شاهکار
Replying to @egyptian_yousif
Islam is the ring of power in The Lord of the Rings. Everyone thinks they can handle it. They think they can use it, moderate it, integrate it, tame it, or negotiate with it. The Ring serves only one master, and it is not the one wearing it. As long as the West thinks it can use Islam, Islam ends up using the West. Just like the Ring amplifies the worst impulses of the one who carries it, Islam reshapes whatever institution allows it inside: Human-rights language becomes a shield for illiberal politics. Free-speech norms become a platform for anti-free-speech doctrines. Religious liberty becomes legal cover for parallel legal systems. Democracy becomes a staircase to end democracy. This is the rule of the Ring: Whoever tries to wield it eventually becomes its servant.
26
Puer Persicus⚡ retweeted
ببینید و در تمام پلتفرمها بطور گسترده پخش کنید!
#انقلاب_شیروخورشید
#پاينده_ایران_جاویدشاه
Puer Persicus⚡ retweeted
یونان تورکی ست.
از ریشهی یوندیرماخ. یعنی سوزاندن.
مثلا «ددَم یانده»
چون خشایار که تورک بود آتن رو سوزاند.
Puer Persicus⚡ retweeted
حالا ایرانیها چه رفتار نژادپرستانهای داشتن؟ آپارتاید و اردوگاه کار اجباری بنا کردن؟ استعمارگر و استثمارگر بودن؟ ملل دیگه به بردگی کشوندن؟ به اسم برتری فرهنگی، نژادی، تمدنسازی و دین دست به نسلکشی بومیان زدن؟ جنبشهای نئونازی دارن؟ چرا برای مزخرفاتتون مثال و سند نمیارین؟!
این میتونست متنی برای ستایش فردوسی و الهیاتِ ایرانی باشه که درش کارِ درست، فراتر از نژاد و دین دیده و تحسین میشه؛ ولی افسوس که نگارندهش دُچار خردسودگیه و حتا چنینچیزی رو هم دستاویز کینهتوزی به ایران میکنه.
مهمترین زنان شاهنامه «بیگانه» ان.
اگر رودابه در عشق به زال اون کارها رو میکنه و بدون اجازه و اطلاع پدرش، زال رو به خوابگاهش میاره؛ خارجیه!
اگر تهمینه در ابراز عشق به رستم تا عرضه کردن خودش به رستم پیش میره؛ خارجیه!
اگر سیندخت به تنهایی سراغ سام میره و مث دیپلمات کارکشته/
64
Puer Persicus⚡ retweeted
نامجو در این شطحیات، سه مفهوم مجزا را در یک واژه جمع کرده و با هم اشتباه گرفته است:
نخست یک «تبارنام» (ethnonym) باستانی را، سپس «عنوان رسمی» شاهنشاهی ساسانی را و نهایتاً نام«دولت-ملت» (nation-state) ایران در ۱۲۰ سال گذشته را. اگر این سه لایه را از هم تفکیک کنیم، این ادعا که «ایران فقط صد سال قدمت دارد» یا «حافظ ایرانی نبوده»، در برابر شواهد تاریخی رنگ میبازد.
۱ـ دیرینگی تبارنام
لایهٔ اول، یعنی تبارنام مردمان ایرانی، بسیار کهن است. واژگان اوستایی -airiia و پارسی باستان -ariya نامهایی برای اشاره به یک قوم یا هویت بودند و درست در نقطهٔ مقابل -anairiia (ناایرانی) به کار میرفتند. مثلاً در اوستا تعابیری مثل airiiānąm dahyunąm («سرزمینهای ایرانیان») و airiiənəm vaējō (ایرانویج) را میبینیم. داریوش و خشایارشا هم در کتیبههایشان با افتخار خودشان را اینطور معرفی میکنند: Pārsa, Pārsahyā puça, ariya, ariya čiça (پارسی، پُسِ پارسی، اَریَه/آریا و از تبار اَریَه/آریا). در بند چهارم کتیبهٔ بیستون (DB IV) هم خط یا زبان آن سنگنبشته ariyā نامیده شده است.
