Hatem Ete

Bu ay @tr_panorama için ODAK araştırmasını @SinanAlper_ ile hazırladık. Metodolojik çerçevemiz şu sorudan yola çıktı: "Kurumlara güveniyor musunuz?" sorusu artık yeterli değil. Asıl soru şu: "Bu siyasal düzen içinde kendinizi öngörülebilir, korunmuş ve adil bir zeminde hissediyor musunuz?" Güvenliği tek boyutlu değil, çok katmanlı bir mimari olarak ölçtük: siyasal öngörülebilirlik, kurumsal kapasite, hukuki eşitlik, dış güvenlik, bireysel dayanıklılık ve sistemsel güven. Peki ne bulduk? 📌 Hukukun eşit(siz)liği konusunda neredeyse partiler üstü bir uzlaşı var. Kuralların herkese eşit uygulandığı önermesinin genel ortalaması 1,8. İktidar seçmeninde bile bu algı güçlü değil. Muhalefette ise 1,0-1,1 ile neredeyse sıfır. 📌 Kurumsal güven ile bireysel dayanıklılık arasında çarpıcı bir makas var. Kriz anında devlet kurumlarına güven: 2,7. Ama "zor koşullarla başa çıkabilirim": 3,8. İnsanlar devlete değil, kendilerine güveniyor. Güven bireyden başlıyor, kurumsal düzeye doğru zayıflıyor. 📌 "Dış tehdit var" diyenler çoğunlukta — ama "korunuyoruz" algısı siyasi ayrışmayı yansıtıyor. Bölgesel savaşların risk yarattığı kanaati 3,7 ile geniş bir tabanda paylaşılıyor. Ancak "Türkiye yeterince korunuyor" sorusunda AKP seçmeni 4,5 derken CHP seçmeni 2,2 diyor. Tehdit ortaklaşıyor, korunma hissi kutuplaşıyor. 📌 Güvenlik ekonominin önünde — üstelik gençlerde daha belirgin. Aynı anda ekonomik sorunlar ve güvenlik tehdidi olsa hangisi önce? %72 güvenlik tehdidi diyor. 18-34 yaş grubunda bu oran %78'e çıkıyor. 📌 Sistemsel kuşku partiler üstü. Kriz döneminde yetkililerin bilgi saklayabileceği inancı: 3,8. Güçlü grupların krizi kendi çıkarları için kullandığı inancı: 4,2. AKP seçmeninde bile bu değer 3,6. Hiçbir parti tabanı "sistem temizdir" demiyor. 📌 Genel tablo: Güvenlik talebi yüksek, kurumsal güven zemini zayıf. Buradan raporun tamamına ulaşabilirsiniz: panoramatr.com/wp-content/up…