ਸੁਰਜੀਤ ਪਾਤਰ (@SurjitPatar) profile picture

ਜ਼ਿਸਮ ਦੀ ਰੇਤ ਤੇ ਇੱਕ ਹਰਫ਼ ਹੈ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੌਣ ਦੇ ਰਹਿਮ ਤੇ ਇਖ਼ਲਾਕ ਹੈ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਦਾ ਨਾਂਮ ਹੀ ਸੁਣਦਾਂ ਹਾਂ ਤਾਂ ਡਰ ਜਾਦਾਂ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਜੋ ਪਿੱਤਲ ਖਰੇ ਸੋਨਿਉ ਵਿਕਿਆ ਹੋਇਆ

Ludhiana Punjab India
Joined May 2011
ਖੋਲ ਦਿੰਦਾ ਦਿਲ ਜੇ ਤੂ ਲਫਜਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਯਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੋਲਣਾ ਪੈਂਦਾ ਨਾਂ ਏਦਾ ਅੱਜ ਔਜਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ...........
7
28
2
158
ਬੈਠਦਾ ਨਾਂ ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਦੁਨੀਆਂ ਦਿਆਂ ਭਾਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਬੈਠਿਆ ਕਰਦਾ ਘੜੀ ਜੇ ਆ ਦਿਲਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ
2
14
96
ਉਹ ਸੁਆਣੀ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਖੂਬ ਇਨ੍ਹਾ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ, ਜੋ ਭਖਾਉਂਦੀ ਕੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੱਚਦੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ
15
83
ਨਾਂ ਮਹੱਲਾਂ ਉੱਚਿਆਂ ਨਾਂ ਉੱਚੇ ਮੀਨਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੌਮ ਉੱਚੀ ਉਠੱਦੀ ਹੈ ਉੱਚੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ
5
29
3
109
ਪਰਤ ਉੱਤਰੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਾਮ ,ਮੋਹ ,ਲੋਭ ਸਾਂ, ਹੋਰ ਉੱਤਰੀ ਤਾਂ ਜਲ ਖ਼ਾਕ ਅੱਗ ਪੌਣ ਸਾਂ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਲਗਦਾ ਪਤਾ ਕੌਣ ਹਾਂ, ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਂਦ ਅਪਣੀ ਤੋਂ ਹੀ ਸੁਰਖ਼ਰੂ!
1
10
58
ਪੈੜ ਦਾ ਹਰਫ਼ ਕਦੋਂ ਥਲ 'ਤੇ ਲਿਖਣ ਦੇਂਦਾ ਏ ਰੇਤ ਦਾ ਸੇਕ ਕਦੋਂ ਪੈਰ ਟਿਕਣ ਦੇਂਦਾ ਏ
5
42
ਤੋੜ ਲੈ ਜਾਣਗੇ ਲੋਕੀਂ ਜੇ ਨਾ ਤੋੜੇਗੀ ਹਵਾ ਕੌਣ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਘੜੀ ਪਹਿਰ ਟਿਕਣ ਦੇਂਦਾ ਏ
1
11
54
ਡੋਬ ਲੈਂਦਾ ਏ ਕਲੇਜੇ ਵਿਚ ਖ਼ੰਜਰ ਵਾਂਗੂੰ ਦਰਦ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਐਵੇਂ ਮਿਟਣ ਦੇਂਦਾ ਏ
3
32
ਖ਼ਾਕ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਏ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਸਹੀ ਮੁਲ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕੌਣ ਆਪੇ ਨੂੰ ਉਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਕਣ ਦੇਂਦਾ ਏ
1
6
34
ਇਹ ਜੁ ਦੀਵਾਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਤ੍ਰੇੜਾਂ ਲਈ ਵਰਕੇ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਏਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲ ਕੌਣ ਲਿਖਣ ਦੇਂਦਾ ਏ
1
2
24
ਹਿੱਕ ਵਿਚ ਖੰਜਰ ਡੋਬ ਕੇ ਸੋਂ ਗਏ, ਅੱਜ ਕਲ ਇਓਂ ਨਹੀ ਕਰਦੇ ਲੋਕ ਹੁਣ ਤਾਂ ਦਿਲ ਨੂੰ ਦੁਖ ਜਿਹਾ ਲਾ ਕੇ, ਹੋਲੀ ਹੋਲੀ ਮਰਦੇ ਲੋਕ
2
6
37
ਮੈਂ ਕਦ ਸੂਹੇ ਬੋਲ ਉਗਾਏ, ਮੈਂ ਕਦ ਰੌਸ਼ਨ ਬਾਤ ਕਹੀ ਮੇਰੇ ਪੇਸ਼ ਤਾਂ ਐਵੇਂ ਪੈ ਗਏ, ਇਸ ਬੇਨੂਰ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕ
1
25
ਪੈਸਾ ਧੇਲਾ, ਜਗ ਝਮੇਲਾ, ਰੌਣਕ ਮੇਲਾ , ਮੈ ਮੇਰੀ, ਸਿਵਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਕਾਹਲੀ ਕਾਹਲੀ ਲੰਘੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਲੋਕ
2
6
1
38
ਰਾਜੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਗ ਉਜਾੜੇ, ਦੋਸ਼ ਹਵਾ ਸਿਰ ਧਰਦੇ ਲੋਕ ਬਾਗ ਤਾਂ ਉੱਜੜੇ, ਜਾਨ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਇਸੇ ਗੱਲੋਂ ਡਰਦੇ ਲੋਕ
5
27
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜਾਇਆਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਦਿਆਂਗਾ ਹਨ੍ਹੇਰੀ ਰਾਤ ਵਿਚ ਲਿਸ਼ਕਣ ਦਿਆਂਗਾ................. ਤੇਰੇ ਨਿੱਕੇ ਜਿਹੇ ਸੀਨੇ 'ਚ ਜਨਮੀ ਮੈਂ ਹਰ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਉੱਠਣ ਦਿਆਂਗਾ
4
28
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪੁੰਨਿਆਂ ਵਿਚ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗਰਾਂ ਉਛਲਣ ਦਿਆਂਗਾ.............. ਇਹ ਦਿਲ ਵਿਚ ਸੁਲਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਏ ਬੱਚਿਆ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲਣ ਦਿਆਂਗਾ
1
21
ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਟੋਲੇਗੀ ਹੁਣ ਕਜ਼ਾ ਕਿੱਥੇ
1
18
ਮੈਨੂੰ ਪੁਛਦੀ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਗ਼ਮਗੀਨੀ, ਏਥੇ ਫਿਰਦਾਂ ਏਂ ਪਾਤਰਾ ਕਿੱਥੇ.
1
16
ਇਸ ਨਗਰੀ ਤੇਰਾ ਜੀ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ ਇਕ ਚੜ੍ਹਦੀ ਇਕ ਲਹਿੰਦੀ ਏ ਤੈਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਉਡੀਕ ਖ਼ਤਾਂ ਦੀ ਸਿਖਰ ਦੁਪਹਿਰੇ ਰਹਿੰਦੀ ਏ
1
24
ਇਕ ਖ਼ਤ ਆਵੇ ਧੁੱਪ ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਮਹਿੰਦੀ-ਰੰਗੇ ਪੰਨੇ ‘ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿਹੜੇ ਬੂਟਾ ਬਣ ਕੇ ਉਗ ਆਵਾਂ ਜੇ ਮੰਨੇ ‘ਤੇ
2
20