülebilir. Siyasal alanı işgal eden yapıların ulusal hak taleplerini bilinçli ve planlı biçimde dışladığı veya tali unsurları öne çıkararak davayı çarpıttığı söylenebilse de bu vahim hatalara karşı koyabilecek ciddi bir potansiyelin henüz ortaya çıkmamış olması dikkat çekicidir. Bu nedenle Kürt sosyolojisinin incelenmesi gerekmektedir. Türkiye Kürtlerinde kolektif millî reflekslerin zayıf kalmasının temel nedenleri incelendiğinde, bunların büyük ölçüde eğitim sistemi ve dil politikalarına dayandığı görülmektedir.
Bu durumun başlıca iki yapısal nedeni öne çıkmaktadır: Kürtçenin resmî eğitim dili olarak tanınmaması ciddi bir sorundur. Anadil, bir millet için nesiller arası sosyolojik ve kültürel sürekliliği sağlayan temel aktarım aracıdır. Kürtçe anadilde eğitimin yokluğu aidiyet duygusunu kesintiye uğratmıştır. Kürtlerin Türk eğitim sisteminden geçmesi ise önemli sorunlar yaratmıştır. Etnik temellere dayanan bu eğitim sistemi ve görsel medya, Kürtlere Türklüğü aşılama işlevi görmektedir. Söz konusu sistemin ırk esaslı müfredat yapısı, pedagojik niteliği zayıflatmakta ve eleştirel düşünme becerilerini de köreltmektedir.
Bir milletin kolektif kimlik bilincinin oluşumunda ailenin temel bir rol oynadığı kabul edilmekle birlikte, bu sürecin asıl kurumsallaşması ve sistematik biçimde şekillenmesi okul ortamında gerçekleşir. Çocuklardan başlayarak Kürtçe eğitim görmeden, Kürtçe konuşturmadan, Kürtçe düşündüremezsiniz. Okul, yalnızca bilgi aktarımı değil, aynı zamanda millî anlatının inşası, tarihsel hafızanın kodlanması ve ortak bir "biz" duygusunun pekiştirilmesi açısından kritik bir sosyalleşme kurumudur. Kolonyal sistemde anadilinde eğitimden yoksun kalan ve niteliksiz bir ulusal eğitim sisteminden geçen bireylerde, bu kurumsal sosyalleşme mekanizmasının etkinliği önemli ölçüde azalır.
Bu durum, uzun vadede etnik grup içi dayanışma, siyasal mobilizasyon ve kültürel kapasiteyi olumsuz yönde etkiler. Milli eğitim ile millî kimlik arasındaki ilişki son iki yüz yıldır tüm devletlerin gerçeğini sunmaktadır. Daha derinlemesine ampirik çalışmalar, bu yapısal faktörlerin nicel ve nitel etkilerini ölçmeye yönelik veri analizlerini gerektirmektedir. Frantz Fanon, Yeryüzünün Lanetlileri adlı eserinde, sömürgeciliğin yalnızca siyasi-ekonomik bir tahakküm değil, aynı zamanda kolonize edilenin zihnini ve kimliğini de işgal eden bir şiddet biçimi olduğunu vurgular.
Fanon'a göre, sömürge halkı ancak kendi milli bilincini yeniden inşa ederek, "yerli" olanı aşağılayan kolonyal ontolojiyi aşabilir. Milli duygu ve reflekslerin uyanışı, Fanon'un terminolojisiyle "yeni insan"ın doğuşu sürecidir; bu süreç olmaksızın, siyasi bağımsızlık biçimsel kalır ve neo-kolonyal bağımlılık biçimlerine evrilir. Benzer şekilde, Benedict Anderson, milliyetçiliğin bir milletin modern bir inşası olduğunu gösterir. Sömürge yönetimleri, yerel dilleri, tarihleri ve sembolleri sistematik olarak bastırarak milleti ruhsal açıdan zayıflatır. Dolayısıyla ulusal haklara kavuşmak, öncelikle bastırılmış kolektif hafızanın ve ortak kimlik duygusunun yeniden canlandırılmasını gerektirir. Bu uyanış, elitlerin değil, geniş kitlelerin katıldığı bir kültürel ve pedagojik süreç olarak anadilde eğitimin önemini göstermektedir.
