ALBATROS ATHRYA (@ceomobil) header
ALBATROS ATHRYA (@ceomobil) profile picture

Arkeoloji,insan,yenilik,proje,kedisi var eh doğal olarak hayvansever,yazmaya çalışıyor,taşlardan birazcık anlar

Büyükçekmece, Türkiye
Joined March 2012
Photo by ALBATROS ATHRYA (@ceomobil)Photo by ALBATROS ATHRYA (@ceomobil)Photo by ALBATROS ATHRYA (@ceomobil)Photo by ALBATROS ATHRYA (@ceomobil)Photo by ALBATROS ATHRYA (@ceomobil)Photo by ALBATROS ATHRYA (@ceomobil)Photo by ALBATROS ATHRYA (@ceomobil)Photo by ALBATROS ATHRYA (@ceomobil)Photo by ALBATROS ATHRYA (@ceomobil)Photo by ALBATROS ATHRYA (@ceomobil)
Pontus'tan esen sert rüzgar aretai'nin sazlıklarında ıslıklar çalıyor,rüzgar gümüş gölde hırçın dalgalara dönüşüyor. Sazlıklarda yuvalanan angıt kazlarının sesleri,kefal ve sazanların sudan zıplayıp metrelerce suyun dışından koca cüsseleri ile suya dönüşleri ....
3
49
ALBATROS ATHRYA retweeted
Kariye’de narteksten içeri geçerken insanı karşılayan mozaiklerden birinde Meryem, göğsünde çocuk İsa’yı taşır. Meryem’in etrafında yazıt okunur: Ἡ Χώρα τοῦ Ἀχωρήτου, “Sığdırılamayanın Mekânı.” Karşıdaki mozaikte İsa’nın yanında ise başka bir sıfat yer alır: Ἡ Χώρα τῶν Ζώντων, “Yaşayanların Diyarı.” Hristiyan inancına göre hiçbir yere sığmayan, sınırsız olan Tanrı, bir kadının rahmine sığmıştır. Meryem, sonlu bir bedende sonsuz olanı taşıyan yerdir. Bizans ilahilerinde de bunun karşılığı vardır; Akathistos ilahisi Meryem’i “sığdırılamayan Tanrı’nın mekânı” (Θεοῦ ἀχωρήτου χώρα, 15. oikos) diye selamlar. Khora burada artık bir bölge değil, imkânsız görünen bir kabullenişin, bir yer açmanın adıdır. Bu sözcüğün böyle bir yükü taşıması bir rastlantı değildir. Klasik Yunan düşüncesinde khora’yı en baş döndürücü biçimde düşünen kişi Platon’dur. Timaios’ta (48e–53c) Platon evreni açıklarken iki türün yetmediğini söyler. Ebedi model, yani idealar ve bu modelin kopyası olan görünür dünya vardır. Ama kopyanın bir yerde ortaya çıkması gerekir. Bu yüzden “üçüncü bir tür” (τρίτον ἄλλο γένος, 48e) eklenir ve Platon onu ilk andan “zor ve belirsiz” (χαλεπὸν καὶ ἀμυδρὸν εἶδος, 49a) diye tanıtır. Bu üçüncü türe tek bir ad vermez, bir imgeler zinciriyle yaklaşır. Khora oluşan her şeyin alıcısı (ὑποδοχή), sütannesi (τιθήνη, 49a), anasıdır (μήτηρ). Model baba, oluşan şey çocuk, khora ise anadır (50d). Her biçimi alabilmesi için kendisi biçimsiz (ἄμορφον, 51a) olmalıdır. Güzel koku yapanlar kokuyu taşıyacak sıvıyı önce kokusuz hale getirir (50e). Altından sürekli yeni şekiller dökülüyorsa, “Bu nedir?” sorusunun en doğru cevabı “üçgen” değil, “altın”dır (χρυσός, 50a–b). Ateş, su, hava durmadan birbirine dönüşür; onlara “bu” (τοῦτο) denemez, ancak “böyle olan” (τοιοῦτον) denebilir (49d–e). Değişmeden kalan, onların içinde belirdiği yerdir. Peki böyle bir şey nasıl bilinir? Platon’un cevabı şaşırtıcıdır: Khora, “duyular olmadan, bir tür piç akıl yürütmeyle dokunulabilir; güçlükle inanılabilir” (μετ' ἀναισθησίας ἁπτὸν λογισμῷ τινι νόθῳ, μόγις πιστόν, 52b). Νόθος, Atina hukukunda yurttaş olmayan bir anneden doğan, meşru mirasçı sayılmayan çocuktur. Karşıtı γνήσιος, yani “meşru, öz” olandır. Aristophanes’in Kuşlar’ında Peisthetairos, annesi ölümlü olduğu için babasının mirasından pay alamayacağını anlatırken Herakles’e “Çünkü sen piçsin, meşru değilsin” der (νόθος γὰρ εἶ κοὐ γνήσιος, 1650). Platon bu gündelik ve sert sözcüğü bilerek seçer. Khora ne