Ezgi

Ben her şeyin bittiği gün meydanlarda mutluluktan ağlayarak dans edip koştuğumuzu hayal ediyorum

Acının, öfkenin ve bir an önce harekete dönüşmezse umutsuzluğa dönüşecek kendi üstüne çökecek bir çaresizliğin fotoğrafları. İşçinin elinden sırf emeğinin karşılığı değil, onuru alınıyor. Yakınının ölümünün, acısının bir karşılığı olması için mücadele etmek zorunda, hem haklarından, hem insanlıktan, hem de hakkını arayabileceği siyasal topluluktan yoksun, sersemlemiş..

Ölmek istememek yasadışı! Ne demek ölmeyeceğiz. Kuzu kuzu öleceksiniz. Yanacaksınız, düşeceksiniz, altında kalacaksınız, boğulacaksınız, bi şekilde öleceksiniz yüce üretim ülküsü uğruna

Tonlarca demirin altında böcek gibi ezilerek ölmek normal, rutin bir “bakım” çalışması sırasında patlama olması normal, işçinin ölümü normal hatta nerdeyse yasal, ölüme itiraz yasak ve düzen dışı ve terörle mücadele biriminin konusu.. delilik bu iş. Bu ölümcül kapitalist sistem için bir de insan doğasına uygun falan diyorlar. Patron doğası

Velet macron’a ayı gibi küfrediyor baba sakin sakin yürümeye devam, muhabir profesyonel muhabirliğe devam.. eski avrupa sıkıcı ya orta doğu gibisi yok. Beethoven Adana’da doğsa davulcu olurdu belki kabul ama Marcel Türkiye’de doğsa star olurdu

Toplumsal sorunları birryin ahlaki ve kişisel yetersizliklerine indirgemesinden de bunun alkışlanmasından da tiksinti geldi. Milliyetçi ve kültürel özgüvenli bir söylemle başlayıp bireyci çözümler öneren tipik neoliberal söylemler, millet olarak gurur duymamızı isteyip yurttaş olarak hesap sormaya karşı bir ideoloji. Muhalif görünümlü statükocular. Bi usta Tokyo’daki yolları görüp beğenip ülkesine dönüp daha iyi bi usta olmaya çalışabilirmiş falan yani hassiktir artık ya

M.Kemal’in şansı ve doğru tercihlerinin başrol oynadığı bir kitaptır. Enver mucizesi ve sovyetlerin milli mücadeledeki rolüne çok ağırlık verir. Kolay okunur çok öğretir. 7.sınıf çocuğuna sömestır kitabı. Net

Bu kadının nesini eril buldunuz acaba ya elini cebine koymasını mı? Tersine aşırı işveli ve flörtöz birine benziyor herkesle anlayacağı dilde konuşan. Minimum 2cm hata yapmış bi demirciyle konuştuğuna emin gibiyim. Erkek olsa o demirci ona nah bu kadar cevap verebilirdi. Şantiyelerde gerçekten uzaktan cinsiyetini tahmin edemeyeceğiniz kadın proje müdürleri, şantiye şefleri var. Bir insan cinsiyetini niye bastırır sanki canı istediği için mi

Lawrence’ı göz kapağı ameliyatı olduğu için binlerce tweet ile kınamanın, onu bu operasyonu geçirmeye iten onlarca sebepten (belki bazıları medikal) çok daha antifeminist olduğundan emin gibiyim

2012’de onu hiç tanımadan 7’yi okumuş ve bu ne garip şey lan yeni edebiyat böyle heralde artık diye düşünüp 20 sene önce yazıldığını öğrenince şok geçirmiştim. Zor bir son. Romanları hep kolaydı.

Sol hareketlerin önemli kısmının eğitimli kentlilerden oluşması ve işçi sınıfının büyük kesimiyle bağ kurmakta zorlanması çok meşru bir politik eleştiri fakat insanlar o akşam deniz gören bi meyhanede litresi 4000 liralık rakı içmeselerdi de sanırım sınıfsal ve kültürel farklılıkları ve aradaki o mesafe ortadan kalkmayacaktı. Sınıf siyaseti sıkıştıkça sınıf içi hınç büyüyor. Politik alana taşınamayan her eşitsizlik ele avuca sığmayan duygulara dönüşüyor. Emek-sermaye karşıtlığının yerini yoksul ile kendinden daha iyi koşullarda yaşayan “herkes” arasındaki bir karşıtlık alıyor. Halbuki yüksek ücretli bi işçiyle düşük ücretli bi işçi aynı ekonomik konumda olmasalar da sermayeye göre pozisyonları bakımından ortak çıkarlara sahip olabilirler. Politik gibi ama tam da değil, sinir bozucu ama capcanlı yüklenmeler bunlar, sınıfın bi derdi var doğum sancısı gibi. Biz de deniyor denize nazır güzel yemek yiyip rakı içeceğiz. İçilecek.

Karşınızda Karşıyaka çöplüğü. Yürürken 4 dakikada bir karşına çıkan manzara. Bu arada grev falan yok, grev olsa oooo olay çıkardı. Çöp toplama istasyonlarında araç bulunmadığı için çalışılamıyormuş duyduğuma göre. Dağlarında çiçekler açar 🎶 🎵