زندگی اکادمیک خیلی عجیبه. تو مدام داری هزینه مالی و زمانی میدی و مدااام ماکزیمم استرس رو تجربه میکنی که صرفا یه قدم جدید تو این محیط برداری
تا کی به ادمها بابت زندگی کردن عذاب وجدان میدید؟شرایط به اندازه کافی سخت هست، کسی هم فراموش نکرده چه بر ما و جوان ها گذشته، ولی اینقدر نگید عههه پس چطور هالووین میگیرید؟ چرا تولد میگیرید؟ چرا میرید کافه؟ چرا میخندید؟؟
بذارید هرجور شده با همون اندک پول یه اندک خوشی داشته باشیم:)



















