TyRadek

Nieustannie przypominam o eksperymencie, który wyjaśnia wiele mechanizmów zachodzących aktualnie w Europie: pl.wikipedia.org/wiki/Eksper…

Nikt nie szkodzi polskiej prawicy bardziej, niż ten człowiek i jego koledzy. Czasem mam wrażenie, że oni są finansowani z tajnego funduszu Platformy Obywatelskiej.

A teraz, żeby było trochę bardziej optymistycznie, kilka słów o reakcjach na wydarzenia w Polsce, które czytam w zagranicznym internecie. Po pierwsze, Czesi. Wydarzenie wywołało u nich ogromny rezonans. W komentarzach pojawia się mieszanina podziwu i charakterystycznego czeskiego humoru. Podczas gdy przedstawiciel innej nacji po pierwszej kuli miałby paść na ziemię, Polak po otrzymaniu trzech nadal idzie do przodu i strzela do przeciwnika. Po drugie, Ukraińcy. Mam wrażenie, że od początku wojny część z nich traktowała Polaków jak trochę miękkie buły. Tymczasem teraz czytam coraz więcej komentarzy wyrażających autentyczny podziw i szacunek dla polskich służb. Ale jest w tych reakcjach coś jeszcze. Ukraińcy porównują postawę polskich policjantów z postawą własnych funkcjonariuszy. Poziom wyszkolenia, determinację, gotowość do poświęcenia, a przede wszystkim etos służby. I w części tych komentarzy przebija wręcz rozpacz. Nie tylko podziw dla Polaków, ale również bardzo gorzka refleksja nad kondycją własnych służb mundurowych. Po trzecie, Szwedzi. W ich komentarzach również dostrzegam ogromny respekt dla postawy polskich funkcjonariuszy. Zresztą podobne reakcje pojawiają się w wielu innych krajach. Wypowiedzi zarówno zwykłych internautów, jak i mniej lub bardziej kompetentnych ekspertów łączy często zdumienie i szacunek dla obu (nie waham się ich tak określić) bohaterów. I uważam, że w tej całej tragedii jest to bardzo dobry znak. Bo przypomina nam, ale pokazuje również światu (macham szczególnie do Was przyjaciele z Rosji), że jesteśmy narodem twardym. Zdolnym do stawienia oporu, gotowym do obrony i niewahającym się przed poświęceniem. A to, w świecie, który robi się coraz mniej bezpieczny, ma ogromne znaczenie.

Chciałbym spróbować skalibrować definicje kilku pojęć. Otóż skrajna prawica to nie jest po prostu prawica. Podobnie jak skrajna lewica to nie jest po prostu lewica. Wśród polskich polityków mógłbym wskazać przedstawicieli zarówno skrajnej prawicy, jak i skrajnej lewicy. Ale nie o tym jest ta piosenka. Poza tym samo wymienienie nazwisk natychmiast odpaliłoby część czytających. Pozostali polscy politycy, choć w znacznej części są to ludzie, których możliwości intelektualne oceniam dość nisko, mieszczą się jednak gdzieś pomiędzy tymi skrajnościami. I teraz najważniejsze. Normalność nie polega na tym, że automatycznie odrzucamy wszystko, co mówi człowiek, którego nie lubimy, i bezrefleksyjnie akceptujemy wszystko, co mówi człowiek z naszego plemienia. Normalność polega na umiejętności odróżnienia wypowiedzi, której celem jest manipulacja, wzbudzanie emocji i antagonizowanie społeczeństwa, od wypowiedzi będącej uczciwą, wyważoną próbą opisania rzeczywistości. Niezależnie od tego, z czyich ust pada. Bo nawet kompletny idiota może czasami mieć rację. A człowiek, z którym zwykle się zgadzamy, może zwyczajnie pierdolić głupoty. Fragment z mojej przyszlej książki pod tytułem "Syzyfowe prace".

Czyli oba plemiona rozpoczynają walkę o upchnięcie sprawcy-wariata w szeregach plemienia przeciwnego. Brak zaskoczenia. Tak po ludzku - smutne.

Jestem dziś rekreacyjnie w Krakowie. Kraków wyprzedził Wrocław o dwie długości. Pod każdym względem.

Soft power.