idealar gibi saf akılla ne de görünür şeyler gibi duyularla kavranır. Onu yakalayan düşünce, iki meşru bilgi yolunun arasında doğmuş katışık bir düşüncedir. Platon’a göre onu bir rüyada görür gibi düşünürüz (ὀνειροπολοῦμεν βλέποντες, 52b): Var olan her şeyin bir yerde olması gerektiğini söyleriz, ama o yerin kendisini hiçbir zaman doğrudan göremeyiz. Kariye’deki yazıtla Timaios arasında doğrudan bir soy ilişkisi kurmak doğru olmaz. Platon’un khora’sı tanrısal değildir, kişisel değildir, kimseyi kurtarmaz. Bizans teolojisinin khora’sı ise Tanrı’nın insan bedenine bürünmesinin, yani enkarnasyonun dilidir. Ama iki düşünce aynı sorunun etrafında döner: Kendisi hiçbir şey olmadığı halde her şeye yer açan bir yer nasıl düşünülebilir? Platon’da biçimsiz olan bütün biçimleri alır. Kariye’de sonlu olan sonsuzu taşır. Her ikisinde de khora, sıradan mantığın sınırında duran bir kabullenişin adıdır. Bu karşılaşmayı Kariye’de düşünmek ayrıca anlamlıdır. Yapıyı XIV. yüzyılın başında yeniden düzenleyen Theodoros Metokhites, Platon’u ve Aristoteles’i yakından tanıyan, klasik geleneği kendi zamanının teolojik dünyasıyla birlikte düşünen bir bilgindi. Mozaiklerin altın zemini de bir bakıma bir khora’dır: Kendisi hiçbir figür değildir, ama bütün figürler onun üzerinde belirir. Işık değiştikçe titreşen o zemin, Platon’un ancak “piç bir akıl yürütmeyle” yakalanabileceğini söylediği şeye belki de görünür dünyada yaklaşabileceğimiz en yakın imgedir.
2
13
1
79
4,366
ALBATROS ATHRYA retweeted
Around 300 BC, a thirty-year-old Phoenician merchant named Zeno of Citium stood on the deck of a cargo ship cutting through the Aegean Sea, watching his entire life's worth rise and fall with the swells. Below his feet sat a fortune in Tyrian purple—the most coveted luxury in the ancient Mediterranean. Extracted drop by microscopic drop from the mucus glands of tens of thousands of crushed Murex sea snails along the Levantine coast, the dye was worth more than its weight in silver, reserved for the robes of kings, generals, and emperors. Zeno had staked everything he owned on that single voyage from Cyprus to the Greek mainland. If the ship reached the port of Piraeus intact, he would be wealthy for life. Just off the coast of Attica, within sight of land, a sudden gale tore across the water. Violent waves splintered the hull against the rocks, dragging the chests of royal dye into the dark abyss of the Aegean. Zeno clung to wreckage and washed ashore near Athens with salt in his lungs, torn clothes on his back, and not a single drachma to his name. In an afternoon, the sea had erased his status, his inheritance, and his future. Most men broken by a catastrophe of that magnitude spend the rest of their lives mourning the ghost of who they almost were. Zeno walked into Athens instead. Wandering through the noisy streets of the city, still reeling from his ruin, he stepped into the quiet shade of a bookseller’s stall to escape the chaos of the marketplace. The bookseller was reading aloud from a papyrus scroll—Xenophon’s Memorabilia, a firsthand account of the life and conversations of Socrates. Zeno sat silently and listened as the bookseller read of a man who needed neither gold nor purple robes to command a room, a man who treated poverty, exile, and even a cup of hemlock as minor inconveniences compared to the sovereignty of