No pain no gain, no rain no flowers :)

คนไม่ใช่ทำอะไรก็ผิด

ไม่รักษาน้ำใจกันบ้างเลย หรือเป็นเพราะเราอยู่ใกล้กันจนมันถึงกับมองข้ามความสำคัญเลยหรอวะ

ขอให้ความเศร้าผ่านพ้นไปได้ในเร็ววัน

ฉันหวังว่าแกจะมีความสุข จากที่ใดที่นึงในมุมโลกแห่งนี้

กูเหนื่อยจัง

กูทั้งเหนื่อยกับงานเหนื่อยกับคน เหนื่อยกับใจตัวเอง เหนื่อยอะไรเยอะ กูตายคงหายเหนื่อยไหมหรือต้องไปเหนื่อยต่ออีกตอนตาย หรือยังไง

ทำไมการทิ้งกันไปมันง่ายจังวะ

ไม่อยากตื่นขึ้นมาด้วยซ้ำ

ตุลาวนมาอีกปีแล้ว ขอให้ปีนี้ได้ลาจากกันจริง ๆ สักที

ไม่มีอะไรเหมือนเดิมหรอก ทุกอย่างแม่งไม่เหมือนเดิม

สงสัยกูถูกอยู่อย่างเดียว คือถูกด่า ทำอะไรก็ผิดแค่กูหายใจก็ผิดแล้วมั้ง

เขาอยู่ตรงหน้าเรา แต่พอยิ่งเดินเข้าไปใกล้ ๆ เขากลับถอยห่าง จากที่คิดว่าเคยใกล้ กลับกลายเป็นว่ายิ่งไกลกว่าเดิมทุกที

ที่มันไม่ใช่ก็เพราะว่าเขาไม่ได้เหมือนเดิมแล้วไง

สงสัยว่ามันไม่เคยใช่

คิดถึงตัวเองตอนอายุ17จัง

แอบเซ็ง

โปรดออกไปจากฝัน เราไม่อยากตื่นมาแล้วรู้สึกคิดถึงช่วงเวลาที่เคยมีแกแล้วเว้ย