هنوز خودم نیستم!
دوستانی که میگن می‌گذره؛ بله می‌گذره ولی خیلی از ویژگی‌هات دیگه برنمی‌گرده.
مثلا من عاشق آشپزی بودم. عاشق چیدمان و خوشگل کردن خونه بودم. همیشه خونه‌م تمیز بود،به دکور خونه اهمیت می‌دادم. چقدر حوصله زندگی داشتم. مهم‌ترین چیزی که روزگار ازم گرفت دقیقا همینه: حوصله
حس می‌کنم بالاااااترین درجه‌ای که آدم می‌تونه برسه اینه که حسرت چیزی یا کسی رو نخوره، دلش نخواد جای کسی باشه (حتی یک لحظه). و مطلقا به کسی حسودی نکنه..
از نظر من این آدم به بالاترین درجه پختگی رسیده.
چقدر حرف زدن با دوست قدیمی بچگی حس خوبی داره..... انگار از دل بچگیت و خواب‌هات میاد بیرون و واقعی می‌شه و لمسش وحشتناک حس خوبی داره...🥰
