هذیانِ شراب (@Whateverdood27) profile picture

هیچ…

Joined February 2023
Photo by هذیانِ شراب (@Whateverdood27)Photo by هذیانِ شراب (@Whateverdood27)Photo by هذیانِ شراب (@Whateverdood27)Photo by هذیانِ شراب (@Whateverdood27)Photo by هذیانِ شراب (@Whateverdood27)Photo by هذیانِ شراب (@Whateverdood27)Photo by هذیانِ شراب (@Whateverdood27)Photo by هذیانِ شراب (@Whateverdood27)Photo by هذیانِ شراب (@Whateverdood27)Photo by هذیانِ شراب (@Whateverdood27)
که دستانت بوی بادامِ بکر می‌دهد، بوی باغِ سیب و گردو بوی گیلاسِ رسیده..
5
28
3
681
39,764
زیبایی؛ شبیه واپسین ذره‌ی نور در ریه‌های نمناک مه.
2
6
1
249
1,981
از دو پاکت سیگارِ نیمه‌تمام، چهار نخ کنار گذاشتم؛ هر بار می‌رم سراغشون، به خودم می‌گم: بذار با هم بکشیم. چند ماهه این قرار رو عقب انداختم؛ مگه دوست داشتن همین‌ نیست؟
92
823
«تو ساعت شماطه‌ی منی.»
1
1
117
1,121
حضورت، چیزی شبیه روشنایی…
1
1
139
1,184
تو را که بوسیدم، تمام تاکستان‌های جهان در دهانم مست شدند.
5
1
220
2,390
«خونه» گفتن به این چهاردیواری هنوز برام سخته. می‌پرسی کجام؟ اسم ساختمون رو می‌گم، نه خونه؛ چون خونه دیوار و سقف نیست، گره‌خوردن صداها و نفس‌هاست، عطر قهوه‌ی صبح و ردِ زندگی روی وسایل. یه روتین تکراری با جادوی جزئیات معمولی.
2
1
118
1,227
«برایم شیرینی و نصیحت و سیگار می‌آورد.»
2
129
1,006
شبیه نخ باریکی که از روی شعله رد شده باشد.
2
2
133
1,205
کاش امسال هم بارون رشت نصیبم بشه، هم جاده‌های کش‌دارِ جنوب.
2
2
1
115
1,347
*نصیبمون
7
273
من؛ تمام دل‌شوره‌های جهانم، همه‌ی پلک‌پریدن‌های لحظه‌های آخر.
1
4
170
1,352
آدم در این سن‌وسال نباید سراغ کشوهای قدیمی برود، بعضی چیزها را که بیرون می‌کشی دیگر نمی‌دانی کجا باید دفنشان کنی.
2
115
917
«و احساس می‌کردم که روحم از لای تشک به پایین می‌چکد.»
112
888
اداره، اول صبح: نگهبان اسپند دود کرده و بعدش عطر مشهد زده؛ انگار قراره با معجزه‌ی دود و عطر، تعفن اوضاع رو قابل‌ تحمل کنه!
93
939
گره‌به‌گره، کورتر.
2
4
2
150
2,333
«هیچ‌چیز قطعی نیست مگر این درد خفیفی که در شقیقه‌هاست.» | نامه‌هایی به ملینا | فرانتس کافکا |
2
13
206
2,191
*میلنا
3
276
من او را چونان عطر قهوه در روشنای مردد شنبه‌های پاییز دوست دارم.
2
1
176
1,375
این‌روزها به نامه‌ی ویتا سکویل وست به ویرجینیا وولف در ۲۱ ژانویه‌ی ۱۹۲۶ فکر می‌کنم؛ آن‌جا که می‌نویسد: «به چیزی تقلیل یافته‌ام که فقط ویرجینیا را می‌خواهد. به ساده‌ترین، نومیدانه‌ترین و انسانی‌ترین شکل ممکن، دلم برایت تنگ شده است.»
2
8
1
142
1,836