بَنِلْ

دلم میخواد یه جایی زندگی کنم که تو هیچ خیابونیش صدای اذان پخش نشه

خدایا شکرت که دیگی که برای ما نجوشید داره سر سگ توش میجوشه.

دارم سریال gomorah رو میبینم و فهمیدم مردم ناپولی مثه مردم تبریز عاشق دکورای طلایین.

بزرگسالی اینجوریه که میشینی سریالایی که با AI درست کردنو دنبال میکنی.

دهنمونو سرویس کردن با گذاشتن ریل تکراری با کپشن «پستی که میلیونی شد».

فیلمای فرانسه رو میبینم جیگرم حال میاد.

از کلمه manipulation خوشم میاد، حس میکنم اگه ازش استفاده کنم دارم حرف مهمی میزنم.

دلم میخواست یه جای دور مهاجرت کرده بودم بعد سالها میومدم بابامو سوپرایز میکردم ولی الان نه مهاجرت کردم نه بابا دارم.

با فیلم برادر جاویدنام محسن عباسی عر زدم. «آخه من همین یه کاکا رو داشتم».

روز جهانی قهوه‌س، راستی مادرت چطوره؟

عزیزم داری میای شورت بکلس بپوش

🫠🫠

نمیدونم چجوری بگم ولی به کلمه «انبساط» میخوره بیشتر یه چیزی رو جمع کنه تا پهنش کنه.

تفریح جدیدم شده دیدن ویدئوهای فروش چمدونای جا مونده تو فرودگاه دوبی.

پنجره رو باز کردم که با صدای رعد و برق به یاد دوران جنگ بخوابم.

این پرامپته اصلا نگاه میکنه به قیافه ها؟ چرا همه رو خوشگل میکنه؟

August:

دیگه هر کلیپ از انسان و حیوان که میبینم به نظرم هوش مصنوعیه.

حالا برو گرونترین جای خواب رو براش بگیر:

تنها راه چاره گذاشتن کامنت "یاحق" برای همسو شدن انرژی و تحققه.

تو روزگاری که لاغری مُده، من هر روز دارم چاقتر میشم.