𝐒𝐢𝐧𝐚 | سینا

باید برگردم به جایی که بودم، هیچ‌جا.

شاید برای حس نکردن دیگه خیلی دیر شده.

برای استراحت کردن نمیخوابم، میخوابم که بیدار نباشم.

یعنی حتی یه نفرم نبود به مردم کمک کنه؟

کاش حداقل جایی برای برگشتن بود، خسته شدم از جلو رفتن و نرسیدن.

دیگه حتی به دیدن احتیاج نیست، کیه که حالش خوب باشه؟

این دنیا واقعا بهم خوشحالی بدهکاره.

حتی برای سایه بودن هم به نور احتیاج داری.

خسته نشدید از قضاوت کردن بقیه؟ یه عمامه کم دارید با این حرفایی که میزنید.

کاش حداقل زنده نبودم که ببینم چه بلایی سرمون اومده.

آزادی رو که فراموش میکنی، تو قفس موندن حکم امنیت داره.

دیگه چیزی برای محافظت و از دست دادن ندارم.

خون جلوی چشمامو گرفته.

بعد از کشته شدن تقریبا 40 هزار نفر اکثر مردم بیخیال و راحت شنبه صبح رفتن سرکارشون. اشتباه از این بزرگ‌تر؟ حیف این همه جوون و بچه و هم‌وطن.

۹ ماه گذشته، ولی هنوز از اون دو شب بیرون نیومدم. صدای جیغ و گلوله‌ها هنوز تو سرم میپیچه.

از آدما هدف، امید، آرزو و خداشون رو بگیر ببین چیزی ازش باقی میمونه؟ ما ایرانیا واقعا آدمای سرسختی هستیم ولی این حقمون نیست.

فهمیدن درد بقیه انگار بار سنگینی گذاشته رو دوشم.

پولی که باهاش یه ماه رو میگذروندی الان نهایت خرج یکی دو روزت میشه.

از ارتباطم با آدما فقط چند تا خاطره برام باقی مونده.

چطور نادیده بگیرم وقتی از آشنا تا غریبه داره تاوانِ 47 سال پیش رو میده؟