Emre

Karekter değişmez,eğrinin gölgesi de eğridir

Yufka yüreklilerle çetin yollar aşılmaz

Başın ersin göğe, âbâd olsun gönlün; Gayrı ne sana vurgunum ne de sana sürgün

Yanlış masalar sana öğretecek , kendinle baş başa kalmanın tadını

İnsan soğudu mu bir kez ,hiç üşümez artık

Seni özlemek dalgalar halinde gelir. Ben bu gece boğuluyorum

Bu gün dünden beterim bir meçhule giderim

halimizi sorsalar anlatacağız da gözleri hep elimizdekilerde

Hak edene çok başkayım , hak edince anlarsın

Her gayret gösterenin bir nasibi vardır

En tenhasındayım hayatın, kirli kalabalıklara inat

olur öyle bazen oldurmazsın bir türlü

Aklı başına gelince ,geçmişi yük olurmuş insana

Terk edilmiş hisler, Sessiz hayat ,geleceğe odaklanmiş bir kafa

Yalanın ömrünü, gerçeğin suskunluğunu uzatır

Yedi düvel hayrandı bize ama içimizdekiler hain

Atmaya çalıştığınız kazıklara oturdunuz teker teker

Omurga iyidir. Belki karın doyurmaz ama aynaya baktığında miden bulanmaz.

Hevesimiz zaten kursakta kalmasıyla meşur

Ateşi içinde taşıyanlar karanlıkta bir yolunu bulur