۲ـ نام شاهنشاهی در عهد هخامنشی
با اینحال کتیبههای هخامنشی برای اشاره به قلمرو حکومت از واژهٔ -xšaça، برای شخص پادشاه از عناوین xšāyaθiya xšāyaθiyānām (شاه شاهان/شاهنشاه) و xšāyaθiya dahyūnām (شاه سرزمینها)، برای ایالات و کل قلمرو تحت فرمانشان از -dahyu / dahyāva و بعضاً برای اشاره و تفاخر به پهنهٔ وسیع فرمانبردار خویش از واژهٔ -būmi (بهمعنای زمین) استفاده میکردند. اما عبارت بازسازیشدهٔ -aryānām xšaθra (که شکل پارسی باستان فرضی آن میتواند -aryānām xšaçam یا -aryānām xšaθra باشد) در هیچ کجای کتیبهها وجود ندارد.
در واقع میتوان گفت شاهنشاهان هخامنشی اگر چه از هویت دینی-تباری خود آگاه بودند و بدان میبالیدند اما در آن روزگار هنوز تبارنام خویش را بر کل سرزمینهای تحت فرمانشان نگذاشته بودند. (نک: MacKenzie, "Ērān, Ērānšahr," Encyclopaedia Iranica, 1998؛ Gnoli, The Idea of Iran, 1989).
۳ـ نام شاهنشاهی در عهد اشکانی
در دورهٔ اشکانی هم عنوان رسمی کشور ērānšahr نبود. اشکانیان در مسکوکات خود را با نام دیهیمی یونانی basileús basiléōn Arsákou (ارشک شاهنشاه) و صفتهای افتخاریِ رایج یاد میکردند. تنها از زمان بلاش اول (Vologases I) است که متنی به زبان پهلوی اشکانی روی سکهها میآید، اما آن سکهها هم فقط نام دیهیمی ارشک شاهنشاه را بر خود دارند، نه نام کشور را. همین واقعیت دربارهٔ سفالنوشتههای اداری بایگانی نسا هم صادق است با این تفاوت که ارشکها هنوز شاهنشاه نشدهاند و صرفاً شاهند.
عناوین پهلوی اشکانی šāhān šāh aryān و aryānšahr هم که در کتیبهٔ شاپور یکم در کعبهٔ زرتشت (ŠKZ) آمده، در واقع ترجمهٔ عناوین رسمی ساسانی از پارسیگ به پهلوی اشکانی هستند، نه اینکه مستقیماً از سنت اداری اشکانیان برداشت شده باشند. به همین دلیل نیز بود که رومیها این شاهنشاهی را بر اساس نام قوم Parθava، «پارت» (Parthia) مینامیدند و چینیها هم آن را از روی نام Aršak، «آنشی» (Anxi) میخواندند؛ چرا که نامهای خارجی معمولاً از نام سلسله یا قوم فرمانفرما تبعیت میکردند. این تحفظیست که باید همواره به خاطر داشت.
پسبنابراین در روزگار هخامنشیان و اشکانیان مفهوم ایران (مردمانی از تبار ایر و مزدیسن) وجود داشت اما هنوز در چارچوب یک ایدئولوژی دولتی صورتبندی نشده بود، تا اینکه خاندان جلیل ساسان از تخمهٔ دارا پور دارا به سریر شاهنشاهی برآمدند و طرحی نو و انقلابی درانداختند.
۴ـ انقلاب ساسانی؛ شاهنشاهی ایرانیان نه ملک طلق خاندان ساسان
چنانکه پیشتر نیز گفتم نوآوری واقعی سیاسی با قدرتگیری ساسانیان رخ داد؛ اما این نوآوری نه در خلأ که بنیادنهشته بر سنتی دیرینه و در چارچوب ایدهای بسیار کهن بود. ایدهای که بر مبنای آن اردشیر پاپکان خود را šāhān šāh ī ērān (به پارسیگ) وšāhān šāh ī aryān (به پهلوی اشکانی) نامید نه فلان شاهنشاه از بهمان خاندان که پیشتر در روزگار اشکانیان مرسوم بود. عنوانی که با فتح سرزمینهای ناایرانی و نامزدیسن در روزگار پسرش شاپور یکم گسترش یافته و صورتšāhān šāh ī ērān ud anērān یا šāhān šāh ī aryān ud anaryān گرفت.
