ஒழுக்கம் என்று சொல்லப்படுபவை போலித்தனத்தை மறைக்கும் முகமூடிகளாக மாறிவிடுகின்றன. மனிதர்களின் பகுத்தறிவற்ற நடத்தையை நியாயப்படுத்துகின்றன. மக்கள் உயிர்வாழத் தெரியாமையால் அல்ல, எது உண்மை, யார் உண்மையானவர், எது நம்பிக்கைக்குத் தகுதியானது என்ற மங்கலான அறிவால் தான் தவிக்கிறார்கள். – at Saidapet, India
ஒவ்வொரு பார்வையும் தன்னை ஒரு வரலாற்றுத் தீங்கின் திருத்தமாகவே பார்க்கிறது. கலாச்சார, மத மற்றும் பாரம்பரிய விழுமியங்கள் மீண்டும் மீண்டும் புதிய வடிவங்களில் பொதிந்து வழங்கப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு தலைமுறையும் அதே பழைய தீமையின் புதிய பதிப்பைப் பெறுகிறது. – at Saidapet, India
ஞானத்தின் பெயரால் உன் கருத்தும் என் கருத்தும் முட்டிக்கொள்கின்றன. ஒவ்வொன்றும் மற்றொன்றின் இருளை நீக்குவதாகச் சொல்கிறது. இதற்கிடையே, தன்னைவிடப் பெரிய அமைப்புகளின் பிடியில் தனிமனிதன் பலியாகிறான். – at Saidapet, India
பொங்கலைத் தவிர, மற்ற பண்டிகைகளின் சடங்குகளுக்கும் கொண்டாட்டங்களுக்கும் உண்மையில் என்ன நியாயம் இருக்கிறது? ஒவ்வொரு பண்டிகைக்கும் சமையலறையில் பிறந்த கதைகள் உண்டு. அவை வரலாற்று உண்மைகளாக இல்லாவிட்டாலும், கூட்டத்தோடு மகிழவும் கொண்டாடவும் நம்மைத் தூண்டும் அழகான கற்பனைகளாக இருக்கின்றன. – at Saidapet, India
நீ காதலிப்பது ஒருவரை அல்ல, அவரைப் பற்றிய உன் கற்பனையை. உன் ஆசைகளையும் எதிர்பார்ப்புகளையும் கொண்டு உருவாக்கிய பிம்பத்தை காதலின் பெயரில் வழிபடுகிறாய். அது காதல் அல்ல, சுயமயக்கம். இத்தனை காலமும் ஒரு கற்பனைக் காதல் கதையை உனக்கே சொல்லிக்கொண்டு, உன்னையே ஏமாற்றிக் கொண்டிருக்கிறாய். – at Saidapet, India
துரதிர்ஷ்டவசமாக, சமூகம் நம் பாலியல் அடையாளத்தையும் நம் உடலையும் கண்டு வெட்கப்படும்படி நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறது. இதைவிடப் பிற்போக்கானது வேறொன்றுமில்லை... – at Saidapet, India
தீவிர மதவாதியிடமிருந்து தப்புவது விண்வெளிப் பயணத்தை விடக் கடினமானது. தன் நம்பிக்கைகளை நாம் முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டோம் என்று அவர் நம்பும் வரை ஓயமாட்டார். தர்க்கமற்ற நம்பிக்கைகளையும் ஆதாரமற்ற கட்டுக்கதைகளையும் இடைவிடாமல் திணித்து, நம்மை மீள முடியாத பிடியில் சிக்கவைத்து விடுவார். – at Saidapet, India
அறியாமையால் குருடாகி, எதையோ துரத்தியும் எதையோ விட்டு ஓடியும் அலைகிறோம். அமைதியும் இணக்கமும் எட்டாமலேயே, அகங்காரம் நம் ஒவ்வொரு நிகழ்வையும் நாடகமாக்கி விடுகிறது. – at Saidapet, India
Driving all alone after 2 years. Into Bangalore then into ooty jungles. Picked up random wanderers on the way and listening to their stories. Memories – at Saidapet, India
முதுமையைக் நினைத்துப் பயந்து நடுங்கும் பெற்றோர்கள், ஒருகாலத்தில் சுவரைப் போல உறுதியாக நின்ற தங்கள் கண்டிப்பை இழந்துவிட்டார்கள். தங்கள் தர்மத்தின் விதிகளைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, வாரிசுகளின் விருப்பத்திற்கு ஏற்பக் கூத்தாடுகிறார்கள்.
ஒருகாலத்தில் சுவரைப் போல உறுதியாக நின்ற தங்கள் கண்டிப்பை இழந்துவிட்டார்கள். தங்கள் தர்மத்தின் விதிகளைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, வாரிசுகளின் விருப்பத்திற்கு ஏற்பக் கூத்தாடுகிறார்கள். இன்றைக்குக் குழந்தைகள் பெற்றோர் எச்சரிப்பதில்லை, நேரடியாக மிரட்டுகிறார்கள். – at Saidapet, India
தொண்டனுக்கு விசுவாசம் உயரிய குணம், ஆனால் தலைவனுக்கு அதுவே பலவீனம். பெற்றோர் என்பதும் ஒருவகைத் தலைமைத்துவம்தான். பாசம் என்பது இதயத்திலிருந்து பிழிந்தெடுக்கும் பொருளல்ல, அது ஆளப்பட வேண்டும், கட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டும், ஒழுக்கமான சமுதாயத்தை உருவாக்க – at Saidapet, India
நம்பிக்கை எவ்வளவு அழகு வாய்ந்ததாக இருப்பினும், வாழ்க்கையின் யதார்த்தங்களை எதிர்கொண்டு நிலைத்து நிற்க அது மட்டும் போதாது. அதற்குத் தந்திரோபாய ஆதரவும் வியூகமும் அவசியமாகும்.
முடிவற்ற விண்மீன் திரள்களும், கோள்களும், பிரபஞ்சமும் நம் கண்ணுக்குத் தெரியாமலேயே நம்மைச் சூழ்ந்துள்ளன. இந்தப் பேரண்டத்தில் நாம் மட்டுமே வாழ்கிறோம் என்று கூறுவது, இந்த நாட்டில் என் குடும்பம் மட்டுமே வாழ்கிறது என்று கூறுவதற்கு ஒப்பாகும்.



















