نو وی

هربار که میخوام بخوابم یا چشامو ببندم دی ماه جلو چشمامه یادم میاد که بعد از چند روزکه درگیر گرفتن صادق بودیم وقتی با هزاران اذیت و آزار صادق رو بهمون تحویل دادن تا کارهای تشییع انجام بشه دیگه بعدازظهر شده بود فرصت کمی هم برای تشییع بهمون داده بودن و با عجله می‌بردنش اما یه تصویر هست که هر بار یادم میاد زجرکشم میکنه لحظه‌ای که داشتن سنگ‌ها رو روی پیکرش می‌چیدن اون قدر عجله داشتن که یکی از سنگ‌ها کج شد و افتاد روی پاهاش جیغ زدم که آروم آروم ولی‌.. همون لحظه انگار تازه فهمیدم داریم چیکار می‌کنیم باورم نمی‌شد جلوی چشمام دارن صادق رو زیر سنگ‌ها دفن می‌کنن فریادهایی که توی وجودم بود توی گلوم خفه شد و من فقط بی‌صدا نگاه کردم من همون‌جا،همون لحظه برای همیشه از درون مُردم از اونجا فقط جسدمو به خونه برگردوندن بعد از اون هربار که بهم حمله عصبی دست میده من خودمو همونجا میبینم هر چقد جیغ میکشم فریاد میزنم دردی که اونجا کشیدم خالی نمیشه ... امیدوارم درد بی دردمونی که به جونم انداختید هفت نسلتونو آتیش بزنه #صادق_قربانی #جاویدنام_صادق_قربانی