شاپور در کتیبهٔ کعبهٔ زرتشت نیز صریحاً میگوید: ērānšahr xwadāy hēm (به پارتی: aryānšahr xwadāy ahēm و به یونانی: toû Arianôn éthnous despótēs eimi)؛ که یعنی: «من خداوندگار ایرانشهرم».
/۱
Puer Persicus⚡ retweeted
متن منقول که من مواعظی از جنس آن را «دکترین آتئیسم مسجدی» نامیدهام، مثل همهٔ متون اینچنینی در لایهٔ سطحی خود، بیانی مدرن، بهظاهر عقلگرایانه، تخصصگرایانه و تکنوکراتیک دارد –خصلتی که ایرانیان بخاطر تجربهٔ موفق دوران پهلوی خیلی دوستش دارند– اما دقیقاً بهدلیل همین رویکرد استریل و انتزاعی، واجد کارکردهایی است که دستگاه امنیتی حکومتهای تمامیتخواه نه تنها از آن هراسی ندارند، بلکه از ترویج آن استقبال میکنند.
چرا؟ به سه دلیل زیر:
۱ـ زدودن «چسب وحدتبخش اجتماعی» و تسهیل پروژهٔ اتمیزهسازی
دستگاه امنیتی برای بقای خود نیازمند جامعهای «اتمیزهشده» (منفرد و متفرق) است. جوامع برای عبور از بحرانها و شکلدهی به کنشهای بزرگ جمعی، به یک «چسب وحدتبخش اجتماعی» نیاز دارند. این سیمان از جنس گزارههای خشک حقوقی یا فرمولهای تکنوکراتیک نیست، بلکه از جنس اسطوره، مفاخر مشترک، روایات هویتی و پیوندهای عاطفی عمیق است.
وقتی این متن با برچسب «نبش قبر تاریخ» و «اسطورههای منقضیشده»، تمام عناصر هویتبخش تاریخی و سنتی را از ریشه میزند، عملاً جامعه را دچار گسست و بیوزنی فرهنگی میکند. انسان تهیشده از اسطوره و روایات حماسی مشترک، به فردی منفعل، تنها و فاقد افق تخیل جمعی تبدیل میشود. این دقیقاً همان خروجی مطلوب دکترین «آتئیسم مسجدی» است: تولید شهروندانی خشمگین اما منزوی که هیچ زبان عاطفی مشترکی برای فداکاری و اتحاد ندارند.
۲ـ جایگزینی «سازماندهی انضمامی» با «روشنفکری انتزاعی»
فارغ از میراث مشترک و چسب وحدتبخش، هراس اصلی نهادهای امنیتی، شکلگیری تشکلهای مستقل زیرزمینی و ساختارهای هویتی موازی (مانند کلیساها یا معابد خانگی، انجمنهای دینی-مکتبی یا شبکههای دگراندیشان) است؛ چرا که این نهادها واجد «سرمایهٔ اجتماعی»، اعتماد متقابل، انضباط تشکیلاتی و شبکهٔ همکاری و تراکنش مالی هستند.
این متن با نفی مطلق هرگونه امر استعلایی یا پیوند سنتی و با پناه بردن به این گزاره که «ایران امروز به جامعهشناس و حقوقدان نیاز دارد، نه موبد و هیربد»، امر سیاسی و مبارزهٔ اجتماعی را از یک «کنش سازمانیافتهٔ تودهای» به یک «بحث دانشگاهی و نخبگانی» تقلیل میدهد. نهاد قدرت از جامعهشناسان و حقوقدانانی که در اتاقهای بسته یا توییتر و تلگرام به نقد انتزاعی ساختار میپردازند، هراسی ندارد؛ هراس قدرت از هستههای منسجم اجتماعیست که آتئیسم مسجدی عملاً با تکفیر ریشههای هویتی، امکان شکلگیری آنها را منتفی میکند.
بگذارید سوزن را به خودم بزنم: دستگاه امنیتی کاری به کار ابوبهرام ندارد اگر خودش گاف ندهد، اما اگر بفهمد آقای پوربختیشوع در پی تشکیل یک کلیسای خانگیست، هر کار که لازم باشد برای از هستی ساقط کردنش میکند، چنانکه پیشتر با دیگر کلیساهای خانگی کرده است. پیش از آنها نیز اتحاد شوروی چنین میکرد و حتی حاضر شد خصومتش با کلیسای ارتدوکس را کنار بگذارد تا از اقبال عمومی به این کلیساهای مخفی خانگی کاسته شود.