his own mind. Something inside the ruined merchant snapped into focus. Look at the surviving marble bust of Zeno from antiquity—the deeply furrowed brow, the lean, weathered cheeks, the gaze of a man stripped of every illusion—and you can almost see the exact moment the merchant died and the philosopher was born. Leaning forward, Zeno interrupted the bookseller and asked a question that altered the course of Western civilization: "Where can I find men who live like this?" At that exact moment, Crates of Thebes—the most famous Cynic philosopher in Athens, a man who had voluntarily given away his own vast fortune to live free of material bondage—happened to be walking past the shop. The bookseller simply pointed out into the street and said, "Follow that man." Zeno became Crates’ student that very day. For the next two decades, he studied under the sharpest minds in Greece before synthesizing their teachings into his own school of thought. Because he could not afford to buy a grand lecture hall like Plato’s Academy or Aristotle’s Lyceum, Zeno taught out in the open air on a public colonnade in the heart of the Athenian marketplace known as the Stoa Poikile—the Painted Porch. From the name of that public porch, his followers became known as the Stoics. The philosophy Zeno built on that porch was forged directly in the cold waters of his shipwreck. He realized that human suffering rarely comes from the events of the world themselves, but from our desperate insistence that we own things that were only ever loaned to us by fortune. Wealth, reputation, empires, and cargoes of royal dye belong to the sea and the wind; the only thing a human being truly possesses is the discipline of their own judgment and the integrity of their character. Decades later, when Zeno was the most revered thinker in Athens—honored by kings and offered the keys to the city—he looked back on the afternoon the Aegean swallowed his fortune and delivered a quiet verdict that echoes across two thousand years: "I made my most prosperous voyage the day I suffered shipwreck." Every life eventually meets its own coast of Attica, where the plans we spent years building are smashed against the rocks of an indifferent world. The enduring value of Zeno’s story lies in what happens the morning after the storm: realizing that when fate strips away everything you thought you needed, it often leaves you standing directly in front of who you were actually meant to become.
38
310
18
1,305
51,171
ALBATROS ATHRYA retweeted
Hayırlı işler, bol gülüşler. 4 gün önce BDDK Başkanlığından istifa eden Şahap Kavcıoğlu'nun oğlu otoyol avukatı çıkmasın mı? 🤦🏻‍♂️ 1.045 TL'yi 12 bin TL olarak aldılar. Aracına haciz koydun da arsaya neden koyarsın be kardeşim? Yazık yahu!
Eski Ulaştırma Bakanı Sn. Mehmet Cahit Turhan, Kuzey Marmara Otoyolu şirketinin CEO'su. Allah aşkına, bir bakan, bakanlık sonrasında bir şirkete neden CEO olsun? Bakanlığın bir makamı var, bir ağırlığı var. Milletin sırtından beslenen bir şirketin 10 kat, 20 kat hakkaniyete aykırı bir şekilde sömürülmesine vicdanı nasıl sığıyor? Gelin, el insaf deyin ve bu kanun tasarısını Meclisten geçirin. Buna herhangi bir otoyol şirketinin gücü yeter, biliyoruz. Birkaç telefonla bir ayda çözebileceğinizi de biliyoruz. İnsanlar ödediği paraları helal etmiyor. Çoluk çocuğunuza haram para yedirmeyiniz.
