آگرین

دو تا چایی ریخت، گفت: بیا بشین اینجا باهم غصه تو رو بخوریم؛ نگفت ناراحت نباش ! نگفت حالا دیگه پیش اومده چیکار میشه کرد؟ نگفت اینم میگذره ، کلیشه تحویلم نداد. آدم باید یکی مثل دایه مو داشته باشه بشینه باهاش غصه بخوره ..

دلم تنگ ست دلم اندازه‌ی حجم قفس تنگ ست سکوت از کوچه لبریزست صدایم خیس و بارانی ست نمیدانم چرا در قلب من پاییز طولانی‌ست...

بمون برای کسی که میدونه معنی موندن رو....

گفتم :آخرشم اونایی واسم میمونن که اصلا روشون حساب باز نکرده بودم و گذاشته بودمشون حاشیه‌ی زندگی دایه عینکشو برداشت و گفت: اونام منتظرن بیاریشون وسط که برن...!

این پروسه از چشم افتادن هم واقعا ترسناکه، با یه رفتار یا یه حرف یهو کل بت‌هایی که ازش ساختی میشکنه و همه‌ چیز تموم میشه ...

بزرگ‌ترین لطفی که ما آدما میتونیم به‌هم دیگه کنیم اینه که باهم حرف بزنیم بگیم چرا ازت ناراحتم چرا میخوام ترکت کنم چرا ازت عصبانی شدم چرا دیگه دوستت ندارم و بیشتر از این زندگی رو سخت نکنیم و آدمارو با کلی علامت سوال تو ذهنشون تنها نذاریم...

نفس اگر توان نداد مرا دوباره جان نداد به این همیشه ناتمام زمان اگر امان نداد تو جان من باش و بگو زبان من باش و بگو بر سر گلدسته ی عشق اذان من باش و بگو بگو که مثل من کسی به پای عشق سر نداد از آنسوی آبی آب خبر نشد ، خبر نداد

تو منو بلاک کردی ، اما چه میدونی دلم هنوز هر شب به آخرین آنلاین بودنت سر می‌زنه.. نه برای گلایه، برای دیدنِ نقطه‌ی سبزی که روزی امیدم بود. من از زندگیت بلاک شدم، اما هنوز در خاطرِ دلم تو در دسترس‌ترین مخاطبی. حتی اگه نباشی، باز صدای پیامِ خیالت در شب‌های دلم می‌پیچه

می بوسم میذارم کنار تموم چیزایی که ندارم رو ،دستات ، شونه هات ، عاشقیات ،  همه رو.....!

اولاش سخت بود.‌. رفتنت رو میگم، ولی بعدش خودمم دنبالت اومدم که سختم نباشه!!😊

سقوط بِهتر از آویزون موندنه تموم شُدن بِهتر از مُعلّق بودنه نبودَن بِهتر از بودَن و نادیده گِرفته شُدنه .. و انگار رفتنِ مَنم بِهتر از موندنه.....

دیدی وقتی یه نفرو خیلی دوست داری یه بار ترکت میکنه و میره تو تلاش میکنی برگرده؛ وقتی برمیگرده بهش میگی که دلتنگش بودی بار دوم که میره تلاش میکنی که برگرده ولی یه دفعه میبینی مثِ قبل دوسش نداری! چون قلبت مطمئن شده هر چقدرم دوسش داشته باشه اون آدم موندن نیست..