bir zamanlar belki de fırtınalara karşı koymuş yeşil bir yaprağın, şimdi hafif bir yel karşısında kolayca oradan oraya sürüklenmesinden duyulan derin bir acı.
bir güz yelinde
savruluyor yapraklar —
yürekte ağrı
sevilen insanın her şeyden önce umudu oluyor. o, gereksiz dertlerden ve uğraşlardan vazgeçiyor. kendisini anlayan, kendisini anlatabileceği birisi oluyor. ve her şeyi hayra yoruyor. uğruna mücadele edebileceği, mücadelesini ve emeğini anlamlı kılan birisi oluyor.
ilgisizlik, umursamazlık, kayıtsızlık sevgiyle bağdaşabilecek şeyler değildir. bakın, bir noktada kötülük bile sevgiyle bağdaşabilir ama bunların bağdaşabilmesi mümkün değildir. bu böyledir.
47
1,230
insanların neler çektiğini bilmeden, kendi zamanında rekabet yok diye günümüzde hak etmedikleri yerlerde olan zevatın iş bulamayan, torpili ve çevresi olmayan gençleri iş beğenmemekle suçlayıp sisteme, iktidara tek bir söz söylememesi kelimenin tam anlamıyla mide bulandırıcı.
93 puan alıp 20. olduğum bir sınavın mülakatında elendim. dava açtım, davam reddedildi. istinaf ve temyiz başvurularım reddedildi. mülakatın ve mahkeme kararlarının ortak noktası gerekçesizlik.
yani özetle idare ve yargı diyor ki, aman kadrolaşmanın tadı kaçmasın ali rıza bey.
sessiz, sade, anlamlı bir varoluş istiyorum. bir yağmur damlasının bir yapraktan süzülüp gitmesi gibi geçip gitmek istiyorum yaşamdan.
yaşamın kısacık bir anında gerçekleşen küçük, basit, sade şeylerin insanı mutlu edebilmesi mucizedir.
insanın hiçbir kuşku, hiçbir kaygı duymadan bir başka insan için emek harcaması, mücadele etmesi gerek. yoksa olmuyor, her çaba anlamsızlaşıyor.
mutluluğun yaştan bağımsız olduğunu anlamak gerek. 20’lerinde ölsem de kurtulsam diyen bir insan, 30’larında, 40’larında pek âlâ yaşamaktan keyif aldığı için ölüm düşüncesinden dehşete düşebilir. mutluluk yaşla değil, yaşama biçimiyle ilgilidir.
insan aşka düşmez, aşk insanın içine düşer. nasıl ki bir yağmur damlası bir yaprağın üstüne düşerse öyle düşer hem de, — sertçe ve birdenbire düşer, bu düşüş yaprağı sarsar ama sonra o damla dingin dingin süzülmeye başlar.
yemek yapıyorum, kedim meraklı gözlerle beni izliyor, dışarıda muhteşem bir yağmur yağıyor. matsuo başō’nun haikularından birisini yaşıyorum şu an, —sade, temiz ve huzurlu.