582
4,201
284
13,360
749,688
1921 de Çan kulesi meydan çeşmesi be kilise #büyükçekmece #tepecik #playa #istanbul Renklendirme yapay zeka
2
141
ALBATROS ATHRYA retweeted
İstanbul için sevgi ile son 7 yılımdan, gece gündüz soluk soluğa arkadaşlarımla kardeşçe, hep birlikte, emekle hayata sunduğumuz 16 değer ❤️ #İBBMiras #i̇stanbul @oktayozel @ohnearkitekt @TVolkanAslan @IbbMiras @ibb_kultur
84
622
41
4,571
67,547
ALBATROS ATHRYA retweeted
Vatandaşa cezalar nasıl yazılıyor? Gökhan Günaydın, HGS'de dönen soygunu ifşaladı
343
2,958
80
12,056
513,043
Çok güzel bir video geldi özelden. Bu, ücretli otoyol şirketleri hakkında açık bir suç duyurusudur! Tüm Cumhuriyet savcılarını göreve davet ediyorum! Ödeme ekranında borçlar, cezaya düşmeden görünmüyor. Üstelik toplu borç sorgulamalarında da bu geçişler hiç yer almıyor. Vatandaş borcunu ödemek istese bile göremiyor, ardından katlanmış cezalarla karşı karşıya kalıyor! Filo araçları bulunan firmaların neden battığı şimdi daha iyi anlaşılıyor! Bu uygulamalar derhâl soruşturulmalı. Bu saatten sonra bu şirketlere kesinlikle kayyım atanmalı! Bu dolandırıcılık iddialarına artık dur diyelim
622
3,834
181
10,373
251,858
ALBATROS ATHRYA retweeted
Bu adam 35 sene önce ülkeden ayrıldı, türkçesi ifade kabiliyeti olağanüstü, bizi çok sevdi biz de onu çok sevdik, videonun sonu ise beni paramparça etti, çok üzgünüm çok.Devri daim olsun yattığı yer incitmesin🙏🙏🙏
44
239
16
3,182
86,127
İstanbul’a verdikleri emeklerinin hatırına be şeyler yapılabilir İstanbul’un mirasına sahip çıkabiliriz @IbbMiras @mhrpolat
Bugün, Reşad Ekrem Koçu’nun ortağı Mehmet Ali Akbay ile birlikte bir dönem İstanbul Ansiklopedisi’ni hazırlayıp yayımladığı Mühürdarzade Han’ın üçüncü katında bulunan 315 numaralı yazıhaneye girdim. Bugün bir optik deposu olarak kullanılan bu mekanın hikayesini çalışanlara anlatarak içeriyi fotoğraflamak için izin istediğimde sağ olsunlar, anlayışla karşılayıp içeri girmeme izin verdiler. Yazıhanenin kapı eşiğinde dururken, bir zamanlar İstanbul Ansiklopedisi’nin bu odada hazırlandığını, dönemin yazar ve araştırmacılarının burada bir araya geldiğini düşünmek, bir zamanlar Koçu’nun baktığı pencereden İstanbul’a bakmak tarifsiz bir heyecandı. Bu eski handaki oda, bir zamanlar İstanbul’un hafızasını kayda geçirmek için verilen o büyük emeğin ve çabanın yaşandığı mekan olarak benim için çok çok kıymetli. ❤️ Fotoğrafların devamı yorumda…
39
BU EDİT PATLAMALI ABİ BU NE !
95
2,010
83
13,591
338,781
Fevkaladenin fevkindeyiz efendim diyebiliriz gönül rahatlığı ile bunlar büyük işler 🙏🙏
Bir mekan daha… İBB Miras olarak İstanbullular için hazırladığımız yeni nesil son projeyi size sunmak için geri sayıma başladık, heyecanlıyız ☀️❤️ Çok yakında… #İBBMiras #İBBKültür
3
76
Yansımalar #Büyükçekmece arşivimden
1
3
108
ALBATROS ATHRYA retweeted
LÖSEV Turuncu Haftası’nda ben de bu kızılgerdan fotoğrafıyla destek oluyorum. Lösemili çocuklarımızın mücadelesine umut olmak, farkındalık yaratmak ve daha çok çocuğun sağlıklı bir geleceğe kavuşmasına katkı sunmak için siz de turuncuya ortak olun, paylaşın, umut olun! 🧡 #MucizeVeUmudunAdıLÖSEV
3
109
8
965
12,484
Almanya’dan gelip turna peşinde koşan oğluş #büyükçekmece
4
209
ALBATROS ATHRYA retweeted
Kastamonu’da şehrin merkezi neresidir diye sorarsanız bence bu binanın olduğu yerdir. Burası Mahkeme Altı mahallesi ya da muhitinin ismini aldığı yer. Mahkeme Binası. Hemen altında Kastamonu’nun geleneksel çarşısı, kapanları (borsa), bedesten ve hanlar vardır. Kalenin eteklerine doğrudur. Şimdi ayakta değil ama kalenin iç surları dahilindeki bu mahkeme binasının olduğu yer Çobanoğlu devrinden cumhuriyete kadar şehirde mahkeme ve yargı merkezi olarak bilinen ve kullanılan bir mekândır. Elbette bu bina ilk mahkeme binası değil. Osmanlının son döneminde yapılan taş bina. Mahkeme ve kadının, çarşının merkezinde olması ve çarşıların mahkeme altı olarak isimlendirilmesi, yargı ile ticaret ve iktisadi faaliyetlerin ilişkisi açısından da önemli. Bu mekan ve konumu üzerinden bir şehir iktisadi tarihi yazmak, okumak, taşranın yerel iktidar odakları üzerinde düşünmek mümkündür. Osmanlı şehirlerinde kadı, yalnızca uyuşmazlıkları çözen bir yargıç değildi. Aynı zamanda piyasa düzeninin gözetimi, esnaf ilişkileri, narh uygulamaları ve çeşitli beledî işlevlerle bağlantılı bir otoriteydi. Muhtesip ve diğer görevlilerle birlikte işleyen bu düzen, şehir ekonomisinin hukukî ve idarî çerçevesini oluşturuyordu. Şu anda ne yazık ki, bu bina tarihsel öneminden uzak bir şekilde depo olarak kullanılıyor. Burasının, şehrin tarihi ve kültürü açısından bir müze ve tarihsel çalışmalara ev sahipliği yapacak şekilde işlevlendirilmesi gerekir.
