Saskia Sol-Vreeburg ⛵☀️🐕‍🦺

U heeft totaal het verkeerde perspectief, ik ga een poging doen het uit te leggen, alhoewel ik uit de strekking van uw bericht proef dat een dergelijke uitleg waarschijnlijk paarlen voor de zwijnen zijn. Jongeren die fulltime werken, belasting en premies betalen en toch gedwongen bij hun ouders blijven wonen krijgen letterlijk geen kans om een toekomst op te bouwen. Vanwege het beleid om statushouders voorrang te geven kunnen ze geen huis vinden, stellen ze het krijgen van kinderen uit of krijgen er minder, en bouwen ze geen zelfstandig leven op, terwijl van hen wel verwacht wordt dat ze de rekening voor migratie betalen. Dat is geen abstract probleem: het CBS en Rabobank hebben becijferd dat het aandeel thuiswonende jongvolwassenen is gestegen, dat inmiddels bijna één op de vijf 18- tot 30-jarigen wil verhuizen maar niets kan vinden (tegen 6% in 2018). Daar komt bij dat NIDI-onderzoek de daling van het geboortecijfer van 1.80 naar 1.43 per vrouw direct koppelt aan de woningprijzen en het gebrek aan betaalbare gezinswoningen. Wie geen fatsoenlijke starterswoning kan krijgen, begint later of helemaal niet aan een gezin. Dat is structureel je eigen bevolking een toekomst in dit land ontzeggen. Tegelijkertijd gaan er miljarden naar asielopvang. Alleen de COA-kosten liepen op naar 2.7-miljard in 2023 en stegen naar 3.5 tot 4.7-miljard in latere jaren: de bredere asielketen zit rond de 6-miljard of hoger. Per persoon in de asielopvang gaat het om tienduizenden euro’s per jaar, met noodopvang die nog eens bijna dubbel zo duur is. Nederlandse studies (@demo_demo_nl e.a.) laten zien dat asielmigranten en veel niet-westerse immigranten over hun levensloop netto honderdduizenden euro’s kosten, kosten gemaakt voor onderwijs, bijstand, toeslagen, zorg en justitie overtreffen de belastingen en premies die ze afdragen. Netto kosten deze migranten onze samenleving dus geld en dragen ze netto té weinig bij, behalve in negatieve zin. Criminaliteit, maatschappelijke en sociale ontwrichting, segregatie, etc. etc. Wie de eigen werkende jongeren die meebetalen aan migratie geen woning en gezin gunt, terwijl diezelfde schatkist miljarden besteedt aan mensen die nog niets hebben bijgedragen en volgens de data in de meeste gevallen ook netto niets gaan bijdragen gedurende hun levensloop, zet eigen burgers op de tweede plaats. Dat is met de uitlatingen van @minister_vro een bewuste prioriteit gebleken: de kosten van open grenzen en statusverlening worden afgewenteld op de generatie die het zich het minst kan veroorloven, namelijk de generatie(s) die straks het stokje over moeten nemen. Wie deze realiteit ontkent, kiest ervoor om de toekomst van Nederlandse starters op te offeren aan de doctrine van asielsolidariteit. Het structureel achterstellen van de eigen opkomende generatie(s), die nota bene meebetalen aan dit beleid, is onverdedigbaar. Het is, puur feitelijk bekeken, een vorm van verraad richting de eigen bevolking.

Ik haak even in, @HenriBontenbal. Maandenlang ben je onzichtbaar, ik schreef er eerder al een column over, en uitgerekend op 7-oktober kom je met deze lange draad. Ik ontleed hem hieronder, in de hoop dat je meeleest en er iets van opsteekt. Want je betoog rammelt aan alle kanten. Je begint netjes: Hamas is een terroristische organisatie, de barbaarse aanval was gruwelijk, je denkt aan de slachtoffers en aan de Joodse gemeenschap. Tot zover de verplichte opening. Daarna draai je het om. Drie jaar na de feiten is het opeens een 'keten van geweld', sloeg Israël 'keihard' terug en vielen er 'veel onschuldige slachtoffers'. Ook stel je dat Netanyahu met zijn nederzettingenbeleid een tweestatenoplossing zo goed als onmogelijk maakt. Dat is een verkapte 'Ja, maar', Henri. Je weet exact wat er op 7-oktober gebeurde. Hamas koos bewust voor een barbaarse massamoord en gijzeling, en gebruikt sindsdien de eigen bevolking als menselijk schild. De reactie van Israël was voorspelbaar en door Hamas volledig ingecalculeerd. Door die dader-slachtoffer volgorde weg te poetsen met termen als 'keten van geweld', zet je de terreur van Hamas en de reactie van Israël op één lijn. Dat is precies de morele verwarring waar antisemitisme van profiteert. Je beweert dat de Jodenhaat je ernstig zorgen baart, maar met deze relativering voed je het onbewust zelf. En dan het artikel in @trouw dat je aanhaalt. Maoz Inon verloor zijn ouders door Hamas, Aziz Abu Sarah verloor zijn broer in een Israëlische gevangenis. Samen willen ze de cirkel van haat doorbreken. Dat is vooral een prachtig, christelijk beeld voor de zondagskrant, Henri. Alleen misbruik je dit initiatief om de indruk te wekken dat persoonlijke verzoening de enige serieuze weg vooruit is. Je negeert daarbij dat de partij die deze oorlog begon nog steeds bestaat, nog altijd de vernietiging van Israël nastreeft en Palestijnse kinderen iedere dag doelbewust infecteert met een blinde haat tegen alles wat Joods is. Als je die harde realiteit weglaat en critici van dit soort naïeve initiatieven wegzet, verkoop je simpelweg valse hoop. Jij en ik weten allebei dat dit het verschil niet gaat maken. Feitelijk komt het nog altijd neer op de bekende wetmatigheid: als de Palestijnen vandaag de wapens neerleggen is er morgen vrede, als Israël vandaag de wapens neerlegt volgt morgen een tweede 7-oktober. Je schrijft dat machteloosheid nooit mag betekenen dat we wegkijken. Maar dat is precies wat jij doet, Henri. De gruwelijke moordpartij van Hamas krijgt één alinea, de rest van je draad gaat over de acties van Israël. Het toont een onvermogen, of onwil, om consequenties te verbinden aan gedrag. Wat jij hier doet, is zoeken naar excuses voor deze barbaarse wreedheden buiten de daders zelf. Stop daarmee. Hamas en haar achterban zijn er zelf glashelder over: hun doel is de totale uitwissing van de Joodse staat. Hoe eerder je die realiteit onder ogen ziet, des te sneller je stopt met deze misplaatste relativering en valse hoop die totaal niet aansluit bij de geleefde ideologische werkelijkheid in de Palestijnse gebieden.