فورکی

به کیرم هم نیست که در توییتر سلف ایمیجم چطوری باشه و به‌هرحال تاریک‌ترین وجه‌های آدم‌ها رو در توییتر می‌شه دید. پس تصمیم گرفتم همینه که هست و اگر کسی خواست وجه روشنم رو ببینه تشریف ببره لینکدین و اینستاگرام.

سرکار یک بات آوردیم بالا که هر لحظه هر خبرگزاری معتبر خارجی هر خبری درباره‌ی ایران منتشر کنه رو پیدا می‌کنه و برامون می‌فرسته. دیوانه شدم. 🙏🏻

باید ریتم زندگیم رو کندتر کنم. کامل حس می‌کنم مغزم رو دارم از دست می‌دم.

دستم با فندک سوخت.

تکه‌هایی از مرگ یزدگرد بیضایی رو روی دیوار موزه نمایش می‌دادن و می‌خواستم بشینم وسط راهرو گریه کنم. آخه وات د فاک.

You know I miss her when 🐟

آدم‌هایی که بی‌دلیل بداخلاق می‌شن و هیچ‌وقت نمی‌فهمی چه مرگشونه رو هیچ‌جوره نمی‌تونم.

رسماً موش آب‌کشیده شدیم و خیلی احساس زنده بودن کردم.

خیلی شلوغیم و دارم می‌میرم 🙏🏻

واقعاً حس می‌کنم زندگی کارمندی خنگم کرده.

شمع روشن کردم، پتوی بچگی‌هام رو پیچیدم دورم، یک فیلم می‌ذارم و بالأخره پاییز و استراحت!

همکارم بهم گفت خیلی خوشتیپی. ذوق.

هوا معرکه است و سرکار سوپ لبو داریم!

هر موقع مغزم می‌خواد با دلتنگی گولم بزنه، یادم می‌آد بهم گفت اگر تو نبودی، در این ۳ سال بیشتر زندگی کرده بودم. خدایا شکرت بابت خوشبختیم.