พนักงานนอน retweeted
แทนที่กลับถึงไทยจะพูดถึงปัญหาแม่น้ำพิษ ข้อเรียกร้องม็อบเจนซี แต่สิ่งที่โพสต์คือมากินก๋วยจั๊บ
พนักงานนอน retweeted
บริษัทเก่งแต่เรื่องเรียกร้องความทุ่มเทจากพนักงาน แต่พอถึงเวลาตอบแทนกลับเงียบกริบ
พนักงานนอน retweeted
เคยเป็นสตาฟจัดอบรม(เป็นออแกไนซ์นอก รับจัดให้รัฐ) แล้วผู้เข้าอบรมโทรมาตอน 5.50 ตีห้าห้าสิบ ทุกคนอ่านไม่ผิด โทรมาถามว่าจากสถานีบางซื่อไปสถานที่จัดอบรมยังไง กุเกาหัว เวลานี้????
คือเขียนแล้วว่า mrt สถานีอะไร ทางออกไหน มีลิงก์ google map
พนักงานนอน retweeted
จากทวิตนี้ คนไทยมีเอมพาตี้มากกกกกกก มีใครทำงานอะไรอยู่มั้ยคะ จะขอโทรไปสอบถามตอนตีสี่ตีห้าดูค่ะ คนไทยใจดีอยู่แล้วหนิ คงไม่โกรธกันหรอก
พนักงานนอน retweeted
ก็รอ 18 แล้วไปฝึกขับที่โรงเรียนก็ได้นี่คะ ฝึกขับไม่กี่วันเอง ทำไม 18 ปุ๊บละต้องได้ใบขับขี่ปั๊บ รออีกแค่เดือนนึงจะเป็นไร ก็ทำให้ถูกต้องตามกฎหมาย ไม่ใช่ตามใจฉัน
พนักงานนอน retweeted
D-31 and tomorrow will be D-30 before you’re back!!! omg definitely can’t wait until i see you again 🥰🥰🥰
พนักงานนอน retweeted
ทุกวันนี้กูเป็นติ่งรักสบายค่ะ ชอบแอร์ ไม่ร้อน ไม่ยม ไม่กลางแจ้ง ห้างไหนไกลไม่ไป ลงฟอร์มไม่ได้ก็ไม่ไป
พนักงานนอน retweeted
หัวหน้าต้องการให้ลูกน้องทำงานเท่าตัวเอง แต่หัวหน้าเงินเดือนหลักแสนลูกน้องเงินเดือนหลักหมื่น มึงใช้สมองคิดยังหนิ
พนักงานนอน retweeted
ด่วน! เจอชิ้นส่วนมนุษย์
ถูกยัดกระสอบ
ทิ้งซอยย่านลาดพร้าว
ตร.เร่งเบาะแส – at Chatuchak, Thailand
พนักงานนอน retweeted
ไอ้พวกนี้เหมือนไม่มีสมองจริงๆนะ
อ่านบทสนทนาแล้วหดหู่ใจ 😔😔😔
.
.
พิธีกร: ทำไมถึงแต่งงานกับน้องตั้งแต่อายุยังน้อยเลยครับ?
ฝ่ายชาย: อยากสร้างครอบครัวครับ รับมาเลี้ยงดูเองกับมือตั้งแต่เด็กเลย
พิธีกร: ว่าไงนะ?
ฝ่ายชาย: รับมาเลี้ยงเองกับมือตั้งแต่เด็กครับ
พิธีกร: เลี้ยงเองกับมือนี่หมายความว่ายังไง?
ฝ่ายชาย: จะได้เข้าใจกันและกันมากขึ้นไงครับ
พิธีกร: ไหนเล่าให้ฟังหน่อยว่าเลี้ยงเมียยังไง?
ฝ่ายชาย: ก็ทำความเข้าใจกันมาตั้งแต่เด็กๆ ครับ
พิธีกร: ในฐานะสามี คุณคาดหวังอะไรจากภรรยา? เขาต้องเชื่อฟังคุณทุกอย่างเลยไหม?
ฝ่ายชาย: ก็อยากให้เชื่อฟังครับ
พิธีกร: เช่นเรื่องไหนบ้าง? ในฐานะสามีอยากได้อะไร? เอาแบบชัดๆ เลยว่าต้องการอะไร?
ฝ่ายชาย: ก็คือผมพูดอะไรก็ต้องฟังหมดครับ
พิธีกร: ซักผ้า ทำความสะอาด ทำงานบ้านพวกนี้เหรอ?
ฝ่ายชาย: จัดบ้าน เตรียมน้ำร้อน แล้วก็ปรนนิบัติครอบครัวผมครับ
พิธีกร: (หันไปถามเด็กหญิง) ทำไมหนูถึงเตรียมน้ำร้อน (ให้ตัวเอง) ล่ะ?
เด็กหญิง: ถ้าอยากทำก็เตรียมค่ะ แล้วพอถึงตอนค่ำก็ต้องเตรียมพร้อมไว้ให้สามี
พิธีกร: ทั้งหมดนี้โดนบังคับทำเหรอ?
เด็กหญิง: ตอนนี้หนูเป็นผู้หญิง (ภรรยา) คนนึงแล้ว ผู้หญิงก็ต้องทำพวกนี้ทั้งหมดแหละค่ะ
พิธีกร: แล้วถ้าไม่อยากทำล่ะ?
เด็กหญิง: เด็กผู้หญิงไม่มีสิทธิ์พูดคำว่า "ไม่" ค่ะ
พิธีกร: ว่าไงนะ?
เด็กหญิง: เด็กผู้หญิงไม่มีสิทธิ์พูดคำว่า "ไม่" ค่ะ
พิธีกร: ถ้าเธอพูดว่า "ไม่" จะเกิดอะไรขึ้น? คุณจะทำอะไรเธอ?