2
12
4
197
9,324
ALBATROS ATHRYA retweeted
Bu ara çok ünlü bir arkeoloğun "Baktılar halk Hristiyan olmuyordu Efes'te, o zaman Meryem Ana'yı Kybele gibi giydirdiler" sözlerinin yer aldığı bir röportaj önüme geliyor. "Sizin inandığınız Kybele, Artemis işte Meryem Ana'dır" demişler ve Efes'te Hristiyanlık yayılmış. Gerçekten ne diyeceğimi bilemiyorum. Neresinden başlayayım. İlk önce Efes'e Hristiyanlığı yaymaya gelen Pavlus'tu. Efes'te önce çok kötü bir şekilde karşılandı. Artemis heykelleri yapan tüccarlar halkı kışkırtıp onu tiyatroda neredeyse linç edilmesini sağlayacaklardı. Ancak daha sonra yine Pavlus'un mektuplarından görüyoruz ki Efes'te bir kilise vardı. İsa çarmıha gerilirken, annesini Elçi Yuhanna'ya emanet ettiğini biliyoruz. Yuhanna Efes'e Pavlus'tan çok sonra gelmiştir. Yani Meryem ve Yuhanna oraya geldiklerinde zaten en az bir kilise orada bulunuyordu. Meryem Ana'nın Kybele gibi giydirme meselesi 5.yy'da ortaya çıkan resimler üzerinden tartışılır. Tahtta oturan kucağında bebek İsa olan görkemli bir figür olarak karşımıza çıkar. Ancak taç, taht ya da görkemli elbiseler sadece Kybele'ye özgü değildir. Antik dünyada birçok tanrıçalar, imparatoriçelerin tasvirinde de kullanılmıştır. Meryem'in Kybele'nin yerini aldığı iddiası sadece Kybele bağlamında değil Isis bağlamında da ele alınır. Ancak bu benzetmeler, bu tasvirler kültürel ve sanatsal olarak etkileşimin bir sonucudur. Meryem Ana'nın uzun tuniği, baş örtüsü, üstündeki manto benzeri kıyafet Kybele'den çok Roma dönemindeki kadın kıyafetleriyle daha çok benzemektedir. Bu tasvirler ortaya çıktığında Efes zaten çoktan birçok kiliseye sahip Hristiyanlığın çoğaldığı bir kentti. 431 yılında yapılan Efes Konsilin'de İsa'nın hem insan hem ilahi doğasını belirtmek amacıyla Meryem'e Theothokos (Tanrı doğuran) ünvanı verilmesi belki bu iddiayı da güçlendirmekte. Ancak bu bir iddianın ötesine geçmiyor. Halkın " Kybele yerine artık Meryem Ana gelmiş, haydi biz de Hristiyan olalım" diye bir yaklaşımını kanıtlayacak hiçbir şey yok elimizde. Bu iddiaları koskoca ve ünlü arkeologların bu kadar fütursuzca ortaya atması kendi çalışmalarının ciddiyeti açısından da endişe verici. Anlatılarının magazinsel boyutunu arttırıp dinleyicileri etkileme isteklerini dizginleyebilirler ki doğru bilgiye ulaşabilelim.
4
10
2
77
12,547