Evrim

Ben barışa karşı değilim. Terörün bitmesini, silahların susmasını, Kürt meselesinin demokratik ve barışçıl yollarla çözülmesini istiyorum. Ama barış istemek başka, AKP’nin getirdiği her düzenlemeye sorgusuz sualsiz “evet” demek başkadır. Ben bu iktidara güvenmiyorum. Çünkü bir taraftan “demokrasi ve toplumsal barış” diyorsunuz, diğer taraftan demokratik siyasetin alanını her geçen gün daraltıyorsunuz. Muhalefetin Cumhurbaşkanı adayının diploması iptal edildi, kendisi cezaevinde. Seçilmiş belediye başkanları tutuklanıyor, görevlerinden uzaklaştırılıyor. Muhalefet partilerinin yöneticileri hakkında soruşturmalar ve fezlekeler gündemden düşmüyor. Meşru, demokratik ve silahsız siyaset yapan insanlar ceza hukukuyla karşı karşıya bırakılıyor. AYM kararlarının gereği yerine getirilmiyor. AİHM kararları uygulanmıyor. Kayyum uygulaması devam ediyor. Sonra aynı iktidar bize “demokrasi”, “hukuk” ve “toplumsal barış” diyor. Ben de soruyorum: Mevcut hukuku uygulamayan bir iktidarın yeni hukuk vaadine neden güvenelim? Ayrıca bu çerçeve yasanın gelecekteki seçimlerin, Meclis aritmetiğinin veya başka siyasi hesapların aracı olmayacağının güvencesi nedir? Ben AKP’nin siyasi hesabına ortak olmayacağım. Çünkü kalıcı barış siyasi hesaplarla değil; hukukla, demokrasiyle, adaletle ve toplumsal güvenle kurulur. Önce AYM kararlarını uygulayın. Önce AİHM kararlarının gereğini yerine getirin. Önce sandık iradesine saygı gösterin. Önce iktidara da muhalefete de aynı hukuku uygulayın. Sonra bize demokrasi ve hukuk devleti anlatın. Benim tavrım çok açık: Barışa EVET. Terörün bitmesine EVET. Silahların susmasına EVET. Demokratik çözüme EVET. Ama hukuksuzluğa HAYIR. Çifte standarda HAYIR. Barışın siyasi ve seçim hesaplarına alet edilmesine HAYIR. Benim HAYIR oyum barışa değil, bu iktidarın güven vermeyen hukuk ve demokrasi anlayışınadır. Bu nedenle bu hâliyle çerçeve yasaya oyum nettir: HAYIR.