۳ـ ترویج وضعیت «نفی سلبی بدون ایجاب»
نویسنده مدعی است که راهحل، گذار به حقوق بشر و خرد جمعیست، اما مکانیسم رسیدن به این مفاهیم وارداتی را نمیشناسد و همهچیز را در یک خلأ فرهنگی تصور میکند. پوزیتیویست است اما ادعای عقلگرایی میکند. :))
در عمل اما، وقتی شما یک سنت چندهزارساله را بدون بازخوانی و صرفاً با رویکرد حذف مکانیکی طرد میکنید –چرا که در یک جامعهٔ باستانی احکامی طهارتی با کارکرد بهداشتی هم وجود داشته که برای ادرار گاو خاصیت ضدعفونیکننده قائل بوده– جامعه را به سمت نوعی نهیلیسم (پوچگرایی) هدایت میکنید.
این تفکر، افراد را در وضعیت «آتئیسم واکنشی» نگه میدارد؛ یعنی فرد میداند چه چیزی را «نمیخواهد» (تئوکراسی مستقر)، اما چون پیوندهای تاریخی و هویتیاش قطع شده، هیچ تصویر ایجابی و زنده از آنچه «میخواهد» ندارد و نمیتواند درون سنت خودش و با وامگیری از اندیشهها و سنن مدرن، طرحی نو دراندازد. جامعهای که حول یک ارزش گرم و مشترک متحد نباشد و صرفاً درگیر یک نفی سلبی و ذهنی باشد، توانایی تولید «ارادهٔ عمومی» برای تغییر را نیز نخواهد داشت و در نهایت به بقای نظم موجود تن خواهد داد.
البته من نمیخواهم به نگارنده اتهام وابستگی به دستگاه امنیتی بزنم، نه. صرفاً میخواهم بگویم: خیال نکنید که با این ترهاتبافیها دارید برای سکولاریسم علیه «همهٔ تئوکراسیهای ممکن» شمشیر میزنید! نه. صرفاً دارید خودتان را متفرقتر از آنچه که هستید میکنید.
یک تلنگر جدی: آیا تا به حال از خودتان پرسیدهاید که چرا دیاسپورای ملل دیگر همه در جامعهٔ میزبان تشکیلات و لابیهای متحزب سازمانیافته و جوامع بههمپیوستهٔ همبسته دارند اما شما نه؟ بد نیست اگر به آن فکر کنید.
اینکه برای رهایی از اسلام شیعی باید به زرتشتیگری برگشت، یک فرار از چاله به چاه است و تعویض یک دگماتیسم با دگماتیسم دیگر. دین زرتشتی عصر ساسانی خود یک سیستم طبقاتی خشن و تئوکراسی موبدان بود؛ متون آن (مثل وندیداد) هم لبریز از احکامی است که هیچ سنخیتی با جهان مدرن ندارد. مشکل ما نام دین نیست، بلکه دخالت متافیزیک و تقدسگرایی در اداره جامعه است. فرقی نمیکند عمامه باشد یا کلاه موبدی، سپردن فرمان سیاست به دست مذهب خروجیاش عقبماندگی است.
راهحل ایران نه نبش قبر تاریخ و بازگشت به آیین باستان، که گذار کامل به سکولاریسم، اومانیسم و تفکر انتقادی است. دین باید به حوزه خصوصی برود و قانون بر اساس حقوق بشر و خرد جمعی نوشته شود. هویت ما باید بر پایه «آینده مشترک، توسعه و حقوق شهروندی» تعریف شود، نه بر اساس خون، نژاد یا دین نیاکان. ایران امروز به جامعهشناس، حقوقدان مدرن و متخصص نیاز دارد، نه به احیای موبدان. نجات ما در نگاه به جلو و علمگرایی است، نه پناه بردن به اسطورههای منقضیشده و انسداد فکری.