เด็กหญิง: โดนซ้อมค่ะ โดนตี
พิธีกร: อืม... แปลว่าถ้าไม่อยากโดนซ้อมก็ต้องตอบ "ตกลง" สินะ
เด็กหญิง: ค่ะ
พิธีกร: แล้วต่อให้โดนซ้อมก็ต้องทนเงียบไว้ เพราะไม่มีวุฒิการศึกษาใช่ไหม ถ้ามีการศึกษาก็คงออกไปทำงานหาเลี้ยงตัวเองได้ ไม่ต้องพึ่งสามี
เด็กหญิง: ค่ะ
พิธีกร: สามีชื่ออะไรเหรอ?
เด็กหญิง: ชื่อมูฮัมหมัด เหมือนพ่อเลยค่ะ
พิธีกร: ก่อนแต่งงานได้ชอบเขาไหม?
เด็กหญิง: ไม่รู้จักเลยค่ะ
พิธีกร: ไม่รู้จักเลยสินะ
เด็กหญิง: ไม่ค่ะ
พิธีกร: เห็นหน้าเขาครั้งแรกเมื่อไหร่?
เด็กหญิง: ตอนที่หมั้นค่ะ
พิธีกร: หมายความว่าเห็นหน้าเขาครั้งแรกคือวันหมั้นเลยเหรอ?
เด็กหญิง: ใช่ค่ะ เห็นหน้าเขาตอนวันหมั้น
พิธีกร: ตอนเห็นหน้าเขาแล้วรู้สึกยังไงบ้าง?
เด็กหญิง: ตอนแรกกลัวอย่างเดียวเลยค่ะ ทำตัวไม่ถูก
พิธีกร: เปลี่ยนใจได้ไหม?
เด็กหญิง: ไม่ได้ค่ะ
พิธีกร: เรื่องที่เจ็บปวดที่สุด (เจ็บใจ/เสียดายที่สุด) คือเรื่องไหน?
เด็กหญิง: เรียนไม่จบค่ะ
พิธีกร: แล้วทุกวันนี้เรื่องที่ทรมานที่สุดที่ต้องเจอคืออะไร?
เด็กหญิง: การที่ต้องมาแต่งงานในวัยแค่นี้ค่ะ
พิธีกร: ทำไมถึงไม่ปฏิเสธพ่อไปล่ะ?
เด็กหญิง: หนูไม่รู้ว่าการแต่งงานมันเป็นแบบนี้ ตอนแรกก็ดีใจ นึกว่าเป็นเรื่องปกติ
พิธีกร: พ่อพูดว่ายังไงบ้าง?
เด็กหญิง: พ่อบอกว่า "คนนี้คือผัวแก แกต้องเชื่อฟังผัวกับครอบครัวผัวนะ"
พิธีกร: ก็เลยปฏิเสธไม่ได้สินะ
พิธีกร: ได้ใส่ชุดแต่งงานสีขาวไหม?
เด็กหญิง: ใส่ค่ะ
พิธีกร: ดีใจไหม?
เด็กหญิง: ดีใจค่ะ แต่ก็กลัว เด็กอายุ 13 ต้องมาแต่งงานอะ
พิธีกร: ตอนอายุ 13 กลัวเรื่องอะไร?
เด็กหญิง: กลัวการแต่งงานค่ะ
พิธีกร: รู้ไหมว่าหลังแต่งงานแล้วผัวเมียเขาต้องทำอะไรกัน?
เด็กหญิง: ใครบอกเหรอคะ? (※เสียง: ใครพูดนะ?) ครูบอกค่ะ
พิธีกร: เรียนตอน ป. ไหน?
เด็กหญิง: ป.6 ค่ะ
พิธีกร: เรียนเรื่องอะไร?
เด็กหญิง: เรียนเรื่องสัตว์ผสมพันธุ์กันเพื่อมีลูก แล้วก็โตมายังไงค่ะ
พิธีกร: แล้วก็เลยเข้าใจใช่ไหมว่าวันนั้นต้องเกิดอะไรขึ้น?
เด็กหญิง: ใช่ค่ะ ที่บ้านก็บอกด้วย แม่กับลูกพี่ลูกน้องบอกมา
พิธีกร: แล้วเรื่องนั้นเกิดขึ้นในวันนั้นเลย หรือว่าเลื่อนออกไปหน่อย?
เด็กหญิง: เลื่อนออกไปหน่อยค่ะ
พิธีกร: หนูไม่เต็มใจใช่ไหม?
เด็กหญิง: ไม่เต็มใจค่ะ กลัวมาก
พิธีกร: แล้วความทรมานก็เริ่มจากตรงนั้นสินะ อยากอยู่กับพ่อแม่มากกว่าใช่ไหม?
พิธีกร: คิดว่าถ้าไม่โดนจับแต่งงานก็คงดีใช่ไหม? แล้ววันนึงเริ่มต้นยังไง ตอนเช้าเริ่มแบบไหน? เริ่มทำอะไรก่อน?
เด็กหญิง: ตื่นเช้ามาก็กวาดบ้าน ซักผ้า ทำกับข้าวเช้า แล้วพอสามีมาก็ยกข้าวให้สามีกิน ยกให้สามีของพี่สะใภ้ด้วย
เด็กหญิง: ยกให้ลุงด้วยค่ะ หลังจากนั้นก็ซักผ้าอีกรอบ ถึงตอนนั้นก็เที่ยงพอดี ต้องทำมื้อเที่ยง กวาดบ้าน ล้างจาน แล้วถึงจะได้พักแป๊บนึง
เด็กหญิง: พอตอนเย็นก็กวาดบ้านอีกรอบค่ะ










