Kiedy pracowałem z dużymi klientami, tzw. korpo (a Polska to przecież całkiem duży klient), na wielu spotkaniach dotyczących realizacji projektów spotykałem ludzi, którzy: a) nie mieli zielonego pojęcia, o czym jest spotkanie, b) nie mieli zielonego pojęcia, dlaczego na nim są, c) nie mieli zielonego pojęcia, kto i dlaczego postanowił ich zaangażować w projekt. Niespecjalnie im to jednak przeszkadzało. Te kilka godzin mogli przecież spalić tutaj, na innym spotkaniu albo przed komputerem. I dlatego wcale nie jestem pewien, że cała ta ruchawka jest ustawką zorganizowaną wyłącznie po to, żeby wyciągnąć pieniądze. Naprawdę uważam, że bardzo możliwe jest coś znacznie prostszego: oni nawet chcieliby coś dowieźć. Tylko kompletnie nie wiedzą jak, bo są niekompetentni. Jednocześnie jednak, wyznają pierwsze i najświętsze przykazanie ludzi niekompetentnych: Bądź pewny siebie i broń swoich racji za wszelką cenę. Bo dopóki robisz to wystarczająco przekonująco, istnieje szansa, że nikt nie zauważy, że nie masz pojęcia, co robisz i nie wrzuci cię ze statku do oceanu.

Ciekawa jest nowa strategia @wirtualnapolska. Mocne rozwinięcie komentarzy i zbudowanie wokół nich właściwie osobnego produktu społecznościowego - feed, własne wątki, dyskusje z dziennikarzami, powiadomienia. To zwiększa zaangażowanie i daje powód, żeby wracać. Błyskawiczne zakładanie konta przez Google, Apple czy Facebooka. Minimalne tarcie pomiędzy czytaniem a staniem się zalogowanym użytkownikiem. Pozyskanie rozpoznawalnych autorów na naprawdę wysokim poziomie merytorycznym - vide @mmagierowski i Zbigniew Parafianowicz. Zarówno treści pisane, jak i video na naprawdę przyzwoitym poziomie. Zdaje się, że WP nie próbuje zastąpić X czy YouTube'a. Próbuje wykorzystać social media jako kanały pozyskania użytkownika, a następnie odzyskać jego uwagę już na własnej platformie. Treść -> osobowości -> dyskusja -> logowanie -> powiadomienia -> powrót użytkownika. Jeżeli rzeczywiście taki jest plan, to jest to próba odbudowania czegoś, co duże portale przez ostatnie kilkanaście lat oddawały platformom społecznościowym: bezpośredniej relacji z użytkownikiem. Mega ciekawe @vxel

Dobrze jest móc udostępnić aż dwa sensowne komentarze jednym ruchem. Życząc miłego dnia i efektywnej pracy w o jeden stopień normalniejszym świecie.

To jest niezwykle ciekawy film. Zachęcam do obejrzenia aktorów drugiego planu, który to drugi plan imputuje oglądającym, jak powinna wyglądać nowa, lepsza Wielka Brytania. Dla ułatwienia podpowiem, że jednym z bohaterów drugiego planu jest także jeden z jurorów. A podobno komunikacja podprogowa jest zakazana ;)

Chciałbym jedynie zauważyć, że nieefektywna konstrukcja ustrojowa w Polsce właśnie w takich sytuacjach pokazuje jedną korzyść. W Polsce mamy obstawione oba konie - demokratów i republikanów. Przeskoczenie z jednego na drugiego wymaga o wiele mniej gimnastyki z niż w "konkurencyjnych demokracjach".

Pan Krystian ma rację.

Zastanawiam się, na ile ta decyzja jest korzystna dla Ukrainy. Opinie?

1. Panu Warzesze można zarzucić wiele, ale jednak jego krytyka władz ukraińskich była merytoryczna i na pewno nie można jej było nazwać hejtem. 2. W jego publicystyce nie widać miłości do Rosji. 3. Trzeba przyznać, że strona ukraińska uważnie obserwuje polską publicystykę i to robi wrażenie. 4. Życzyłbym sobie, aby polskie władze potrafiłyby być tak asertywne wobec Ukrainy, jak ukraińskie są wobec Polski.