Puer Persicus⚡ retweeted
- abar ebgad ī tāzīgān – (az Jāmāspīg XVI)
- On the onslaught of the Arabs (Muslims) – (from Jāmāspīg, XVI)
- دربارهٔ ابگد تازیان (مسلمان) – (از جاماسپی، ۲۶)
... ud tāzīgān harv rōz ped-zōr-u-nērōgdar bavend, ud šahr šahr frāz gīrend, ud mardōm hamāg ō abārōnīh ud drōv vardēnend, ud harv tis hān gōbend ud kunend ī az-išān xvēštan sūdumanttar.
u-šān vurravišn ī frārōn aziš appār baved.
ud ped abēdādīh ēn Ērānšahr ō višōbišn ud bār ī grān rased.
ud amar zarrēn ud asēmēn, ud vas-iz ganz ud xvāstag hambār kunend, ud hamāg vinī ud apēdāg baved, ud vas-iz ganz ud xvāstag ī šāhagān ō dast ud pādixšāyīh ī dušmenān rased.
ud margīh ī abēzamānag vas baved.
ud hamāg Ērānšahr ō dast ī avēšān dušmenān rased.
ud anērān ud ērān gumēzīhend ēdōn kū ērīh az anērīh pēdāg nē baved, ud hān ī ērān abāz ō ērīh ēstend.
... و تازیان هر روز پُرزور و نیرومندتر شوند، و شهر شهر فراز گیرند، و مردمان را همه به وارونی و دروغ بگردانند.
هرچه که گویند و کنند برای سود خویشتن باشد.
[از پی حضورشان] گِرَوِش فرارون (ایمان به راستی) حذف و نیست گردد.
از پی بیداد، این ایرانشهر به آشوب و بار گران (مصیبت سنگین) رسد.
بیشمار [چیزهای] زرین و سیمین و نیز بسی گنج و خواسته (ثروت) انبار کنند و همه گم و ناپدید شوند. نیز بسی گنج و خواستهٔ شاهانه به دست و پادشایی (اختیار) دشمنان رسد.
و مرگومیر ناگهانی بسیار باشد.
و همهٔ ایرانشهر به دست دشمنان افتد.
انیران و ایران چنان به هم بیامیزند که ایری از انیری پیدا نباشد و ایران (ایرها/ایرانیان) دست از ایری بکشند.
... and the Arabs will day by day become stronger and more powerful, and will seize province after province; and they will convert (by force) men to unrighteousness and falsehood.
Everything that they will say or do will be the more profitable for themselves.
And from them righteous faith will be removed.
On account of lawlessness, Ērānšahr will be involved in devastation and heavy burden.
They will accumulate innumerable golden and silvern (objects) and also much treasure and wealth, and all will be lost and disappear, and much royal treasure and property also will pass into the hands and authority of enemies.
Many deaths will occur before the proper time.
All Ērānšahr will pass into the hands of the enemies.
Non-Aryans will mix themselves with the Aryans, so that the Aryan manner will not be distinguished from the non-Aryan manner, and the Aryans will give up the Aryan manner.
- Read it from here:
erman.super.site/madayan-tex…
Puer Persicus⚡ retweeted
آموزش زبان مادری [با بودجه عمومی] : بله
آموزش به زبان مادری [با بودجه عمومی]: ابدا
آموزش به هرزبان دیگری [با بودجه خصوصی]: به من چه که دخالت کنم.
Puer Persicus⚡ retweeted
Hayek: “Socialism assumes that all the available knowledge can be used by a single central authority.”
“It overlooks that modern society is based on the utilization of widely dispersed knowledge of millions of men.”
Puer Persicus⚡ retweeted
وقتی که جریانهای چپ از دموکراسی و جمهوری برای ایران صحبت میکنند، مراد آنها جمهوریِ مبتنی بر حاکمیت ملی و تفکیک قوا و پاسخگویی نهادهای منتخب در چارچوب دولت-ملت مدرن نیست، این جماعت به دنبال واسپاری حاکمیت به نفع تجربهی میلیتاریستی کوبانی و ساختار سیاسی برآمده از روژاوا هستند
Puer Persicus⚡ retweeted
“The rise of Fascism and Nazism was not a reaction against the socialist trends of the preceding period but a necessary outcome of those tendencies.”
— Friedrich Hayek






























