Dam (@damthebroken) header
Dam (@damthebroken) profile picture

من برای زنده ماندن، در نبودنت جنگیدم. برای زنده ماندن در حضورت. https://nitter.gq/t.co/7PnMEHvlSy

Over a river
Joined September 2026
اگر روزی دلت برایم تنگ شد و خواستی بدانی که کجایم، بیاد بیاور که مرا چقدر از خودت راندی، و دور کردی. همانجا ایستاده‌ام. به درمان زخم‌هایم.
1
4
52
3,894
شاید هنوز چیزی برای گفتن مانده باشد، شاید هم تمام آنچه باید می‌گفتم، در همین سکوت جا مانده است. بعضی پایان‌ها نه اعلام می‌شوند، نه خداحافظی دارند. فقط ناگهان، جای خالی‌شان از خود آدم واقعی‌تر می‌شود.
4
151
تلخ‌ترین شکل دلتنگی این است که هنوز گرمای تنش را به یاد داشته باشی. جای انگشتانت روی پوستش، بوسه‌هایی که بر گونه و گلویش می‌نشاندی و آغوشی که روزی تمام جهان تو بود. حالا مانده‌ای و حافظه‌ای که حتی در خواب هم اجازه نمی‌دهد لمسش را فراموش کنی. چه درد غریبی است دلتنگیِ تنی که دیگر..
6
130
انقدر اکانت ساختم پاک کردم دیگه نمیذاره. حتی توییترم خسته شد ازم. باید برم سراغ چیزای دیگه
1
7
170
دیگر خجالت می‌کشم از دردهایم بنویسم. آن‌قدر که در تکرار غرق شده‌اند و به جای آن که راهی باز کنند، فقط مثل یک صدای مکرر و خسته‌کننده در فضا می‌پیچند. از این هم شرمنده‌ام که دوباره بخوانید و سایه‌ای از غم و ناراحتی، حتی برای یک لحظه کوتاه، روی دلتان بنشیند..
2
6
249
انگار که مدام دارم باری را که مال خودم است، ناخواسته به شانه‌های دیگران هم تحمیل می‌کنم و همین فکر، بغض تازه‌ای در گلویم می‌نشاند. تلاش کردم در یک اکانت جدید بنویسم، نتوانستم بسازم.
2
3
109
نشستم و تک‌تک چیزهایی را که از درون مرا می‌خورد، روی کاغذ ریختم؛ به گمان واهی آن که شاید با کندنشان از سینه، اندکی گشایش در نفسم بیفتد و باری از دوشم برداشته شود.. نشد.
6
90
یکی از زیباترین‌ شعرهایی که وقتی اولین بار شنیدم یاد خودم افتادم که می‌نشستم، می‌ایستادم و چند قدم راه می‌رفتم. و هیچ وقت فراموش نکردم. حتی تو هم خسته‌ شدی از این من t.me/allshattered/212
1
1
6
303
نتوانستم
سبک شدم حالا شاید بتوانم بخوابم. شب خوش
8
95
سبک شدم حالا شاید بتوانم بخوابم. شب خوش
رها کردن عریان یک دل شکسته چشم‌های سنگین بغض بی‌صدا شانه‌های خم شده سکوت سنگین درد تلخ رفتن ماندن نیاز میتونم با اینا یه متن بنویسم که اشکام بریزه و راحت بشم. ولی دارم مقاومت می‌کنم. چرا؟ نمیدونم
1
4
179
رها کردن عریان یک دل شکسته چشم‌های سنگین بغض بی‌صدا شانه‌های خم شده سکوت سنگین درد تلخ رفتن ماندن نیاز میتونم با اینا یه متن بنویسم که اشکام بریزه و راحت بشم. ولی دارم مقاومت می‌کنم. چرا؟ نمیدونم
2
1
6
230
سوختنِ من از بیرون شبیه یک حادثه نبود؛ بیشتر شبیه آتشی بود که از درون خود هیزم زبانه می‌کشد. اول لبه‌های حرف‌ها و خاطرات کمی تیره شد، بعد رنگ از رویش پرید و بالاخره از هم پاشید، بی‌آنکه حتی صدایی بدهد که کسی متوجه شود چه چیزی در حال از بین رفتن است...
6
143
نباید سیگار می‌کشیدم. ولی کشیدم. مثل درد..
1
8
128
می‌دونستید همه‌ی افراد در یک جایی از زندگی آلزایمر رو تجربه می‌کنن؟ با این حال،‌ آیا می‌دونستید همه‌ی افراد در یک جایی از زندگی آلزایمر رو تجربه می‌کنن؟
1
1
5
97
چه حسی دارد دیدن کسی که روزگاری شاگردت بوده و حالا راهی سرزمینِ دیگری شده تا قصه‌ خودش را با بوی قهوه و گرمای یک کافه بنویسد گفت‌وگوی کوتاه پس از این همه دوری، مثل باز شدن پنجره‌ای تازه در میانه‌ی روزمرگی است. لحظه‌ای که هم دلت برای گذشته تنگ می‌شود و هم از شجاعت او سر ذوق می‌آیی
4
83
لحظه‌ای که آدم می‌فهمد کاری که تمام دل و توانش را پایش گذاشته، «نشد» و احتمالاً «نمی‌شود»، یکی از سنگین‌ترین و تلخ‌ترین لحظه‌هاست. آن سکوت شبانه، درست قبل از خواب، وقتی شلوغی روز می‌خوابد و ذهن تنها می‌ماند، انگار تمام وزنِ این «نشدن» را روی سینه می‌گذارد.
4
123
در خواب اشک خواهم ریخت
7
202
خوابم نیومد اومدم بگم ما از حیوونا مراقبت میکنیم، حیوونایی که از ما نیستن تو بیشرف چطور دخترت رو کشتی؟ دردم میاد
4
202
یه داستان تو ذهنم بود، نوشتم، بیشتر از دو تا توییت شد پاک کردم غمگین بود و ناراحت کننده. لطفا برای چند لحظه غمگین و ناراحت باشید. ممنون
1
9
165
شما رو نمی‌دونم ولی برای دیدن اودیسه، قبلش یه شش هفت‌ تا فیلم دیدم تا رسیدم به اودیسه.
1
3
130
غم‌انگیزترین مرگ‌ها آن‌هایی‌اند که آدم، پیش از آن‌که زندگی را بشناسد، به دست پناهِ خودش از زندگی محروم می‌شود و جهان، فردا را بی‌خبر از جای خالی او آغاز می‌کند.. #سوگند_صیادی
2
6
138