Filip Macuda

Essam Abdelhamid - jeden z największych talentów w PSV - może reprezentować Belgię, Egipt, ale także Polskę. I reprezentował. Strzelił nawet dla Polski U-16 pięknego gola z Grecją, po którym spadła na niego lawina rasistowskiego hejtu. Efekt? W listopadzie Abdelhamid pojedzie na zgrupowanie reprezentacji Belgii. Opisałem tę historię. Od początku, czyli od 2020 r., kiedy PZPN pierwszy raz z Essamem się spotkał, przez zgrupowania, na których był, po ten ostatni mecz, po którym wybiło szambo. Możecie też poznać związki Abdelhamida z Polską, bo napisano w tym temacie mnóstwo nieprawdy. Cała sytuacja jest bardzo smutna. Oto w 2026 roku rasistowskie komentarze tak wpłynęły na nastolatka chcącego grać dla Polski, że na ten moment dał sobie z naszą reprezentacją spokój. Teraz sprawdzi, jak jest w kadrze Belgii. Dużo pracy skautingu zagranicznego PZPN w jakimś sensie poszło na marne przez obrzydliwe komentarze. Ciekawe też, jak wpłynie to na przyszłość, bo "Essamów" jest więcej. PZPN ma w bazie 3,5 tys. piłkarek i piłkarzy urodzonych za granicą, którzy potencjalnie mogą grać dla Polski. Bo - co za szok! - dawno skończyły się czasy, że polski piłkarz musiał urodzić się w Polsce, mieć dwójkę polskich rodziców i polskobrzmiące nazwisko. Ludzie migrują, wchodzą w związki, z tych związków rodzą się dzieci, a część tych dzieci wyrasta na piłkarzy albo piłkarki i ma niekiedy poważne dylematy, dla kogo grać. Przykro i wstyd, że znalazły się osoby, które tak Essama w Polsce przyjęły. Polecam całość na @sportpl sport.pl/pilka/7,64946,33089…

Druga część rozmowy z Łukaszem Milikiem. Kulisy pracy dyrektora sportowego, budowa Górnika od wewnątrz, najtrudniejszy transfer, zwolnienie Jana Urbana, proces wyboru Gasparika, sprzedaż Wiktora Nowaka, czym Górnik przekonuje do siebie piłkarzy. Zapraszam na @sportpl Fragment dot. Jana Urbana. Był moment, w którym poczuł pan, że pracuje w klubie prywatnym, a nie miejskim? - Myślę, że poprzednia władza nie pozwoliłaby mi zwolnić obecnego selekcjonera. A nowa władza po prostu zaufała mi w mojej robocie. A dlaczego obszedł się pan z Janem Urbanem tak ostro? - Czy ostro… Gdyby pan się wstrzymał kilka tygodni, to skończyłby mu się kontrakt i rozstanie byłoby spokojniejsze. - Po co ciągnąć coś, co nie sprawia frajdy ani jednej, ani drugiej stronie? Po co się wzajemnie męczyć? Czasami w życiu dochodzisz do momentu, w którym uznajesz, że to już nie to. Sama decyzja była bardzo trudna i długo we mnie dojrzewała, ale mam takie jedno zdjęcie, które zrobiłem podczas meczu z Zagłębiem Lubin i które przekonało mnie do tej decyzji. sport.pl/pilka/7,65039,33090…

Niesamowita jest historia Łukasza Milika. Amerykański sen po śląsku - od pracy na budowie, przez kopanie rowów pod kanalizację, jeżdżenie po zakładach fryzjerskich i sprzedawanie im produktów do włosów, po kilkanaście lat pracy w Górniku Zabrze w wielu różnych rolach. A dzisiaj? Pan dyrektor sportowy. Imponujące! Łukasz Milik opowiedział mi o tym w długim wywiadzie. Mówił też o życiu w cieniu sławnego brata. Dzisiaj na @sportpl pierwsza część - ta życiowa. Jutro - sportowa. Kibicom Górnika, i nie tylko, bardzo polecam. Mówi chociażby tak: "W pewnym momencie byłem w chory sposób zazdrosny. Wpędziło mnie to w pracoholizm. Pracowałem tak dużo, byle coś osiągnąć. Musiałem po drodze w siebie uwierzyć. Sytuacja była dla mnie trudna: brat gra w wielkich klubach, robi karierę, a ja? Chciałem udowodnić, że też coś potrafię. I na szczęście jedną cechę mamy z Arkiem wspólną: determinację. Nikt nam nie dał niczego za darmo, a obaj gdzieś tam jednak doszliśmy"