Cezayir bağımsızlık savaşında FLN'nin (Ulusal Kurtuluş Cephesi) başarısı, yalnızca askeri mücadele değil, aynı zamanda Fransız kolonyal kültürünün yarattığı aşağılık kompleksine karşı yürütülen kültürel ve psikolojik seferberlik sayesinde mümkün olmuştur. Buna karşılık, biçimsel bağımsızlık kazanıp milli bilincini yeterince geliştiremeyen bazı Afrika ve Asya ülkelerinde, örneğin bazı post-kolonyal rejimlerde, neo-kolonyal yapılar, etnik çatışmalar ve otoriter yönetimler kolayca yerleşebilmiştir. Bazen de aşırı milliyetçi refleksler, içerdeki azınlıkları veya komşu ulusları ötekileştirerek yeni çatışma alanları yaratabilir. Dolayısıyla arzu edilen, olgun ve kapsayıcı bir milli bilinç olmalıdır; bu da demokratik kurumlar, eleştirel tarih bilinci ve çoğulcu kimlik anlayışıyla desteklenmelidir.
Kolonyal tahakkümün kalıcı kırılması, maddi bağımsızlığın yanı sıra zihinsel ve kültürel bağımsızlığı da gerektirir. Milli duygu ve reflekslerin uyanışı, ulusal hakların hem ön koşulu hem de güvencesidir. Ancak bu uyanışın niteliği belirleyicidir. Eğer bu süreç aydınlanmacı, eleştirel ve kapsayıcı bir karaktere bürünürse özgürleşme kalıcı olur; romantik, otoriter veya dışlayıcı biçimlerde kalırsa, yeni tahakküm biçimlerinin tohumlarını taşır.
Bu perspektiften bakıldığında, tez hem normatif bir uyarı hem de tarihsel bir gözlemdir: Gerçek özgürlük, ancak bir milletin kendi hikâyesini yeniden anlatma ve kendi reflekslerini ana dilde eğitimle özgürce yaşama kapasitesini kazanmasıyla mümkündür. Anadilde eğitim alamamak ve anadilin kamusal alanda kısıtlanması veya yasaklanması, bireysel ve kolektif düzeyde kültür, kimlik ve aidiyet üzerinde vahim boyutlarda zayıflatıcı etkiler yaratır. Bu etkiler, dilbilim, eğitim bilimi, psikoloji ve sosyoloji alanlarındaki çalışmalarla belgelenmiştir.
UNESCO'nun saha raporları: Anadilde eğitim alan çocuklar, yabancı dilde eğitim alanlara göre %14-30 daha yüksek okuma-anlama başarısı gösterir. Örneğin Afrika'da %30, bazı ülkelerde daha yüksek oranlarda matematik ve fen gibi alanlarda da fark belirgindir. Dil, sadece iletişim aracı değil, milli kimlik bilincinin ve kültürün ana taşıyıcısıdır. Dünya görüşü, atasözleri, folklor, edebiyat, ritüeller ve tarih anlatıları dil aracılığıyla aktarılır ve milli duygu ve ulusal refleksler ancak bu yöntemle gelişir.
Anadilde eğitimin olmayışı özellikle gençlerde "biz kimiz?" sorusunu, sosyolojik bağları, dayanışmayı ve ortak hafızayı zayıflatır ve belirsizleştirir. Kuzeyde yaşananlar bunlardır. Her parti ve kurumun ortak kararıyla herkes liderlerini, retoriklerini, bayraklarını bir tarafa bırakarak Türk ve dünya kamuoyunun önünde Diyarbakır, Van ve İstanbul'da yüzbinlerce Kürt'ün bir araya gelmesi mümkün; fakat yapılmıyor. Acaba neden?
(Yazılar, yazarların görüşlerini yansıtmaktadır. Rûdaw Medya Grubu'nun kurumsal bakış açısıyla örtüşebilir ya da örtüşmeyebilir.)
rudaw.net/turkish/categories…

















